| zantaluzia's profileLearning from the past -...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
February 23 อวิชามีจริงคับพี่น้องเรื่องของเรื่องก็คือ
กลางดึกคืนนึง กู เต็มสิริ
เอานาฬิกาสุดรักที่มันนิ่งมานาน
เพ่งมองดูมันอย่างถนอมๆ
ถึงเวลาแล้ว ที่มันต้องเปลี่ยนถ่าน
ให้เกิดพลังเดินอีกครั้ง
กูเลยเอามันเหน็บเอวสะ
และเตรียมตัวจัดกระเป๋า
พร้อมเอาเสื้อผ้าไปซัก
ณ เวลา ตีสองกว่า
กูกลับมานั่งเล่นคอมรอเวลา
หารู้ไม่
เกิดเรื่องราวขึ้นกับกู!!!
นั่นก็คือ
กูลืมถอดนาฬิกาออกมา
กูเอามันไปซักให้หอมสดชื่น
ปรับผ้านุ่มอีกต่างหาก
แต่แล้ว กูตัดสินใจผ่านไปประมาน
มันเริ่มล้างน้ำสอง เอาว่ะ
หยุดมันแล้วจงเปิดผ้า
นาฬิกาแช่อยู่ในน้ำอย่างแช่มชื่น
เต็มสิริ รีบควานหา
และพบว่า
ขอทำใจแป๊ป
มันน่าสะหรึ่งมาก
เอาล่ะ จะค่อยๆเล่าต่อไป
นาฬิกาเรือนนั้น
มัน
มัน
มัน
มันเดินได้ครับพี่น้องงงง
แถมยังหอมสดชื่น
ด้วยคอมฟอร์ดริชอีกต่างหาก
โอ้วว มาย กอชชชชชชชชชช
มันช่างน่าสำพรึ่งเสียจริง
ปล สรุปกูควรจะเปลี่ยนถ่ายให้มันไหมนิ February 21 ขอบคุณในยามที่เงียบเหงา มีเธออยู่เคียงกายเรา วันคืนที่ปวดร้าว มีเธอช่วยทำให้ทุเลา เมื่อเธอให้ความเข้าใจ จึงทำให้ทุกข์นั้นบรรเทา จากวันที่มันว่างเปล่า เธอทำให้มันมีคุณค่า อยากบอกให้เธอรู้ว่า ในสิ่งทั้งหลายที่เธอให้มา * ขอบคุณ จากหัวใจ ขอบคุณในความหวังดี ขอบคุณในน้ำใจ ขอบคุณในความรักที่มี กับวันที่สิ้นหวัง เธอทำให้ฉันนั้นมีพลัง ในยามที่พลาดพลั้ง เธอคอยอยู่เป็นกำลังใจ อยากบอกให้เธอได้รู้ว่า ว่าสิ่งที่เธอนั้นมีให้ ซ้ำ *,* ถ้าฉันไม่ได้พบเธอ ไม่รู้จะเป็นอย่างไร (ขอบคุณจากหัวใจ ขอบคุณในความหวังดี) ถ้าเราไม่ได้รักกัน แล้วฉันจะคู่กับใคร ( ขอบคุณ จากหัวใจ ขอบคุณในความหวังดี) ถ้าฉันไม่ได้พบเธอ ไม่รู้จะเป็นอย่างไร ถ้าเราไม่ได้รักกัน แล้วฉันจะคู่กับใคร February 18 เหนื่อยกูอิ่ม
และ
กูเหนื่อย มาก
กับ
การตระเวณกิน
ตลอดเกือบหนึ่งสัปดาห์
กลายเป็นผู้หญิง
"ฮอต"
ก็อาทิตย์นี้แหละ
ก่อนหน้านี้
กูว่างอยู่นาน
เสือกไม่มีใครสนใจ
