| zantaluzia's profileLearning from the past -...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
March 29 อวิชชาอวืชชา ทำให้
กระเป๋า
กูหาย
ไอ้สาด
หายไปไหน
ใบโตๆ ของกู
อ๊าคค
รูปแม่กู
ฮาร์ดดิสกู
กล้องกู
หมวกใบโปรดของกู
ฮื่อๆๆๆๆๆๆๆ March 28 I'm backอิฮัน กลับมาแล้วเค้ออออออออออออ
หลังจากไปล่องนาวา ผึ่งแสงแดด และสายลม
เป็นเวลา 3 วัน 2 คืน โอ้ว แหมนนนนน
เป็นช่วงเวลาอันน้อยนิดสั้นๆ
แต่โปรแกรมเต็มตารางมากมาย....
แม้จากเพื่อน 35 คน จะกลายเป็น 7 คนก็เถอะ
แต่ความสนุกมันก็ไม่ได้จางหายหรือลดน้อยกว่าเดิม
ณ วันที่ 23 เวลา 5 ทุ่มตรง
ได้เวลาเหล่า 7 ประจัญบาล ก็พร้อมออกเดินทาง
ไปกับธนกวี....เอ่อ ที่ไอ้ปูมันบอกว่าดีที่สุด
หรออออออออออออออออออออ
นั่งปอ.1 คงไม่เลวร้ายอย่างที่คิด
แต่มันเลวร้ายมากกว่าที่คิดสะอีกกกกกกกก แสด
ก็นั่งหลังขดหลังแข็งกันไป กะไว้ว่าคงถึงที่ตราดเวลาประมาณตี 5
ที่ไหนได้มาถึงตราด ตี 3 แถมยังไมได้ลงที่ขนส่งอีก
ไปปล่อยกูลงที่ไหนก็ไม่รู้ ฮ่วย
สุดท้ายต้องนั่งรถตู้กันไป 50 บาท
(ผิดกับจำนวนเงินที่คำนวญไว้ทีแรก)
ไปลงถึงแหลมงอบ เอ่อ....
ฉันมาทำอะไรที่นี่ตอนตีสี่ละเนี่ย
แรกๆก็คึกถ่ายรูปเล่นกันไป หลังๆพลังงานหมด
ดันเจอ 2 แถว บอกจะพาไปที่ร้านอาหาร
ไอ้เราก็เลยไปกับเค้า เสียอีก 10 บาท (ไม่อยู่ในแผนกูอีก)
เลยใช้เวลาที่รอเรือนี่แหละว่ะ
นอนเกลือกกลิ้ง อยู่ที่นี่แหละ วุ้ยยยยย
อีกแค่ 6 ชั่วโมงเอ๊งงงงง เดี๋ยวก็ได้ขึ้นเรือแว้ว
กูจะบาปไม๊เนี่ย ที่เอาลูกสาวเค้ามาลำบากลำบน
และในที่สุดก็ถึงเวลานั่งเรือเฟอรี่ข้ามเกาะ
สุดแสนจะร้อน เบียด แต่เอาเถอะว่ะ มันเร็ว
จนสุดท้าย ก็ได้มาเหยียบเกาะหมากกันเสียที
โปรแกรมแรกของวันนี้คือ ข้ามเรือไปเล่นน้ำเกาะขาม
โอ้ว แหมนนน น้ำใสไหลเย็นเห็นตัวปลา
แหวกว่ายประทุมมาอยู่ไหวๆ กรี้ดกร้าดๆ สวยงาม
ไอ้กูก็ ชักภาพเก็บไปเรือย แต่อีห่ากล้องเวร
เสือกเปิดไม่ได้นี่สิ ดันมาเสียตอนสำคัญ
หงุดหงิดโว้ยยยยยย ต้องถ่ายเมนนวลกันไป
หลังจากแรดกันอย่างหอมปากหอมคอแล้ว
ไอ้เราก็กลับไปที่พักเหมือนเดิม คนอื่นอาบน้ำ
หลงเหลือแต่กู ไอ้ปุ้ย ไอ้ตาล ที่ยังบ้าพลัง
เล่นน้ำในสระต่อ ชอบจังวุ้ยยยยย
พอเริ่มมืดแล้วก็ค่อย อาบน้ำ แดกข้าวกันไป
เอ่อ....อาหารแพงฉิบหาย (ผิดแผนเช่นเคย)
แล้วก็เอ้อระเหยกันไป ส่วนกูก็ขอไปนอนรับลมอยู่ที่สะพาน
ลัลล้า สุดๆ ชิวๆ จังฮ่ะ
ส่วนโปรแกรมวันที่ 2 ขอเสนอ....ดำน้ำดูปะการัง ฮิ้ว
กูตื่นแต่เช้าเพื่อไปถ่ายพระอาทิตย์ขึ้นให้ทัน
บ้าบอ บ้ากล้องกันไปเพื่อนสาว
พอ 10 โมง ไอ้เราก็ล่องเรือไปดำดูปะการัง
อีเปียก็เม้าท์แตกแหกกระจาย จนคนขับเรือต้องถามว่า
พวกเราไม่ค่อยได้เจอกันเลยหรือ เหอะๆ
ได้ดำดูปะการังแล้วมีความสุข วิ้วววว
เท่าที่ดูมาทั้ง 3 เกาะ ปะการังแม่งสวยไม่เท่าตอนไปเกาะกูดเลยวุ้ย
แต่ก็สนุกละกันเว้ย อยู่ท่ามกลางน้องปลาหลากสี
อีเปียนี่ก็ฮา นักกีฬาว่ายน้ำ
ชอบดำน้ำ แต่เสือกเกลียดปลา!!!!
