| zantaluzia's profileLearning from the past -...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
December 31 The last YearHappY NeW YeaR 2007
ไม่รู้ว่าจะเป็นโชคดีหรือโชคร้ายของกูดีก็ไม่รู้
ที่ต้องมานอนเปื่อย อยู่กับบ้านทั้งวัน ในวันสิ้นปี อาการป่วยที่เริ่มก่อตัวอย่างแสนสาหัส ตื่นมาอีกทีก็มีข่าววางระเบิดเสียแล้ว ..... .......... ................. ไอ้พวกเหี้ยตัวไหนมันช่างคิด ว่างมากหรอไงว่ะ ควยเอ๊ย..... ฝรั่งไม่กล้ามาเมืองไทยกันพอดี เสียดุลการท่องเที่ยว และคนที่รอคอยวันนี้อีกล่ะ แต่ใจจริงวันนี้ก็ไม่ค่อยมีอาการอยากจะไปไหนสะเท่าไร เพราะ ไม่สบาย และจิตใต้สำนึกอะไรบางอย่าง ที่อยากอยู่กับครอบครัวมากกว่า หือออออออออ น่าสงสารผู้ที่ได้รับบาดเจ็บและลูกหลง ว่าแต่เพื่อนผองกูเงียบหายไปไหนกันหมดเน่ -*- เอาเป็นว่า สวัสดีปีใหม่ทุกท่าน ขอให้มีความสุขมากๆ คิดหวังอะไรก็ขอให้สมหวังล่ะกัน ส่วนตัวกูเองก็ต้องเผชิญกับข้อสอบหลังปีใหม่กันต่อไป ปีนี้ก็ไม่ขออะไรมากหรอกนะ แค่ขอให้เกรดออกมางามๆ แฮปปี้ทั้งปี มีเงินทองไหลมาเทมา และผู้บ่าวหล่อๆสักคน ขอให้ป๊าหายดี ขอให้กิ๋มมีแต่ความสบายใจ มีเงินเยอะๆ ขอให้ทุกคนที่กูรู้จักและรู้จักกูนั้น จงมีแต่ความสุขความเจริญ สาธุ ปล. ขอบคุณหลานรหัสที่โทรมาเชคความปลอดภัยของตู December 30 HBD 29.12.06HappY BirthdaY to Gu......
and
Happy New Year
แก่อีกแล้วสินะ เฮ้อ........
ประสบการณ์ตลอด 1 ปีที่มาพร้อมกับอายุ
อยากให้อายุคงอยู่อย่างนี้ตลอดไปจริง
เกือบจะแก่ แต่ก็ไม่เด็ก -*-
วันหนึ่งที่เรียบง่าย แต่มีความหมายสำหรับด๋อยคนหนึ่ง อืม....... ขอบคุณทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามา และผ่านออกไป โธ่! อนิจจัง ขอบคุณการศึกษา ที่ทำให้กูค้นหาตัวเองเจอ(และไม่ทำให้กูโง่จนเกินไป) ขอบคุณศิลปากร สถานที่อเนกประสงค์ที่ให้พักพิง (กูรักที่นี่จัง) ขอบคุณอาหารตา ที่ให้อิ่มผ่านไปได้สักมื้อ เลิฟยู น้า 55
ขอบคุณเวลาที่ทำให้เราได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง
ขอบคุณความทุกข์ใจที่ทำให้เราได้รู้จักคำว่าความสุข
ขอบคุณน้ำตา ที่ไม่ทำให้ตากูแห้ง และได้ปลดปล่อยอะไรไปบ้าง
ขอบคุณสิ่งที่ผิดพลาดที่ทำให้กูได้เรียนรู้
ขอบคุณ มิตรจอมปลอมที่ทำให้รู้ว่าใครจริงใจ
ขอบคุณมิตรภาพดีๆที่มอบให้ ซึ่งทำให้รู้ว่ากูไม่ได้อยู่คนเดียว
ขอบคุณเพื่อน...ที่ทำให้ทุกวันมีความหมาย
ขอให้ปีนี้มีอะไรดีๆ ผ่านเข้ามาในชีวิตด้วยเทอญ สาธุๆๆๆๆๆๆ
Special Thanks