อยู่ๆ ก็อยากเจอกูกันจัง
เดี๋ยวก็ผองจากฝั่งนั้น
ฝั่งนี้
ฝั่งนู้น
เพื่อนมาจากหลากสารทิศ
เฮ้ออออออออออ
ดีใจอยู่หรอกที่เพื่อนให้ความสำคัญ
แต่ ช่วยสามัคคีกันจะได้ไหม
ฮื่อๆๆๆ
จน กรอบ
ไร้ทรัพย์
ท้องแตกพอดี
ของยังจัดไม่เสร็จด้วย
ว้อยยยยยยย
February 16 ความคิดยังเดินผ่านทุกวัน ที่ๆเราพบกัน เมื่อก่อน ยังจำซ้ำๆได้ทุกตอน ราวกับมีใครมาหมุน ย้อนเวลา แต่ก็คงจะหมุนย้อนได้แค่ในความคิด ในชีวิตจริงคงไม่เจอกันอีกแล้ว ยืนอยู่ตรงที่เดิม แต่ไม่มีวี่แวว เธอจากไปแล้ว และคงไม่ย้อนคืนมาหา ได้แต่ฝาก ความคิด ของฉันเอาไว้ เผื่อวันไหนเธอผ่านมา เห็นที่เดียวกันนี้ เธอจะนึกขึ้นได้ว่า เคยมีคนหนึ่งยืนข้างเธอ อยู่ตรงนี้เสมอ ตลอดมา ให้เธอสัมผัสความคิดที่ฉันทิ้งไว้ อาจไม่เห็นได้ด้วยตา ฉันจะฝากเอาไว้ อยู่ในพื้นดินและท้องฟ้า มันเป็นความคิดที่กระซิบว่า ฉันยังรักเธอ.. อยากเจอเธอเหลือเกิน เพราะก่อนที่เราต้องเดินแยกทาง ฉันมีความคิดหลายๆอย่าง หลายอย่างเหลือเกินที่ฉันไม่ได้พูดไป แต่กลับมานึกขึ้นได้ในเวลานี้ ในเวลาที่เธอเดินจากฉันไปแสนไกล หากเธอนั้นยังอยู่ จะกอดเธอให้ชื่นใจ และคอยพูดออกไปทุกสิ่งที่อยู่ในใจฉัน ได้แต่ฝากความคิดของฉันเอาไว้ เผื่อวันไหนเธอผ่านมา เห็นที่เดียวกันนี้ เธอจะนึกขึ้นได้ว่า เคยมีคนหนึ่งยืนข้างเธอ อยู่ตรงนี้เสมอ ตลอดมา ให้เธอสัมผัสความคิดที่ฉันทิ้งไว้ อาจไม่เห็นได้ด้วยตา ฉันจะฝากเอาไว้ อยู่ในพื้นดินและท้องฟ้า มันเป็น ความคิด ที่กระซิบว่า ฉันยังรักเธอ February 15 วันวานยังหวานอยู่สืบเนื่องมาจากการมิตติ้ง
ปาร์ตี้ จับมันส์ ครั้งที่สอง
ที่มีเหตุอันน่าสมเพชตัวเองเล็กๆ(หรือป่าว)
ไม่นิ ฉันพร้อมยินยอมและเต็มใจ กร้ากกกก
ออกจะวัยใส และน่ารักเป็นที่สุด ที่ได้
ร่วมกันใส่ชุดนักเรียนอีกครั้ง
แต่เนื่องผ่านไปหลายปีดีดัก กูไม่มีชุด
จะหาเด็กยักษ์ตัวขนาดเท่ากูก็ยาก
ไปๆมาๆ มีเสื้อยุวไอ้รุ้งนี่แหละ
ที่ทำให้ครึ่งบนของกูกลับกลายเป็นเด็ก
มอต้น ยุวกาชาดอีกครั้ง
ส่วนกระโปรงมันเอวแค่สามสิบ หุบตูดใส่อย่างไร
คงทุเรศลูกตาน่าดู
น่าแปลก ที่เคยคิดว่า การเป็นผู้ใหญ่
