zantaluzia's profileLearning from the past -...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    January 28

    ใส สะ

    แล้วเมื่อวานนี้ (26 มกราคม)
    ก็เป็นวันนัดรวมตัวผองเพื่อน
    ร่วมชีวิตแล้ว 9 ตัว หึหึหึ
    อันได้แก่ ห่าแอน ป้าแจน บักฝน กอลั่ม ท่านวอ
    กร้ากกกกกกกกกกกก มันกับพวกเราด้วย!!!
    เจ๊นุ่น ไอ้มด รัสลิน และอันตัวกูนี้เอง
    (ส่วนท่านอ้วน แอบงอนกลับบ้านไปแล้น)
    เพื่อปฎิบัติการ ลับเฉพาะ
    "ปล่อยแก่"
    ย้อนวันวานยังหวานอยู่ ณ เขาดิน
    ประวัติการณ์ แห่งการรวมตัวผองเพื่อน
    หลังจากการเป็นเฟรชชี่ผ่านไปแสนนาน
    ก็ไม่เคยได้มีเวลารวมตัวกันเป็นมวลขนาดนี้มาก่อน
    จุดประสงค์หลักของไอ้ตัวต้นคิดก็คือ
    "นกแพนกวิน" โอ้ว แหมนนนนน
    พอพวกมันได้ดูนกแพนกวินเท่านั้นแหละ
    แตกฮื่ออย่างกับพาเด็ก 5-6 คนมาเที่ยว
    ดูจนจะผสมพันธ์กับนกแพนกวินได้อยู่แล้ว
    นานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    น่าเสียดาย จริงๆ เค้าน่าจะทำให้มันอยู่ดีๆกว่านี้
    แม่งวาดรูปเป็นฉาก ติดแอร์อย่างเห็นๆ
    สาดดดดดดดดดดด แอร์สองเครื่องด้วย
    -*- เสียเส้น กูหมด
    เดินไปกินหนมไป ดูสัตว์ไปแกล้มขนมไป
    อิ่มไปอีกแบบ
    ออกมาจากดูแพนกวินก็ดูสัตว์อื่นๆ
    และตามด้วย แข่งขันตามล่าหาเสือ
    ด้วยความเห็นไม่ลงรอยของสาวแก่ๆ
    ระหว่างทางแยกทั้งสองทาง เหอ...
    แล้วก็ดูนั่นดูนี่ ระลึกชาติเมื่อสมัย 200 กว่าปีที่แล้ว
    เมื่อยังเป็นเด็กๆ
    ลิงอุรังอุตัง นี่นั่งซึม เป็นลิงหงอย
    นั่งเกาพุงและอมเหรียญ
    ฮาาาาาาาาาาาาาาา
    ยีราฟ คอย้าวววววววว ยาว
    จิ้งโจ้ ไข่ยาน
    แล้วก็อะไรอีกสารพัด
    ว่าแต่ สิงโต กูหายไปไหนเนี่ย.....
    งานนี้ ตากล้อง3คน ชักภาพกันมันส์
    สรุปไม่ได้ถ่ายสัตว์ ถ่ายคนแม่งสะเยอะ
    เอ๊ะ แต่ก็ถ่ายสัตว์เยอเหมือนกันนิหว่า
    สัตว์พวกนี้ชอบวิ่งผ่านหน้ากล้อง 55
    แล้ววันนี้ก็จบลงด้วย
    เดินขาลากเหนื่อยมาทั้งวัน
    แจนกับนุ่นแยกกันไปก่อน
    ส่วนพวกเราก็ต้องตามหารถกลับกันไป
    ไม่มีใครอยากจะรับพวกเราเท่าไร เอิ๊ก
    มวลมันข่างใหญ่เหลือเกิน
    แล้วก็ต้องเดินกันต่อจนขาลาก
    ส่วนกูกับไอ้รัส ได้ค้นพบทางสว่าง ลู่ทางยังมีให้กลับ
    ส่วนชะตากรรมพวกมันเป็นอย่างไร โปรดติดตามชม
    แต่ได้ข่าวว่า เดินจากสนามหลวงไปเยาวราชกันเลยทีเดียว
    กร้าก เพื่อนกูฟิตกูไม่บอกกกก


    ปล. พ้นวิกฤตไปได้ช่วงหนึ่ง เรื่องราวก็ประการฉะนี้แล

    January 25

    ขอสักวัน

    โกรธหว่ะ แม่ง.....