อะไรของมันวะเนียยยยยย เจอกูแกล้งเอาข้าวโรยใส่เสื้อไม่รู้ตัว
โดนฝูงปลาไล่ตอด กร้ากกกกกกกกกก
มีความสุขเสียจริงเลย เต็มสิริ
ไอ้เกาะแรกดำดูก็ไม่เท่าไร
แต่ไอ้เกาะสองนี่ แม่ง คลื่นแรงอิ๊บอ๊าย
ฝืนว่ายทวนน้ำกันไป ช้อบบบบบบบบบบบบบบบ
ผึ่งแดด ผึ่งลม ดูนม กันไป
พอกลับมาจากดำน้ำ ก็ไปโดดน้ำสระกันต่อ
สอนไอ้หม่อมว่ายน้ำ
เฮฮาปาจิงโกะ วิ้วๆๆๆ
สาวๆ ในชุดบิกินี่
ไอ้หม่อมในชุดบิกินี่ ว้าววว หนักกว่าเดิม
พอได้ฤกษ์ ก็อาบน้ำ แดกข้าว
เพื่อนสาว นี่แต่งองค์ทรงเครื่องอย่างกับไอ้งานราตรีที่ใด
แค่แดกข้าวนี่แหละ สวยสะ จนกูท้องกิ่ว
แล้วก็บ้าบอ แทงพลู ดูโทรทัศน์ นอน.....
คร่อกฟรี้........
อ่อลืมบอก ไอ้วันนี้เสือกมีหญิงสาวช้ำรัก
ทำหลอน ไอ้ห่าร้องไห้แม่งทั้งคืน
ด้วยคลื่นเสียงอย่างสม่ำเสมอ
สูง ต่ำ ด้วยบีทที่เท่ากัน
ทำเอาเพื่อนกูกลัวกันใหญ่ หึ๋ย
หน้าตาหน้ากลัวก็พออยู่แล้น- -
แล้วก็เข้ามาถึงวันที่ 3 ฮื่อๆๆ ฉันจะต้องกลับแว้วๆๆๆๆๆ
แหกลูกกะตาอันเล็กๆ เพื่อไปท่าเรือทัน 8 โมง
ตอนนี้เริ่มรู้แนวทางจะมาเที่ยวแล้ววุ้ย
คราวหน้ากลับมาเที่ยวอีกแน่นอนไม่พลาด
เสียดายมากที่ที่นี่ อะไรก็พาณิชย์ไปหมด
ฮั๊ว กันไปทุกที่ เซ็งเป็ด แต่เอาเถอะประสบการณ์
แม้ว่า อาจจะผิดพลาดกับการคาดคะเนกูไปบ้าง
แต่ก็มีความสุขที่ได้มาเที่ยวฟร่ะ
ส่วนไอ้เพื่อนที่มันไม่ได้มา ก็แล้วแต่พวกมัน
กร้ากกกกก ขี้เกียจตาม เหนื่อยยยยย
ไอ้ตอนกลับเราก็กลับอย่างยาจก ด้วยเรือธรรมดา
เดินทาง 3 ชั่วโมง ซึ่งแม่งก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิด
เพราะกูหลับแม่งตลอดทางบนเตียงผ้าใบ
รับลมจนถึงฝั่ง แม่งดีกว่านั่งเรือเร็วอีกมั้งเนี่ย
แล้วไอ้สองแถวก็มารับพวกเราไปลงที่ตลาด
หาไรแดก แล้วก็นั่งรถกลับรอบบ่าย 2.30
กะไว้ว่า รถแม่งคงขับเร็ว ที่ไหนได้
ห่าเอ๊ย ถึงกรุงเทพ 2 ทุ่มกว่า
จอดแม่งทุกที่ ปอ.1 อะไรของแม่งวะ
แอร์ร้อนอีกต่างหาก
เอาเถอะนะ งานนี้เล่นเอาเดินทางเหนื่อย
แต่ก็ได้ผิวสีแทน และ สิวกลับมา หึหึ (ดีใจดีไม๊)
โปรเจคหน้ามีอีกแน่นอน คงจะเป็นที่ใดสักแห่งในเมืองไทย
โปรดรอ ตอนต่อไป
ปล. พอๆๆ ขี้เกียจอัพ
March 17 Congratulation to ME!! woooooสิ้นสุดกันที
ไม่ว่าชาตินี้ชาติไหน
เท่านี้ก็สาแก่ใจ ซึ้งอยู่ในอกเรา
หื้อ หือ หื้อ หืออออออ
กรั่กๆๆๆ
และแล้ว บักเต็ม ก็ได้บรรจงวางทีสิท
บนโตะท่านอาจารย์ได้เสียที
กรั่กๆๆ ช่างมีความสุขหลาย
แค่เซ็นอีกแกรก เดียวเท่านั้น
ไอ้ที่ค้างๆ คาๆ มันก็ ไม่ติดแหง่กอีกต่อไป
จุ๊กกรู้ว
แถมหน้าปกไม่ผิดพลาด โอเช เยี่ยม
กว่าจะได้เย็บเหนื่อยฉิบหาย
วิ่งไปวิ่งมา
แถม แม่งยังลืมเติมการันต์ให้กูอีก
ต้องวิ่งกลับมาแก้อีกรอบ
แต่เอาเถอะนะ กูให้อภัย
ไอ้วัฒน์ของเราแสนซวย
จากนายสิริวัฒน์
ดันกลายเป็น นางสาวสะนี่
ฮา แท้
อีโบอีกคน คนอื่นปกดำ
อีนี่มาน้ำเงิน
อยากเด่น เอิ๊ก แนวไม๊ละเพื่อนกู กั่ก
ส่วนกู เพิ่งมารู้ว่า
ประวัติส่วนตัว ดันเขียนชื่อโรงเรียนเก่าผิด!!
