| zantaluzia's profileLearning from the past -...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
November 27 ภาวะ "อม"ภาวะ "อม" กลืนไม่เข้า คายไม่ออก ถุ๊ยๆๆๆ ออกไปสะ อ้วกกกกกก ทิ้ง อ๊าคคคคคคคคคคคคค
November 25 เมื่อต้องเสียซิง ... หลังกร้ากกก แค่ชื่อ ก็สยิววววววว กิ้ว
เดี๋ยวจะคิดมากกันไปไย
เมื่อวานบังเอิ๊ญ บังเอิญ ที่กูได้บัตร
ในการนวดสปา วะ วะ วะ ว้าวววว
แต่มันให้เลือกแค่ว่าจะนวดหลังกับไหล่
หรือจะนวดแค่ตีน
น่ะ ได้บัตรฟรีมามันก็ต้องให้คุ้มหน่อยสิวะ
นวดหลังกับไหล่ไปเล้ยยยยย
หึหึหึ พอเข้าไปในห้องปั๊บ น่านนนน
ต้องถอด เสื้อออกทุกชิ้น
ให้เหลือ แต่กุงเกงในตัวน้อยไว้
อะจ๋ายยยยยยยย กล้าๆไว้ๆ
ไม่เป็นไร เขาแค่นวดหลัง นวดหลังเฉยๆ
นวดไปนวดมา จี้จุดฮา กูทั้งนั้น -*-
ได้แต่อดทนขนลุกซู่
ไอ้หลังไม่เท่าไร
นวดไปจนถึงง่ามตูด
ดีไม่เป็นเหมือนไอ้จิ๋งที่โดนนวดแก้มตูดไปด้วย
โฮ ตูดกับยังคงไม่เสียซิงให้แกสาวนวด
ไม่เพียงเท่านั้น หงาย ด้วยค่ะ
หึหึ มือได้แต่ป้องกันนม
สาวนวดมันก็ไม่ได้อยากจะเชยชมนมมึงนักหรอก
ผ้าก็ปิดอยู่ แต่นะ มันไม่ชินนนนนนนนน
เพื่อความคุ้ม และของฟรีต้องอดทน
และแล้ว วันนี้ แผ่นหลัง ง่ามตูด เนินอก
ก็เสียซิงให้แกนารีนวดสปา ที่ทรูฟิตเนส ไปเสียแล้ว
ฮื่อ....... November 20 ไร้สาระทำไม กูเป็นสะอย่างนี้ฟ่ะ
อ๊าคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค
เปื่อย รุ่งริ่งไปวันๆ แล้วนี่
ไม่ทำงาน บทความไม่ไหล
งานยังไม่เรียก
นอนเช้า
ตื่นเย็น
อ้วนอืด เรื้อนทั้งวัน
อ๊าคคคคคคคคคคคคคคคค
ชีวิต
มีอะไรดีบ้างเนี่ยยยยยยย
เต็มสิริ
ทำไมทำตัวเยี่ยงนี้
-*-
เป้าหมาย เป้าหมาย
เป้าหมาย เป้าหมายยยยยยยยยยยยยยยย
หายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ไปแล้ว
วู้ -*-
(บ่นเหี้ยไร)
November 16 14.11.0815/11/08
4.45 - ตื่น อาบน้ำ แปรงฟัน
5.00 - ออกจากบ้าน
5.30 - ถึงที่หมาย ณ สนามหลวง
5.45 - เดิน และ เดิน
5.46 - ผู้คนมากมาย มาจากที่ใดกัน
6.00 - เดินแทรกตัวเข้าไปหน้าศาลหลักเมืองท่าจะไม่ดี
6.05 - ตำรวจเริ่มไล่ไม่ให้อยู่หน้าวัดโพธิ์ อืม ไปไหนดี
6.15 - เดินถ่ายรูปแรดๆๆๆๆ
6.45 - กลับบ้านดีไหมเนี่ยกู
7.15 - กลับมาบ้านสะงั้น เปิดโทรทัศน์ ดูถ่ายทอดสด
10.00 - อ้าวเผลอหลับไปตอนไหนวะ
