เพิ่งได้มีโอกาสเข้าเมืองมาก็วันนี้แล

รถก็ไม่มี เกียร์ก็ขับไม่คล่อง ชีวิตตูหนอ

วันๆก็เดินอยู่ในหมู่บ้านนั่นแหละ

หลังจากได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับที่นี่มา

อืม...... ก็สงบดีแท้

คืนแรกที่มานอน ก็นะ สงบจนบอกไม่ถูก

อีแมลงผีก็กวนตีน บินไหนไม่บิน ต้องมาบินเคาะห้องกู

หลอน พะยะค่ะ ต้นกล้วยยิ่งเยอะๆอยู่

ไม่ได้กลัวอะไรเล้ย นอกจากผีนี่แหละ กู

คลื่น ทรูมูฟ ก็บอดสิ้นดี

คิดถึง แม่ ......... 555

นานทีจะโทรมาเช็คเป็นห่วงกู

ปรากฎการณ์สะท้านปฐพี

แต่คลื่นไม่ให้กูคุย แสด โกรธว่ะ

แต่ตอนนี้ก็ค้นพบแล้วว่า อีกซิมกูยังไม่โดนตัด

พี่น้องคนใด ผองใด โทรหากูไม่ติด

กรุณาโทรมาเบอร์ 0875951782

ถ้าเหงาโทรหาเราสิค่ะ

 

 

สามวันที่แล้วไอ้เอ๋มาหาถึงที่

แล้วคืนนั้นก็ก็ไม่เหงาอีกต่อไป

นั่งชิว คุยไปเรื่อย จิบวิสกี้ สบายอารมณ์ หึ

นานทีมีเพื่อนรุ่นผองเดียวกันมา

ทุกวันนี้มีแต่หอยทากเป็นเพื่อนแก้เหงายามค่ำคืน

เบื่อๆ เปิดไปห้องน้ำ ดูหอยทาก

จับมันมาลูบเล่นเป็นบางเวลา

เฮ้ยยย ไม่ใช่หมา......

ชาวบ้านก็น่ารักดี เจ้าของบ้านก็แสนดี โอ้ว

เพื่อนเต็มไปหมด อายุ 5-10 และ 50 อัพท้งน้าน

อ่อ ขอแนะนำ คนใบ้ที่เป็นบ้าและเป็นกระเทยอีกหนึ่ง

กับคุณลุงสติเพี้ยนเล็กน้อย ถึง มากที่สุด

ที่หมั่นคอยมาคุยกับกู

ก็ยังดีวะ

อ่อ มีฝรั่ง อิตาลี หัวใจไทย มาให้กูหัด สปรีกอิงลิชด้วย

อีเพื่อนท้งหลาย สงสัยจะไม่มีใครมาแระ

ลุยเดี่ยวไปลาวคนเดียวดีไม๊เนี่ยกู

 

 

 

ถ้าเบื่อจากคุยกับคน ว่าจะไปเก็บเกี่ยวถั่วกับชาวบ้านแล้วเนี่ยกู

เค้าจะไว้ใจให้กูทำไม๊เนี่ย

แต่ก็เอาวะ อย่างน้อย พระเอกก็ให้กูทาสีป้ายวัดวะ

เอิ๊กกกกกกกกกกกกกกก

เรื่องใช้แรงงานขอให้บอก

สมองมีน้อยใช้สอยอย่างประหยัด

ขี้เกียจพิมพ์แระกู

มาในเมืองให้ชาวบ้านมาส่ง

แล้วตอนนี้กูจะกลับยังไงล่ะเนี่ย

เหอๆๆๆๆๆๆๆ

ปัญหาต่อไปที่ต้องแก้