- นู๋มดที่อุส่าต์โทรมาเที่ยงคืนเป๊ะ เพื่ออวยพรกู -*- - เพื่อนจ๊อบ ที่มักจะลืมกู แต่วันนี้มันโทรมาแฮป แต๊งมากเว้ยเพื่อนรัก - เพื่อนเฟส รักเราไม่เก่าเลยใช่ไม๊มึง - นู๋วิ สหายเก่า ที่มักหายตัว แต่ไม่เคยลืมวันเกิด เทศกาลอะไร มีแมสเสสเสมอ - มิ้น น้องแป้น กับแมสเสส ณ เวลา06.50 น. - ป้าแจน กับแมสเสสคำอวยชัย ณ เวลา 09.08 น. - โบ เพื่อนเลิฟนมตูม กับคำอวยพร ณ เวลา 07.26น. - ฝ้ายกับแมสเสสคำอวยพร ณ เวลา 12.44 น. - พี่โจ พี่ชายตาตี่ๆ กับแมสเสส ณ เวลา 13.05 น. - พี่เต่า พี่ชายสุดเสื่อมแต่แสนดี กับแมสเสสที่ส่งมา ณ เวลา16.45 น. - เจ้าแอน เพื่อนสาวแสนซกมก ที่อยู่ด้วยกันวันนี้ และแมสเสสที่ส่งมาตอนเช้า รักมึงนะแม้มึงจะสกปรก 55 - บักกอลั่ม เพื่อนร่วมโก๊ะจ๋าป่านะโก๊ะ และคำถามว่า "วันนี้วันเกิดมึงหรอ" กูเข้าใจมึงลั่มเอ๊ย - ยัยฝน เพื่อนสาวที่ถ่อมาร่วมก๊วน ณ แพคทินั่ม + ข้าวสาร - น้องยุ้ย ที่อุส่าต์ลงทุนซื้อของขวัญให้ ขอบคุณมาก - น้องจู ผู้ไม่เคยพลาดงานของฟรี และความน่ารักที่ไถ่เงินกับพี่คนนี้เสมอ - น้องพิม สำหรับงานว่าจ้างรายได้ดี และคำชมว่าพี่ผอมลง 55 - น้องติ๊ดตี่ น้องน้ำ น้องสาวสายรหัสที่น่ารัก ที่คอยเซอร์ไพรวันเกิดพี่ทุกปี และต้องรอคอยพี่คนนี้เสมอ โทษทีไอ้น้องเลิฟ พิซซ่าอร่อยมากจ้า - น้องรัก น้องรณ หลานชาย(หรือสาวดีว่ะ) ที่อุส่าต์มาร่วมแฮปปี้เบริดเดย์กับเค้าด้วย - คุณโย กับของขวัญที่ไม่รู้จะแขวนกับส่วนไหนของร่างกายดี แม้เพิ่งรู้จักกันไม่นานแต่ยังนึกถึง ขอบคุณมากๆๆๆๆๆ - พี่ต่อ สาวงามแห่ง BK กับคำอวยพร - พลพรรคสาวโสด(ตลอดกาล) นังเบส อีผึ้ง และน้องอี่ ที่ไม่ว่ากี่ร้อนกี่หนาว และกี่ปี เราก็จะอยู่ในสระว่ายน้ำบ้านรูปถั่วกันตลอดไป เฮ้อ... - นู๋เก๋ และ ห่าเอ ที่บังเอิญขับรถผ่านมาเจอกู และร่วมแดกอาหารมื้อที่แสนธรรมดา - เจ๊เด่น สาวใหญ่ กับดอกไม้พลาสติก ความหวังดีทุกประการ และการร่วมเฮกับเด็กๆอย่างพวกเราในวันนี้ - สุดท้ายที่จะลืมไม่ได้ เด็จพ่อ และเด็จแม่ ที่ทำให้มีกูทุกวันนี้ได้ ไม่รู้จะขอบคุณหรือขอโทษดี เอาเป็นว่าทั้งสองอย่างเลยละกันนะ ขอบคุณสำหรับความเหน็ดเหนื่อยในการเลี้ยงควายตัวหนึ่งให้เป็นคน คำสั่งสอนที่ไม่ต้องพูด ความห่วงใยแบบห่างๆแต่เข้าใจได้ดี ขอโทษในทุกเรื่องว่าไม่จะเรื่องใดก็ตาม ปล. ขอบคุณเรือคลองแสนแสบ ที่ขับพากูสู่จุดมุ่งหมายในวันนี้ พร้อมน้ำเน่าที่กระเซ็นใส่หน้า ปล1. ขอบคุณสำหรับของขวัญทุกชิ้น ดีใจมาก(นานทีมีคนให้ของ) แต่ไม่รู้จะทำหน้ายังไงดี (เดี๋ยวเค้าหาว่าเว่อร์อ่ะ) December 24 เพื่อนฉ้าน"เพื่อน "