13.30 - ตายห่า มีเรียน บ่ายโมง
14.00 - "ทำไมมาสาย" เหล่าซือถามเสียงเข้ม
16.45 - น้องตี๋ ของพี่มาชวนคุยนิดหน่อย ติด...อีนี่อีกละ
18.00 - เลิกเรียนแล้วโว้ย
19.00 - ถึง ดิออร์ อาศัยสองตีนมุ่งสู่สนามหลวง
19.30 - หน้าศาลหลักเมือง ไม่สามารถไปไหนได้
20.00 - นั่งเล่น คุยกับทหารแม่งเลย
20.20 - ยังอยู่ที่เดิม
20.30 - ยังคงอยู่ที่เดิม จะปิดถนนอีกนานไหม
21.00 - เดินแก้เมื่อยตูด ถามตำรวจ
21.05 - ชาวบ้านนึกว่ากูยืนรอเสด็จในหลวง แห่เกาะรั้วตามกู (ป๊าวววว กูขี้เกียจนั่ง)
21.15 - 10 นาทีผ่านไปชาวบ้านหายไปหมด 5555
21.30 - ... นั่งพื้นสะ " มองกู ทำมาย"
22.00 - อีมดเมื่อไรจะหลุดจากผู้คนได้คร้าบบบบบบ
22.03 - เดินไปวัดโพธิ์
22.10 - บ้าถ่ายรูปเพียงคนเดียว
22.30 - อีมดยังไม่ติดต่อกลับ
22.45 - "อยุ่ไหนว่ะไอ้สาดดด" "ห่ะ เออ เดี๋ยวเดินไปหา"
23.00 - "หาไรแดกเถอะเพื่อน"
23.15 - แดกข้าวมันไก่
23.30 - แดกโจ๊กกกกกกก (มาทัวร์แดกกันเรอะ)
16/11/08
00.00 - เริ่มออกเดินทางอีกครั้ง
00.15 - "เค้าทำอะไรกัน หว่า"
00.16 - ตำรวจให้เรียงแถวรับเสด็จ
00.20 - อ่ะ...เจ้าฟ้าหญิงอุบลรัตน์เสด็จผ่านทางนี้ ในหลวงผ่านอีกเส้น
00.21 - เอ้า... ชาวบ้านวิ่งไปฝั่งในหลวงกันหมดเลยแฮะ
00.30 - ในหลวงเสด็จกลับ(ของแท้)
00.45 - ชิลลลลลลลลลลลลลลล โดนตำรวจกัก (อีกแระ)
01.00 - เจ้าฟ้าชาย เสด็จกลับ .....เต็มสิริยังคงชิลลลลลลลลลลลลล
01.15 - ชิลลลลลลลลลลล
01.30 - โขนนนนน โจหลุยส์ ถ่ายภาพบลาๆๆๆ
03.00 - กลับบ้านเถอะเพื่อน
03.20 - โอ้สสส อยากนอนนนนนนนนนนนนนน
12.30 - "ไอ้เหี้ยมด ปลุกกูทำมายยยยยยยยยยย" แง่งๆๆ
16.41 - ทำตัวไร้สาระ มานั่งเล่นเน็ตทำไม เต็มสิริ หือ --
17.00- คงนอนอยู่แน่ๆ กร้ากกกกกกกกกกกก
ว่าแล้ว ณ 16.43 กูไปนอนดีกว่า.... November 14 ความหนาวที่ต้องการกูรึ ละไม่เข้าใจ
พอพูดถึงความหนาว เข้าหน้าฝน
อะไรเทือกนั้น จะมีเสียงโอดโอย
ของความเหงา แว่วๆๆมา
ทำม้าย ทำมายยยย
หนาว แล้วต้องเหงา
เพราะอากาศมันเป็นใจงั้นหรอ
อากาศหนาว มันดูเหงาหรอว่ะ
อากาศหนาวมันต้องการไออุ่นงั้นหรือ
อืม..... อย่างนี้เค้าเรียกว่า
สภาวะอากาศกระตุ้นต่อมจิต หรือป่าวว่ะ
สภาพแวดล้อมมีผลต่อจิตใจของคน
แต่กูกลับมองว่า
อากาศหนาว คือช่วงเวลาที่ดีที่สุด
