zantaluzia's profileLearning from the past -...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    February 28

    จงอดทน

    อดทน
    .
    .
    .
    .
    .
    ..
    แล้วมันก็จะผ่านไป
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    ปล. ปวดขี้โว้ย.....ย ไม่ทนละ
     
    February 25

    ฤ สวรรค์ไม่อยากให้กูขับรถ

    อะไร กัน นัก ฟ่ะ...... กับแค่ใบขับขี่เนี่ยวุ้ย สาด
    แหกตาแต่เช้าเพื่อไปสอบ
    หลังจากสอบตกไปรอบเพราะ กูขับออกมาโดยที่เค้าไม่เรียก
    ดูเหตุผลสิครับท่านผู้ชม
    แต่ก็เอาว่ะ เค้าไม่ให้ผ่าน จะให้กูทำไง
    จะเปลี่ยนที่คงไม่ทันแล้น......
    พอวันนี้สอบผ่าน แม่งต่อคิว
    รออีก 90 คิวกว่าจะถึงกู
    นั่นแหละ ปาไป 2 ชั่วโมงครึ่ง
    อุปะติเท่ง แสนเซ็งเสียจริง
    "ขอเชิญหมายเลข หนึ่ง แปด สี่"
    เอาละ กูได้กลับบ้านแล้วโว้ย
    ตัดขาด ลาจากที่นี่เสียที
    พอนั่งปุ๊บ จ่ายเงินปั๊บ
    เน็กเวริกล่ม...............ตึง
    ห่าเอ๊ยยยยยยยย เน็กเวริกมาล่มอะไรตอนกูละเนี่ย
    รออยู่ประมาณ 1 ชั่วโมง
    ก็ไม่มีทีท่าว่าจะดี สรุป ขุดเจาะถนน สายขาด
    เยี่ยม...... แล้วงายยยย ต้องรีบไปหาเพื่อน ไปหาอาจารย์ดำอีก
    บอกลาเลยละกัน แสด
    แล้วกูก็ต้องกลับมาใหม่หรือนี่
    การเดินทางที่แสนจะลำบาก กันดารสิ้นดี
    ถนนลูกรังหลุมบ่อ น้ำท่วม โอ้ว
    อากาศร้อน ซอยลึก
    ก่อสร้างแถม ยังขุดเสือกไปโดนสายเน็กเวริกอีก
    ฤ สวรรค์ มิอยากให้กูขับรถฟ่ะเนี่ย
    กูทุกที แง่บๆๆๆๆๆ
    แถมแบกชีสมาให้ไอ้จิ๋งซีร๊อก เสือกรีบกลับบ้าน
    แบกสมุดมาคืนติ๊ดตี่หลังจากมันทวงอยู่นาน มันไม่มา
    รีบมาตกลงแก้งานทีสิทกับอาจารยืดำ
    แต่อาจารย์ยังตรวจไม่เสร็จ
    เอ่อ...แล้ววันนี้กูจะบึ่งไปมหาลัยทำเพื่อออออออออออออ
    โว้ยยยยยยยยยย
    แต่เอาวะ
    ไปมหาลัยเพื่อไปแดกข้าว
    จบข่าว
    ฮื่อๆๆ
    ต้องไปใหม่อีกหรอกู
    บางกระบือ
    ทำกูกระบือสมคำร่ำรือ
    February 24