การที่มีวัย ยี่สิบสาม
คงจะเป็นผู้ใหญ่น่าดูเลยเนอะ
ทำงาน หาเงิน ภาวะความเป็นผู้นำ
วุฒิภาวะอะไรก็คงจะมากมาย
ห่ะ ห่ะ ห่ะ พูดไปเหมือนด่าตัวเอง
แต่ป่าวเลย กูยังคงเป็นกู
แม้ว่า หน้าจะแก่ ตัวจะอ้วนกว่าเดิม
แต่กูก็ยังคงเป็นเต็มสิริ ในวัยเด็กตอนนั้น
ทุกคนยินยอมพร้อมใจ
ที่จะสวมวิญญาณของความเป็นเด็กอีกครั้ง
ความเป็นเด็กที่เราอาจจะหลงลืมมันไปนาน
แต่มันก็ยังซ่อนอยู่ในจิตใจลึกๆ
ที่ถูกบดบังจากอะไรมากมายของคำว่า ผู้ใหญ่
เมื่อได้ใส่ ความติ๊งต๊องมันก็ไมได้ลดลง
ทุกคนก็คงยังติ๊งต๊องเหมือนเดิม
ยังเป็นเด็กโข่งประสาทๆ
ที่แม่งเล่นเกมห่าไรกันว่ะ
นั่งขุดทรายจับฉลาก
คำว่าผู้ใหญ่ คงเป็นโลกจินตนาการในวัย สิบห้า
น่าเสียดายที่ ชุดคอซองมอต้นหาไมได้
กูโคตรอยากใส่
ไม่งั้นจะเห็นเต็มสิริ โลดแล่นในวัย สิบต้นๆอีกครั้ง
เหมือน สิบสี่อีกครั้ง กร้ากกกกกกกกกกกกกก
เอวัง ว่าแต่
เมื่อวาน อารมณ์เหมือน
เด็กนักเรียนใจแตกมั่วสุ่ม
ฉลองปาร์ตี้ก่อนวาเลนไทน์
February 12 ปากกู มิใช่ถนนว่าด้วยเรื่องสุขภาพปากและฟันของอะฮั้น
ที่อยู่ๆ เกิดอุปทานไปว่า ฟันกูน่าจะผุเป็นรูใหญ่ๆ
ซีกบนด้านขวาแน่ๆ ....ฟันธง
อุปทานไปอีกว่า ถ้าเกิดไปจีนแล้วฟันเป็นหอกไรมาอีก
จะซวยเมื่ออยู่ที่นู้น
ทั้งๆที่ อุปทานว่าฟันผุมานานได้ 2 ปีแล้ว
แต่ไม่เคยคิดจะทำอะไรกับมันเลยสักครั้ง
และแล้วเต็มสิริ
ก็ได้ไปอุดฟันก็วันนี้ จากความอุปทานนั้นๆ
หลังจากที่ตามหาร้านหมอฟันมาแสนนาน
ทำฟันเป็นครั้งที่สามของชีวิต
เลือกร้านหน่อย เค้าว่าตรงนี้ดี อิฉันก็ไป
หน้าตาหมอตี๋ แว่น ดูกุ๊กกิ๊ก
เอาว่ะ ไอ้ตี๋นี่ คง ทำฟันกุ๊กกิ๊กตามใบหน้า
ป้าดดดดดดดดดดดดดด
ที่ไหนได้
มึงเห็นปากกูเป็นถนนหรอไงฟ่ะ
รุนแรงจริงๆๆ
แค่ขูดหินปูน นึกว่าเจาะท่อระบายน้ำ
ท่าทางจะมันส์ในอารมณ์
อีผู้ช่วย ทำอะไรอยุ่...น้ำลายเต็มคอ
เอาท่อดูดแต่ลิ้นกูอยู่ได้
คุณหมอ ค่ะ .... ปากคนนะค่ะ
-*- จะเอานิ้วแหกปากหนูไม่ว่า
แต่ไอ้เครื่องมือ นี่แม่ง นึกว่าเจาะเอาฟันกุเป็นรูทะลุไปแล้น
แค่ขูดหินปูน เลือดก็กลบปาก แล้ว
ไอ้ตี๋ ........................