    เรื่องมากหว่ะ ไรวะ......

    เครียดฉิบ .......

    งานเยอะฟ่ะ !!!!!

    ง่วงด้วย .....

    เวลามีแค่นี้แหละ

    24 ชั่วโมง ใน 1 วัน

    แต่ดันบริหารไม่ได้เรื่อง
    อ๊าคคคคค
    ต้องออกฟิล 28-6 มีนา
    มีเวลาเพียง 3 วัน
     
    ทำรายงานอีก -*-
    วันที่ 10 มีนา ต้องไปWork แล้ว
    เนื่อยยยยยยยยยยยยย
    แล้ววันนี้อีก
    ทำไมทำกับกูแบบนี้ละ -*-
    ทั้งพี่ ทั้งเพื่อน ทั้งน้อง ฮึ่มม
    ขอพักสักวันหนึ่ง
     
     
    พอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    January 22

    ป๊ากูน่ารัก ป่ะละ

    เนื่องด้วยมีคนทำกายภาพให้ป๊ากู
    ปกติมันก็มาทุกวันนั่นแหละ จะมีแบ่งภาค
    ตอนเช้า จะเป็นท่านหนึ่ง ตอนบ่ายก็เป็นอีกท่านหนึ่ง
    อ่าฮ้า....และแล้วเมื่อวานนี้
    ขณะที่คนตอนบ่ายกำลังกายภาพให้ป๊ากูอยู่นั้น
    สายตาอันยาวไกลของป๊ากูดันมองไปนอกบ้าน
    ไอ้คนกายภาพก็ดั๊นคิดถามป๊ากูว่า "มองอะไรอยู่ครับ"
    ป๊ากูก็ตอบไป "มองต้นไม้" น่ะ ป๊ากูสายตายาว
    ต่อมาป๊ากูก็หันมามองในบ้านต่อ
    ไอ้คนกายภาพนี่ก็ช่างสงสัยว่ะ ถามต่อ "มองอะไรครับ"
    ด้วยความน่ารักของป๊ากู ก็ตอบให้ชื่นใจว่า
    "มองผีบ้านผีเรือน" นี่ มีอย่างงี้ด้วยเว้ย
    ป๊ากูนี่กวนตีนนักกายภาพอีกแหน่ะ
    ทำเอานักกายภาพแอบเสียวสันหลังกันเลยทีเดียว
    ยังไม่พอ ป๊ากูเป็นคนน่ารักเสมอ
    อีกวันหนึ่งต่อมา มีการถามพี่กูอีกว่า
    "ผีกระเทย มันจะมาทำกายภาพวันนี้ไม๊"
    มีการไปสงสัยเค้าอีกแหน่ะ ว่าเค้าเป็นเกย์คิงไม่ก็ควีน
    เป็นไงล่ะป๊ากู นอกจากจะนิยามเค้าว่าผีกระเทยแล้ว
    ยังมีการตั้งสมมุติฐานที่น่าหาคำตอบยิ่งนัก
    อย่าว่าอย่างนั้นเลย กูก็ยังคิด
    ว่า ผีกระเทยผู้นี้ มันเกย์อะไรว่ะ????

    ปล. เจ็บสิวววววววว
    January 17

    เรื่องย่อประจำวัน

    สรุปเหตุการณ์ประจำวัน
    - แฮปปี้เบริดเดย์ป้าแจนขอรับ แก่หนักกว่าเดิมอีก

    - นู๋จิ๋งขายออก มีคนขอเบอร์ เอิ๊กๆๆๆ วิ้ดวิ้ววว คู่รักฮอบบิท น่ารักจะตาย สาด

    - กูสอบ พ่นออกเป็นศาสดา แล้วเฟร้ยยย
    - น้ำหนักกูขึ้น สาด
    - ไอ้ปูมิด่ากูเรื่องหนักสือแล้วโว้ย
    - พี่จิ้มลิ้ม คือ พี่เอริล อ๋อหรอว่ะ
    - เพื่อนฝูงหัวบาน ทำรายงาน และโดดเรียน
    - กูใส่ชุดนักศึกษา นานทีนะมึง
     ไม่มีไรเด่ ในวันนี้ จบข่าว