คำนี้ไม่ว่าอย่างไร มันก็คงจะอ่านว่าเพื่อน จะเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นไม่ได้ นั่นสินะ.... แล้วมันจะอ่านเป็นอย่างอื่นไปได้อย่างไร บ่นเหี้ยไรของกูนี่ เอ้อออออ ถึงสติจะไม่ได้อยู่ในประโยคที่พิมพ์มากนัก แต่ก็พอรู้ว่า แค่คำว่า"เพื่อน"คำเดียว มันมีค่า และแฝงอะไรมากมายจริงๆ อืม..กูดีใจนะที่ทำให้พวกมึงหันมามองกันได้บ้าง อย่าว่ากระไรเลย คิดถึงเพื่อนฟ่ะ เมื่อวานไม่ได้เจอเดอะแก๊งสักคน เหมือนทำอะไรยังไม่ครบสมบูรณ์ เว่อร์ไปหรือเปล่า.......... เปลี่ยนโหมดเรื่องเล่า
ณ วงสนทนา นางสาว ร. : เฮ้ย แกรู้เปล่า เมื่อวานเราโทรเช็คกุลเว้ยที่มันไม่มาเรียน นางสาว ฝ : เอ่อ ทำไมขาดเรียนอ่ะ นางสาว ร : ก็เนี่ย เราโทรไป มันเล่าให้ฟังว่า มันโดนตะหลิวฟาดหลัง เพื่อนผอง : ????? ฮือฮา นางสาว ฝ : หือ....ตะหลิวฟาดหลังเนี่ยนะ นางสาว ร : ใช่แก มันทำกับข้าวแล้วตะหลิวฟาดหลัง นางสาว ฝ : มันทำกับข้าวยังไงวะ ให้ตะหลิวฟาดหลัง นางสาว ร : เราก็ไม่รู้เหมือนกันหว่ะแก วันถัดมา
นางสาว ฝ : เฮ้ย กุล แกเป็นยังไงบ้าง ไปทำยังไงให้ตะหลิวฟาดหลังว่ะ จำเลย : ....???? ตะหลิวอะไร นางสาว ฝ : ก็เห็นนางสาว ร. บอกว่าแกทำกับข้าวแล้วตะหลิวฟาดหลัง จำเลย : .....บ้า วันนั้นเรากลับบ้าน แล้วทางเข้าบ้านเรามันต้องข้ามตลิ่ง!!! นางสาว ฝ : .....อืม จำเลย : แล้วเราก้าวพลาดตกไปในตลิ่ง แล้วหลังเราก็เลยกระแทกถูกหลักที่วัดตลิ่ง นางสาว ฝ : ......มันคืออย่างนี้นี่ กร้ากกกกกก โธ่ ไอ้รัส เอ๊ย เขาเรียกว่า ตลิ่ง
นี่คือประเด็นที่หนูรัสของเรา มักจะฟังถูกเสมอ แถมมีการบอกว่าตอนทำกับข้าวอีก เอาตลิ่งมาผัดกับข้าว เยี่ยมมมมมมมมม ฉันนั่งตกปลาอยู่ริมตะหลิว จบข่าว ปล. โอ๊ยยย วันพุธต้องเล่นงานที่มหาลัยอีก ฮื่อ... เพื่อภาค!! December 18 นอยเคยคิดไม๊ว่า..........
คนเราเมื่อเจอคนที่ทำผิดต่อเราสักกี่ครั้ง คนที่มีข้อเสียมากมายเป็นล้านๆข้อ แต่ในล้านๆข้อเหล่านั่น กลับเป็นสิ่งที่เราสามารถรับได้ โดยไม่รู้สึกอะไร ความสัมพันธ์และมิตรภาพก็คงดำรงอยู่อย่างแปลกประหลาด ในทางกลับกัน คนที่มีข้อดีมากมาย แสนดีแค่ไหน แต่หากมีข้อเสียเพียงแค่ข้อเดียว และดันเป็นสิ่งที่เราไม่ชอบ หรือเป็นสิ่งที่เรารับมันยากมากที่สุด แค่นั้น ความสัมพันธ์มันก็อาจจะหายมลาย ดับสูญไปได้ง่ายๆ........ คงจะถูกที่เค้าว่า การคบกัน มันขึ้นอยู่กับว่า คุณจะรับข้อเสียของคนๆนั้นได้มากแค่ไหน โอ๊ย สัด บทเรียนที่เราต้องเจอ ปล. เริ่มหนาวแระนี่ ปล1. งานถนนพระอาทิตย์ อืม...พลาด ปล2. เพื่อนมีค่าที่รู้ใจกัน และถนอมกัน December 10 นี่แหละเหงา...