อ่ะ จ๊ากกกกกกกกกกกกกก
สรุปแล้ว...... ฟันผุจริง แต่คนละซีกกับที่อุปทาน
เคี้ยวข้างเดียวเมื่อยปากฉิบหาย พี่น้อง
- - อาทิตย์ หน้านัดไปแก้ฟันอีกซีก
ที่คุณหมอดูว่าที่อุดมันอาจจะแตกได้
กูควรจะกลับไปหาหมอตี๋..ผู้เหี้ยมหาญอีกดีหรือไม่
February 10 เจอแล้วเจอแล้ว ว้อยยยย
กร้ากกกก
และกร้ากกกกกกกกก
กร้ากกกก
ให้มันหลายรอบ
หึหึ
แง่งๆๆ
เต็มสิริ มึงนี่นะ เฮ้อออ
ปล. กลับมาจากรีสอร์ททริปแล้วพี่น้อง February 08 แว๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกทำ มายยยยยยยยยยยยยยยย
เป็น
คนแบบนี้
ทำ ม้ายยยยยยยยยยยยยยยย
หา
เต็มสิริ
ว้อยยยยยยยยยยยยยยยยย February 06 Ink heartขี้เกียจพิมพ์ยาว
เอาเป็นว่า
วันนี้
กู
ได้ไปดูเรื่อง
อิงค์ฮาร์ด
หัวใจน้ำหมึก
มาแล้ว
กูชอบพระเอก
เฟร้ยยยยย
ชอบแม่งทุกเรื่อง
เอาไปสี่กระโหลก นิดๆ
ท่านผู้ชายลิ้นเงิน
มันจะเหมือนสาลิกาลิ้นทองป่ะฟ่ะ
แง่บ
February 04 กูจะรวย.....ถ้าถ้า.....กูไม่ไปเที่ยวเกาะหมาก 3 วัน (3000 บาท)
ถ้า.....กูไม่ไปเที่ยวเกาะล้าน 1 วัน ขำๆ
ถ้า.....กูไม่ไปเที่ยวลาว 8 วัน (5000 บาท)
ถ้า.....กูไม่ไปเที่ยวจีน 14 วัน (สองหมื่นฟ่าบาท)
ถ้า.....กูไม่นำฝรั่งทัวร์กาญ 1 วัน (เกือบพัน มั้ง)
ถ้า.....กูไม่เยี่ยมเยียนถิ่นโคราช 2 วัน (เกือบพัน มั้ง)
ถ้า.....กูไม่ไปเที่ยวทัวร์เหนือ 8 วัน (4000 บาท)
ถ้า.....กูไม่ไปงานรับปริญญาเชียงใหม่ 3 วัน (เกือบ สองพัน รวมของฝากจากนักกอล์ฟ)
ถ้า.....กูไม่ดินเนอร์สุดหรูประเมินค่ามิได้ หลายครั้งหลายครา
ถ้า.....กูไม่ทำเลนส์กล้องหาย -*-
ถ้า.....กูไม่ชอปปิ้งเพลิน ณ วันนั้น(5000 กว่าบาท)
ถ้า.....กูไม่.......
ถ้า.....กู....เรื้อนอยู่บ้านเพียงอย่างเดียว
ถ้า.....กูไม่พบปะผู้ใดเลย
ถ้า.....กูเข้าป่า แดกหญ้า บำเพ็ญเพียร
สักวัน กูคงกลายเป็นเศรษฐี
ก้ากกกกกกกกกกกกกกกก สาธุ
หงุดหงิด งุ่นง่านไอ้ห่า...
ทำไมชอบมีคนโทรมาหากูเวลาหลับ
ตลอดเลยวะ
แง่ง......
กรุณาอย่าโทรมา
ตอนกูนอนได้ม้ายยยย
ขี้เกียจปั้นเสียงว่าตื่นแล้ว
โทรมาไม่ว่า
ใช้ทำงานอีก กูเบื่อ ว้อย
แม่ง.....