    ว่ากันด้วยเรื่อง คืนวันที่ยี่สอง

    แล้ว ดวงคู่อาเพส ของกูกับไอ้ตาลก็บังเกิดขึ้นอีกครั้ง
    หลังจากคิดมาตลอดว่ามันเป็นความบังเอิญ
    ตอนนี้ก็ยังคิดว่ามันเป็นความบังเอิญสิน่า
    ที่เวลาไปไหนมาไหนกับมัน ต้องพลาดอะไรบางอย่าง
    หรือเจอเรื่องไม่คาดคิด แต่ก็ไปทำอย่างอื่นแทน
    อะไรเยี่ยงนั้น.........
    ใจนี่ นิวรณ์ ไปช่วยมันทำงานที่บริกบาร์
    ไปนั่งนับคน หญิง ชายอะไรก็ว่ากันไป
    เตรียมตัวพร้อมเล้ยยยย
    แต่.....
    ผับปิด เยี่ยมมาก เต็มสิริ
    แต่ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร
    เลยไปนั่งเล่นกับแม่ง ตั้งแต่สองทุ่ม
    นั่ง ตูดแฉะ อยู่เบอร์เกอร์คิง นั่งเล่นพูดคุย
    อีมด นี่เซ็นแรงจริงๆที่ชวนมาแล้วมันไม่มา
    แสดดดด
    ไอ้กูก็เลยชวน บักสิงขร กับ บักแวน ให้ออกมาสะเลย
    โดยการชวนในครั้งนี้ก็โคตรจะไร้จุดหมายสิ้นดี
    แต่ลากมาก่อนละกัน
    กว่าคุณชายทั้งสองจะเสด็จย่างกรายมาได้
    ไหนจะต้องทำงานนิดหน่อย
    และขัดทุกรูขุมขนแล้ว....วุ้ย
    ก็ปาไปห้าทุ่มกว่า
    นังมดมันก็โทรมาพอดี ชวนไปแว้นกันที่สะพานพุทธ
    เอ้า รอไอ้มดอีก คุณน้องชายมันก็อาบน้ำอีกคน
    ผู้ชายสมัยนี้มันยังไงกันฟ่ะเนี่ยยยยย อนามั้ยยยย อนามัย
    ไอ้แวนพาฝ้ายมาด้วย ครั้งแรกที่เห็นมันพาแฟนมา
    โอ้ววววว มาย น่าดีใจ เสียจริง
    น่าร๊าก น่ารัก นะฝ้ายเนี่ย เหอๆๆ ฮาๆดีวะ
    แล้วไอ้เหล่าผู้กล้าหน้าตายก็ออกเดินทางไปสะพานพุทธ
    อื้มมมมมมม ดีจริงๆ
    เดินมาตั้งนานไม่เสียเงิน แต่มาเสียก่อนกลับ
    กะรองเท้าสองคู่ ห่าเต็มเอ๊ย มึงจะมีสักกี่ตีน
    รู้งี้ก็ยังจะซื้อ อะไรว่ะกู (ด่าตัวเอง)
    มีรองเท้ามากมาย แต่ใส่ อีแต๊ะ อยู่เหมือนเดิม
    เอ้า เว้า ต่อ ......
    เดินแม่ง จากเที่ยงคืน จนถึงตีสองก่าๆ
    ต่อด้วยการไปหาไรแดกที่บางลำภู
    แวะส่งคนนั้นนี้ (น้องอีมดขับมิใช่กู)
    แล้วก่ากูจะถึงบ้านก็ ตีสี่ !!!!!
    ตีสี่!!! แว๊ก จะเช้าอยู่แล้นนนน
    เจอเด็จแม่นอนอยู่อีก ถามว่ากูไปไหนมา
    บอกเค้าไปกินข้าวมา
    เค้าจะเชื่อกูม้ายเนี่ยยยยย ว่าอีนี่มัวไปกินข้าวกลับตีสี่
    แอบได้ยินเมื่อเช้า คุยไรกับพี่สักอย่าง
    เกี่ยวกับการไปหาไรแดกของกูจนถึงตีสี่
    หึหึหึ คึก คึก
    เอาวะ เต็มสิริ เมิงไม่โดนแม่เฆี่ยนก็บุญละ
     
     
     
     
    ปล. โลกมีไว้เหยียบ ไม่ได้มีไว้แบก เถือกกกก
    ปล1. อาการทางจิต(อ่อนแอ) เริ่มกลับมา
    ปล2. ออกเดินทางอีกสักครั้งดีไม๊
     
     
     
     
     
     
    February 23

    T_T

    แอบ
    เศร้า
    วะ..
     