    ปล. กูเหงาจาย
    January 14

    ซึม

    ง่วง หนาว หาว นอน
    คร่อก ZzZZzzZZ
    ประเด็นวันนี้ ไม่มีอะไรมาก
    แค่...... กูไมได้อัพมึงมาหลายวัน
    เดี๋ยวมันจะน้อยใจกูได้ทำไมมาอัพ
    นี่กูคุยกับสเปชกูอยู่หรือนี่ !!
    ช่วงนี้อะไรมันสั่งสมจริงฟ่ะ
    งาน งาน งาน และงาน
    ค่อยๆเคลียร์นะลูกเต็ม.......
    ประดังประเด นอนไม่เป็นเวลาเลยกู
    เพราะทำตัวเองนั่นแหละ สาด
    ตีสอง ตีสาม คือเวลาที่หัวไบรที่สุด
    เวลาอื่น คือเวลาชิว
    สาด ทำงานกว่าจะนอน และตื่นอีก
    นี่กูกำลังปรับตัวเพื่อเตรียมพร้อมกับการไป
    USA ชิมิ นี่ หืออออออออ
    ยังไม่ได้สอบกลางภาคสักกะตัว
    อะไรกันนี่ ศิลปากร.........
    อ๊าค เมื่อไรจะผ่านพ้นเทอมนี้
    รู้สึกว่า มีอะไรบางอย่าง
    ที่กำลังรอกูอยู่ นั่นสินะ อะไร
    มันมีฟิลบางอย่างเท่านั้นที่บอกกู
    แล้วกูจะรอมึงนะ
    แต่ผ่านไปเร็วก็ไม่ดีอีก
    รายงานที่ต้องส่ง หน้าที่ที่ต้องทำ
    แถม ใกล้จบอีก ย๊ากกกก
    ตื่นเต้นวุ้ย
     
     
    ปล. รายได้มาอีกแล้วครับ 1500 กับงานรามคำแหง
    ปล1. เจอเกย์ถูกใจ ได้แบบนี้กูก็เอาวะ
    January 05

    ว่าด้วยเรื่องหนัง

    55
    ในที่สุด ข้าก็ได้ดู Night @ the museum
    กับผองเพื่อและหมู่มารเรียบร้อยแล้น
    (ป้า ฝน รัสซี่ กอลั่ม และ กู)
    อู้วววววววว ไอ้อ้วนมันแอบไปเล่นหนังตั้งแต่เมื่อไร
    แต่นี่มิใช่ประเด็น เพราะดั๊นมีทีเซอร์ของหนังเรื่อง
    แท่น แท้นนนนนนนนนนนนนนน
    "Final Score"
    เป็นเรื่องราวของเด็กสอบเอ็นฯ
    แค่ได้ดูทีเซอร์ของมันเท่านั้น
    ทำเอาอิฉันถึงกับน้ำตาซึมคลอเบ้าอยู่บางๆ
    ไม่ใช่เพราะหนังมันซึ้ง ไม่ใช่เพราะว่าสนุก
    เพราะนั่นกูยังไม่ได้ดู
    แต่มันทำให้กูคิดถึงตัวเอง T_T จริงๆ
    คิดถึงห้วงเวลาเหล่านั้น
    เพื่อน มิตรภาพ อาจารย์ โรงเรียน
    และการสอบเอ็น.....
    การเรียนในโรงเรียนที่ไม่มีวันได้กลับไปอีกแล้ว
    สิ่งที่เคยมุ่งหวังอยากจะหลุดพ้น
    แต่วันนี้กูดันกลับหวนหาเวลานั้น
    ช่วงเวลาที่สนุกสนานของชีวิตช่วงหนึ่ง
    ตอนนั้นที่คิดว่าการสอบเอ็นเหนื่อยยากสาหัส
    มาถึงตอนนี้ก็เจอสิ่งที่สาหัสต่างออกไป หึหึ คุณคงรู้
    ดูไปก็อดยิ้มเอาไม่ได้ ว้า.......ทำเป็นแฟนฉันไปได้
    ที่สำคัญ มีหนุ่มเอ๊าะๆไว้ให้ชื่นใจ กร้าก
    พูดกับผองเพื่อนเอาไว้ก่อนเลย
    เตรียมตีตั๋วจองเรื่องนี้ได้เพื่อนฝูง
    อยากจะรู้เหมือนกันว่าจะตีแตกแข่งกับ นเรศวรอย่างไร หึหึ
    หนังเอาใจคนมีวัย(ทีน)ก็อย่างนี้ล่ะน่อ
     
    ปล. คิดถึงไอ้พวกปุ้ยเลยว่ะ อีพวกเด็กสวน เดี๊ยะเถอะมึง เอิ๊ก