..... ....... ตื่นมาวันนี้ เกือบ บ่ายสอง มิทราบว่ากูจะแดกบ้านไปไหน ตื่นมาตากผ้า ซักผ้า พับผ้า อาบน้ำ นิ่ง.............. นิ่ง................... นิ่ง นิ่ง ................ เปิดคอม ออนเอ็ม ฟังเพลง ดูรูป เดิม เดิม................. เดิม............ เดิม...................... เบื่อว่ะ วันนี้รู้สึกว่าตัวเองเหงามาก ทั้งที่มีงานให้กูทำก็เถอะ แต่มันมีอารมณ์ที่อยากทำเลย เคยมีคนตั้งคำถามให้เราคิด คนเราเกิดมาเพื่ออะไร???? นั่นสิ เกิดมาเพื่ออะไร กูเคยให้คำตอบกับตัวเองว่า คนเราเกิดมาเพื่อใช้ชีวิตให้คุ้มค่าล่ะมั้ง บางทีก็ยังหาคำตอบให้กับตัวเองไม่ได้ เอ๋.....หรือว่าวันนี้มันเพราะเหงา เลยบ้าๆตามประสา เมื่อวานก็เดินทางและเดินทางไม่หยุด วันนี้กลับคงที่ นิ่ง สงบ เฮ้อ.... อยากออกเดินทาง อยากถ่ายภาพ อยากทำในหลายๆสิ่ง ที่ยังไมได้ทำ ชีวิตที่ค้นหาอิสระภาพ
นี่กูยังไม่อิสระอีกเรอะไงฟ่ะ โอ๊ค........ค ร้าวังหมดอายุนะไอ้เต็ม-*- December 07 เก๋า ป่ะละวันนี้ขอเสนอตอนนนนนน "เก๋า เก๋า"
พร้อมเพื่อนหมู่เหล่า ไอ้โบว์ และหนูรัส ท่านผู้อื่นที่มิได้เอ่ยนาม มันมิว่างกัน แต่เอาเถอะ ไม่เป็นไร สีทนได้ เล่นไปดูสะตอนเปิดห้างกันเลย ประเดิมโถฉี่ก่อนใครเพื่อนสะด้วยไงล่ะ มาพูดถึงเก๋าๆดีว่า หนังเรื่องนี้ เป็นหนังที่wanted เหลือหลาย เพราะคุณพี่สองนะนี่ เห็นหน้าก็ขำล่ะฟ่ะ โดยรวมถึงหนังมันก็มีสาระแน่นอน คงไม่ไร้สาระเล่นเอาฮาอย่างเดียว แต่พูดถึงความขำ มันก็ขำแหละนะ แต่ว่าไม่ได้แบบขี้แตกฮาทั้งเรื่อง งานนี้ได้เจอพี่ตูนมาสักครึ่งเรือง พี่ปู และพี่กบ มาเป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำกันเลยทีเดียว กูขอให้ไปสัก 3 กับอีก สามส่วนสี่ดาวล่ะกันน่อ เอ๊ะ หรือให้ไป สี่ดาวเลยดี แต่เอาเถอะ ให้ดาวอะไร ก็อุดหนุนหนังไทยล่ะกันฟ่ะ ต่อจากดูหนังจบ พวกคุณนายทั้งหลาย ก็ช๊อปกันสนั่นห้าง ได้กันไปอย่างคนละนิดละหน่อย เดินมากกิเลสกูก็จับมาก แต่อย่าคิด ว่าจะได้เงินจากกูไปสักกะบาท พอเดินจนได้เวลาร่ำเรียนแล้ว ก็แยกย้าย ไอ้รัสก็ไปสอนหนังสือต่อ ส่วนกูกับไอ้โบว์ก็ต้องตรากตรำเรียนหนังสือไป วันนี้ 2475 ยังเข้มข้นเหมือนเดิมนะฮ่ะอาจารย์ ได้หัวข้อรายงานล่ะกู เฮ้อ... หัวข้อทีสิท อยู่ในช่วงลังเล.... เรียนเสร็จแดกข้าว ต่อด้วยว่ายน้ำ วันนี้เป็นวันที่ธรรมดา แต่คุ้มค่าจริงๆว่ะ ปล. วันนี้ใครมันคิดถึงกูกันเยอะจังวะ ปล1. คุณ Peter ชมมาโว้ย กูดีใจ ขอเงินกูเยอะๆอีกน้า หึหึ ปล2. น้ำหนักขึ้น แม่จ้าว December 03 อยู่ในดงกลับจากจ๊อบล่าสุด เมื่อวานนี้