เวลาทำงานของผู้อื่นคือเวลานอนของกู
เวลานอนของผู้อืน คือเวลาลัลล้าของกูเฟร้ย
มีไร โทรมาดึกๆ ว่างรับเสมอ
กร้ากกกกกกกก February 02 2 Feb ...วันนักประดิษฐ์ยังจำได้ไหม
วันนี้วันอะไร
วันนี้เมื่อปีที่แล้วกูอยู่ไส
ยืนคุมบูธ
และหลับในบูธที่ว่างเปล่านั่นไง
น้ำลายยืดด้วย
ลูกบอลดับเพลิง
เครื่องบินไฮโซ
ที่ตอนนี้กูก็ยังไมได้ไปขับ
โอ้วววว
ปีหนึ่งแล้วหรอ
เป็นชิ้นเป็นอันไรบ้างแล้วกู
5555 February 01 บุญล้นเหลือเมื่อวาน
อีมด
เต็มไหว้พระกัน
โอเค๊ ... เต็มสิริจัดไป
1 ทุ่ม ยันเที่ยงคืน
-เล่งเน่ยยี่
-ไต้ฮงกง
-กว่องสิว
- เทียนฟ้า
- ประตูโอเดี้ยน
- ศาลโป๊ยเซียน
บุญเปี่ยมครับ
แต่เขียนชื่อตัวเองผิด -*-
วันนี้
นังเนย
เต็มไปไหว้พระกัน
เอ๊า ไปจ๊ะไป แต่เช้าเลยกู
- หลีตีเบี้ยว
-เล่งบวยเอี๊ยะ
- อาเนี้ยะเก็ง
- ศาลหลักเมือง
- ภูเขาทอง
- ศาลเจ้าพ่อเสือ
โอ้วว แต่ละที่
คิดกันได้อย่างไร
หอม ด้วยควันธูปทั้งวันเลยพี่น้องงงงง
สาธุ.............. เพื่อนกันมันไม่เม้มย้อนกลับไปเมื่อ หลายปีแสง
ที่กูได้รู้จักผู้หญิงคนนึง
สนิทกันจนแทบกลายเป็นเลสเบี้ยน
ทั้งดอกไม้ บทเพลง
กลอนยาว โอ๊ย สารพัดจะส่งถึงกัน
แต่แล้ววันนึงเธอก็หายไป จากวงจรของชีวิต
ด้วยเหตุบ้านการเมือง อะไรๆหลายอย่าง
ยิ่งกว่าน้ำเน่าในนิยายเสียอีก
เธอหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
แม้การหายตัวของมัน
จะไมได้กระทบอะไรกับชีวิตประจำวันกูเลยก็ตาม
เส้นทางชีวิตที่ต่างคนต่างเดิน สังคม และการที่เราโตขึ้น
จนบางครั้งอาจจะทำให้เราหลงลืมอะไรไปบ้าง
แต่กูก็ไม่เคยลบความทรงจำถึงเพื่อนคนนี้เลยสักครั้ง
เมื่อหยิบภาพใบเก่าๆ จดหมายที่เขียนกัน
เป็นวัยเด็ก ต๊ะติงโหน่ง สุดๆ
ใครเล่าเลยจะรู้ว่า วันนึง กูจะบังเอิญ
ได้เบอร์มัน ที่ลี้ภัยทางการเมืองไปไกล
แล้วเราก็ได้คุยกัน
ดีจัง ที่รู้ว่ามันเป็นยังไง
ทำอะไร อยู่ที่ไหน
อย่างน้อย เราก็ไมได้หายจากกันไป
แบบอย่าง มึนๆ
อย่างน้อย กูได้รู้ว่า เพื่อนของกูมีความสุข
หนีจากความชั่วช้าของสังคม ได้ก็พอ
แม้พวกเราจะไม่ได้คุยกันมาหลายปี
แค่เพียงไม่กี่นาทีที่กูโทรหามันนั้น
ความสัมพันธ์เราไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปเลย
กู ... ก็ยังคงเป็น ไอ้...เพื่อนตรงข้ามบ้าน อ้วนกลม
ส่วนมึง ก็ยังเป็นไอ้เหี้ย ยุ้ย
เตี้ย ตาโต ตัวบวม เสียงหวาน เหมือนเดิม
น่าเสียดาย ที่กูจะอดรับขวัญหลาน
กะจะโผล่ไปเห่อเป็นคนแรกๆเสียหน่อย
แต่เอาเถอะ อีกหนึ่งปีถัดไป
กูจะจับลูกมันโยนเล่น ก็คงไม่ต่างกัน
คิดถึงมึง
นะไอ้สัด
|
|
|