     
     
     
     
     
    BLUR
    February 19

    .....หงิต

    หงุดหงิดโว้ยยยย
    เหี้ยยยยยยยยยย
    หงุดหงิ๋มเสียจริง
    สอบตกใบขับขี่
    เพราะ....
    กูออกขับออกมาก่อน
    ได้รับอนุญาติ
    ขอบจายนะ สาด
    ตกเลย
    รอสอบใหม่อีก 5 วัน
    เบื่อเว้ย
    แม่งๆๆๆ
    เมื่อไรกูจะผ่านครับพี่น้อง
     
     
    ปล. โหมด : ปัญหาทางจิตใจเล็กน้อยถึงปานกลาง

    หึ๋ย!!!

    ชีวิตขอข้าน้อยก็ยังคงดำเนินต่อไปอย่างปกติสุขเช่นเป็นมา
    เป็นหลุมเป็นบ่อ มีเนิน ตกท่อ หกล้ม ไหลลื่น
    แต่สุดท้าย ก็ยังคงเป็นไปเรื่อยๆ
    ในที่สุด กูก็สอบทีสิทเสียที
    แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่า ถึงจุดสิ้นสุด
    .....ยังต้องแก้ และแก้อีก
    ไม่ใช่ปัญหา.........
    เมื่อวาน(อาทิตย์)ไปปาร์ตี้เอกกัน ณ ร้านรัก
    (เจ้าของร้านเสือกน่ารัก แต่....) 
    รวมพลกันได้ตั้ง 22 หน่อ เป็นจำนวนคนที่ใช้ได้เลยทีเดียว
    อิ่ม บ้าบอ เหนื่อย หัวเราะเคล้าน้ำตา มิตรภาพ
    รู้สึกดีวะ แม้ไม่ได้สนิทติดกันกับทุกคนก็เถอะ
    อีกไม่กี่วัน มันก็จะผ่านพ้นไปแล้ว
    รวดเร็วเสียจริง......
    เหมือนจะนานแต่ก็ช้า
    และเหมือนช้าแต่ก็นาน
    นั่นแหละ "เวลา"
    อยากไปเที่ยวกับพวกมึงอีกวะ
    แล้วเราไปเที่ยวกันใหม่เน้อ เพื่อนผองมนุษย์ทั้งหลาย
    24-26 มีนาคมนี้ โปรเจคแรก กับเกาะล้าน
    วิ้วววว
     
     
     
    ปล. เปิดรูปในซีดีไม่ได้ เครียดยิ่งกว่าทีสิทอีก สาด
    ปล1. ฉันเป็นอะไร???
    February 06

    ณ วันนี้

    หึหึ
    กูทอดทิ้งมึงไปนานนะ
    เจ้า มายสเปช เอ๊ย
    ข้าต้องขอโทษเจ้าด้วย
    ที่ไม่สนใจใยดี
    แตะต้องแม้แต่น้อย
    อันนี้โทษไผบ่ได้
     เพราะมันมีเหตุสุดวิสัยเสียจริง
    ชีวิตช่วงนี้
    มีทั้งมีเข้าและออก
    มีสิ่งใหม่ที่เข้ามา
    และบางสิ่งที่กำลังจะจากไป
    สุข ทุกข์ หลากเรื่องราว
    อีกแค่ไม่กี่วัน
    อาจจะมีบางสิ่งที่กำลังเปลี่ยนแปลง
    ไม่มีอะไรที่เราจะคาดเดาได้
    แต่ตอนนี้ขอกอบโกย สนุก ไปกับชีวิตก่อนละกัน
    วุ้ย บ่นไรเนี่ยกู
    เอาเป็นว่า
    ซินเจีย อยู่อี่ ซินนี้ฮัวใช้
    (เกี่ยวไรกันวะ)
     
    ปล อยากเล่นบาส อีกจัง