จากโรงเรียนสตรีศรีฯ
กลายเป็น โรงเรียนสตรีสตรีศรีฯ
เป็นการเน้นย้ำว่ากูยังเป็นผู้หญิง น่ะ -*-
แต่ช่างมันเถอะคงไม่มีใครเปิดอ่าน
กูแก้ไปแว้วว วว ว ว ว ว ทำได้เท่านที่ทำฟ่ะ
และแล้ว ก็คือคำถามหลังจากนี้
กูจะทำอะไรต่อไป
เอ่อออ มันช่างเหมือนตายแล้วไปไหนเสียจริง
เป็นคำถามที่ตอบไมได้กรั่กๆๆๆ
แม้ว่ามีแพลนอยู่ในหัวก็เหอะ
แต่จะเป็นไง คงต้องติดตามกันต่อไป
เหมือนว่า มึงจะขึ้นนรก สวรรค์ หรือกลายเป็นอากาศธาตุ
โย่!!!!!
ว่าแต่
ตอนนี้รับสมัครเพื่อนเที่ยวลาวหลังสงกรานต์ค้าบ
โว้วๆๆๆ
ปล. arkkkkk step up 80 point อยากแดนซ์ Let's Dance
March 15 มันค้างๆคาๆเอ้ออออออออ
เมื่อไรได้เย็บเล่มว่ะกู
รอคอยการเย็บมานาน
รอคอยการกลับมาของท่าน....
ทุกอย่างเสร็จหมดแล้ว
เหลือปรินกับเย็บ
แต่........ ทำม้ายยยยยย
มันค้างๆคาอยู่ในหัวนี่แหละ
(ค่าน้ำค่าไฟ -*-)
ใกล้จบเข้าเต็มที
แต่ฟิล ตอนนี้ มันรู้สึกยังไม่ปลอดโปร่งก็ไม่รู้
เพราะอะไร
เพราะอะไร
เพราะอะไร
เพราะอะไร
แว้กกกกกกกกกกกก
เฮ้ออ
ปล. รับสมัครเพื่อนเที่ยว คุณสมบัติ ไม่เรื่องมาก อึด ถึก มีเงินเที่ยวได้
March 03 สงสัยนิโหน่ยวันหนึ่ง ที่ ข้า นั่งรถเมล์คันสีเขียว สายหก พระประแดง บางลำภู
ความฉวัดเฉวียน เมามันส์ของคนขับ
การขับแข่งพ่อตาย หรือช้าเป็นเต่าถุย
เบรกหลังโก่ง จอดกลางถนน
สิ่งเหล่านี้.......
ทำให้ข้าสงสัยเหลือเกินว่า
" ฤ มันจะเป็นวัฒนธรรมของรถเมล์สายเล็ก"
หากมึงไม่ทำ แสดงว่ามึงไม่ใช่ รถเมล์สายเล็กตัวจริง
ข้าก็ว่างั้นล่ะ....มันเป็นกันเกือบทุกตน เทือกเขาเหล่ากอเลยสิน่า
หรือว่า มันเป็นกระบวนการหนึ่ง
ที่เราเรียกกันว่า
" Rite of Passage"
การเปลี่ยนผ่านของการเข้าสู่ความเป็นคนขับรถเมล์คันเล็ก
น่าสนใจเสียจริง
ไว้เรามาทำการวิจัย เรื่องกระบวนการเปลี่ยนผ่านเข้าสู่อาชีคนขับรถเมล์คันเล็ก
หรือ ค่านิยมคนขับรถเมล์ กันดี
แต่ว่าเถอะนะ กูจะเรียนจบแล้ว
คงไม่ว่างไปวิจัยพวกท่านทั้งหลาย
ปล่อยให้กลายเป็นสิ่งที่สงสัยของผู้คนกันต่อไป
ชะเอิงเอยยย
( รำ ออกไป )
|
|
|