นึกว่าไปอยู่ต่างประเทศมาหนึ่งวัน parle francais กันใหญ่เลยวุ้ย งานนี้ได้รับความอนุเคราะห์จากพี่กิ๊ก ที่ให้กูไปทำงานคีย์ข้อมูลกับชาวต่างชาติผู้หนึ่ง ตอนแรกที่พี่กิ๊กบอกว่า ทำเกี่ยวกับ แฟมิลี่ที ไอ้กูก็นึกว่า อสังหาริมทรัพย์ พวกบ้านต้นไม้เรอะว่ะ งานนี้เล่นหอบสังขารถึงงามวงศ์วาน คุณปีเตอร์ผู้ว่าจ้างกูมารับที่หน้าโลตัส โอ้ว ไม่เคยคิดว่ากูจะต้องมาร่วมงาน และSpeak English กับฝรั่งเลยให้ตายสิ แค่เข้าหน้าหมู่บ้าน ก็ได้รับรู้ถึงกลิ่นไอ ของความหรูหรา มีการชี้บ้านชวลิต บ้านดารา ให้ดูด้วย พอถึงบ้านของคุณปีเตอร์ เข้าไปในบ้านปุ๊บ โอ้ว คุณโรเจอร์ และคุณลินดา(มั่วชื่อ) มีแต่คนฝรั่งเศสที่ต้องสปรีกอิงลิชกับกู พอรับงานมาคีย์ข้อมูลเท่านั้น กูถึงได้เข้าใจ Family tree อ่อ kinship chart นั่นเอง อะไรไม่เท่าไร โปรแกรมที่ให้กูทำดั๊นเป็นภาษา Dutch งานนี้ต้องอาศัย Sense อย่างแท้จริง มึน ต้องสื่อสารด้วย อังกฤษอันอ่อนด๋อยของกู เท่านั้นยังไม่พอ ตระกูลของเค้าที่กูทำนี่ก็ มีมาแค่ประมาน 700 ปีเท่านั้น -*- ดีนะทำแค่สายตรง ถ้าทำสายใกล้เคียงด้วย ก็ช่วยเอามีดมากรีดกูเถอะ ที่จริงเค้าจะให้กูเอากลับไปทำที่บ้านเลย จ่ายเงินเป็นวันๆ แต่ด้วยไม่อยากหมักหมมงาน เลยทำแม่งให้เสร็จๆ ในบ้านเค้านี่แหละ ช่างเป็นครอบครัวหรรษา นั่งทำงานไปมีแต่คนคุยฝรั่งเศส ลูกคุณปีเตอร์โคตรน่าร๊ากก ลูกครึ่งสะด้วย พูดไทยกับแม่และพี่เลี้ยงชัดแจ๋ว "มะม้า ปวดอึ" พอพูดกับคุณปู่คุณย่า เธอก็สำเนียงสุดๆ โอ้ว อยากมีแฟนเป็นคนต่างชาติแระกู เพื่อลูกของกูในอนาคตที่จะมีดั้ง เหอะๆ นั่งไปก็หิวไปแต่เกรงใจ เค้าก็พยายามชวนกินครัวซอง ข่มอารมณ์สุดฤทธิ์ พอกูจะกลับบ้าน มีการถามแม่ว่า "พี่เค้าไม่ได้นอนที่บ้านเราหรอ" -*- เห็นกูนั่งทำงานที่บ้านไปหน่อยล่ะเสะ มีแซว เอาว่ะ คุณโรเจอร์พ่อคุณปีเตอร์ก็เลยให้กูมา 500 บาท แถมตบท้าย Have a nice job อ่าจ๊ะๆๆ Nice job จ๊ะ แต่กูเดินทางเหนื่อย ปล. ยังไงสะ กูได้นั่งเยี่ยวห้องน้ำไฮโซนะเฟร้ย ปล1. คำว่า Ja ภาษาดัชท์ แปลว่า Yes |
|
|