ความสุข งานรื่นเริง บรรยากาศแสนดี
เอ้า เจ้าเพื่อนตัวดีก็จะบอกว่า
นั่นแหละ บรรยากาศแสนดี รื่นเริง เหมาะเดินกับกู
วก เข้ามาจนได้สิน่า
แล้วมัน จะเดินคนเดียวไม่ได้เลยหรอ
หรือว่า มันจะเดินกับเพื่อนมัน
อากาศหนาวๆอย่างนี้ ลมเย็นๆ
บรรยากาศ เหมาะแก่การเดินเที่ยว ถ่ายภาพ
นั่งแดกเบียร์ดูดนตรี
กินบรรยากาศ ว้าวววว ชอบเป็นที่สุด
จะหนาวๆ จะร้าวๆ อะไรก็ตาม
ถ้าไม่ร้าวตาม ก็คงสบายใจดี
นี่แหละ ความหนาวที่กูต้องการ
อยากเที่ยววววววว ภู จัง November 13 ลอยกระทงงงง มาราธอนนนนสับสนในชีวิตอยู่ชั่วครู่หนึ่ง
ว่า จะไปลอยกระทงที่ไหนดีฟ่ะ
อันนั้นก็จะนี่ ไอ้นี่ก็จะนั่น
ฮ่วยยยยยยยยย สรุป ... ล่ม รึเปล่า
คงไม่ล่มไม่ได้เตรียมแผน
แต่ไม่ได้ตามที่คิด
ตื่นเช้าแต่งตัวสวยงามไปสัมภาษณ์งาน
ได้สวยงามประมาณ 30 นาที แล้วกลับบ้าน
แล้วก็เสือกบ้าเกมอยู่แม่งเที่ยงยันเย็น
กูแต่งตัวเพื่ออออ อยู่หน้าคอมเรอะ
นครปฐมก็ไม่ได้ไปอีก
ไอ้แนนก็อยากไปพระอาทิตย์เหลือเกิ๊น ห่า
ไอ้มดก็อยากให้กูไปหาอีก
ไอ้เนยก็อยากให้แวะมา
ไอ้มิ้นก็ไปวัดยาน แต่ก็ไม่เกี่ยวกับกู (บอกมาย)
สรุป ออกจากบ้านสองทุ่ม
หาไอ้เนยพร้อมไอ้แนน ที่บ้านไอ้เนย
เอ้ออ มึน
ลอยเสร็จ บึ่งรถหาไอ้มดอีก
แดกข้าวบ้านมันฟรี แล้วเชิดตูดหนีไปลอยกระทง
ในราคาเพียง 5 บาท
เหมือนไปจิกตอกล้วยข้างทาง และ เด็ดดอกไม้พระ
สุดท้าย กูต้องเอามาประดับเอง
เยี่ยมมมมมมม
เดินสายยยยยยยยยยยยย
งึกงึกงึก
ว่าแต่.... จะได้งานนี้ไหมหนอ November 04 โอ้ว เจมส์เจมส์ บอนนนนนนนนนนนน
ไม่ได้ดูภาคที่แล้ว
ดูภาคนี้
เอ่อ......
ดิบ เถื่อน ต่อยหนัก
หน้าเหี่ยว
กรามใหญ่
ไม่เซ็ก
โนเอ็ก
ฉากเรตไม่มี
แต่ ก็ดูได้นะ
จริงๆ นะเออออออออ
บัตรฟรีหนู ช้อบ ชอบบบ
November 03 เสียงผู้ปลุกจากการหลับใหลเหน็ดเหนื่อยกับการยืนขาแข็งเมื่อยตุ้ม
ตั้งแต่ ตีห้า จนเกือบเที่ยงเมื่อวานนี้
เล่นเอากูหลับยาวตั้งแต่สามทุ่มกว่า
อนามัยเป็นครั้งแรกเลยวุ้ยกู
แต่แล้วก้มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมา
ปลุกกูจากการหลับไหลอันยาวนาน ร่วม 14 ชั่วโมง
"สวัสดีค่ะ คุณเต็มสิริ"
"ค่ะ"
"บทความของคุณเต็มสิริ journey Diary"
" ได้ถูกรับเลือกลงตีพิมพ์ ในเดือนธันวาคม นะคะ"
"ช่วยส่งรูป และรูปคุณเต็มสิริ มาทางอีเมล...."
ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกก กร้ากกกกกกกกกก
บทความกูได้เลือกลง
ดีใจมั่กมาย
ตื่นเลย กู
หลังจาก ชีวิตอันเงียบเหงา
ก็มีบางเสียงที่ช่วยเติมสีสรรในวัน นอยๆ จืดชืดให้แก่กู
ความไม่มั่นใจ ได้คลายลง
ให้กูได้พบกับการเริ่มต้น
เห็นแสงบางๆ
พยายามต่อไป.....เต็มสิริ
ยังมีคนเห็นคุณค่าเราอยู่ คงจะมีอะไรดีขึ้นบ้างสิน่า
ปล. เพิ่งนึกถึง ก็มาถึง
November 02 วันนี้เมื่อปีที่แล้วตุลาคม ปีนี้ ผ่านไป ผ่านไป อย่างเงียบๆ ท่ามกลางความสับสนของชีวิต
ตุลาคม ปีที่แล้ว ฉันยังคงนั่งพูดคุยกับชาวบ้าน
นั่งเล่นกับเด็กๆ กินข้าวที่วัด และ
เฝ้ารอเพื่อนที่แวะเวียนมาเยี่ยมอยู่ทางเหนือ
31 ตุลาคม 2551
ฉันออกทำธุระนิดหน่อย กินข้าวกับเพื่อน
และนั่งอยู่หน้าจอคอม คิดถึงวันนี้ของปีที่ผ่านมา
31 ตุลาคม 2550
ฉันอยู่ในผับสลัวๆ กับเพื่อนสาว และเพื่อนหน้าใหม่
หัวเราะ ลูบหลัง ถ่ายรูปเพื่อนมดเมาอ้วก
กินโจ๊กร้อนๆ ท่ามกลางอากาศหนาวๆ
1 พฤศจิกายน 2551
ฉันนั่งอยู่หน้าจอคอม หางานทำอย่างหลายวันที่ผ่านมา
และนึกถึงวันนี้ของวันวาน
1 พฤศจิกายน 2550
ฉันกำลังขับมอไซค์ท่ามกลางหมอกขาว
อยู่บนถนนสาย 1095
ไม่ว่าจะฝน จะหมอก จะแสงแดด
เราก็ผ่านมันในวันเดียว วันที่มีความสุข สนุก
และเต็มไปด้วยความทรงจำดีๆอีกวันหนึ่ง
2 พฤศจิกายน 2551
ฉันกำลังจะเตรียมตัวไปถ่ายภาพ
นั่งพิมพ์ไดอารี่ และนึกถึงอดีตเมื่อ 1 ปีที่แล้ว
2 พฤศจิกายน 2550
ฉันโบกรถมุ่งสู่ห้วยน้ำดัง
เจอเพื่อนรั้วมหาวิทยาลัยเดียวกัน
พูดคุย ในความหนาวเหน็บของคืนไม่มีดาว
...
......
........
..........
มันเปลี่ยนไปแล้ว
ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป
ตัวละครทุกตัว
ผู้ดำเนินเรื่อง ณ ตอนนั้น
คงอยู่ที่ไหน ทำอะไรอยู่ สักแห่งบนองศาที่ต่างกัน
น่าแปลกที่ผู้คนเหล่านั้น
ในช่วงเคยอยู่ส่วนชีวิตที่ต่าง
ได้มีเส้นเวลาเรามาบรรจบกัน
แล้ว......
มันก็กลายเป็นความทรงจำของอดีต
ที่ทำให้ฉันได้คิดถึง
ช่วงเวลาดีๆเหล่านั้นในวันวาน
วันนี้ในอดีตฉันคงมีเส้นเวลาบรรจบกับใครอีกหลานคน
วันนี้ ณ ตอนนี้ อีกไม่นานก็จะกลายเป็น อดีต
ที่อาจจะอยู่ในความทรงจำ
หรือ มลาย หายไปกับเวลา
คิดถึง วันนี้ ของวันวาน
แม้ว่ามันจะผ่านมาแล้ว
แม้ว่ามันจะนานมาแล้ว
แต่เหมือนยิ่งทำให้ความผูกพัน
สดใสและสวยงามทุกวันคืน...
|
|
|
