| zantaluzia's profileLearning from the past -...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
June 26 ซ้อมรับปริญญา จุฬาเมื่อวาน มีซ้อมรับปริญญาของ จุฬา เฮียแจ๊ส รับโทอีกรอบแล้ว กูผู้ซึ่งตากล้องก็รับหน้าที่เดิม วันเสาร์เสือกกระแดะนอนตีสี่กว่า ต้องตื่นมา 6 โมงเพื่อไปถ่ายรูป -*- ดีที่เป็นรับโท คนไม่เยอะมากเหมือนตอนตรี ตอนนั้นง้อยแทบรับประทาน คนเยอะจริงๆ เพื่อนฝูงก็โคตรจะเยอะ แดดก็โคตรจะร้อน แต่เมื่อวาน ฝนฟ้ายังเป็นใจให้มืดบ้าง ฝนพรำบ้าง เมื่อวานไอ้เนยก็ไปด้วย เลิกกับบักโจ้เสียแล้ว คบมาตั้ง 4 ปี เอาว่ะ มันก็จบกันด้วยดี เป็นเพื่อนรักกันต่อไป พอถึงเที่ยงกว่า เฮียก็เข้าหอประชุม กูก็ไปเตร่ต่อ กลับมาบ่าย 3 กว่า มาถ่ายรูปต่อ แรกๆ ถ่ายรูปก็ยังเฉยๆ แต่พอตกเย็นไปกินข้าวกันนี่สิ พอเริ่มอิ่ม ตัวกูเองก็เริ่มโดนดูดชีวิตไปทีละน้อย พวกเจ๊ๆที่บ้านชวนไปข้างนอกอีก พอกลับจากกินข้าวได้ สามทุ่มก็มุ่งไปข้างนอกกับเจ๊ๆอีก สรุปแล้ว กว่าจะกลับบ้าน กว่าจะอาบน้ำ แต่กว่าจะนอน วิญญาณกูก็หลุดจากร่างเรียบร้อย........ ผลอยยยย วันนี้ ไร้วิญญาณฟ่ะ -*- หาววววววววววววววววว
ปล. ตอนนี้มีทุนไปเกาะเต่ามาแล้ว 500 โว้ย เหอๆ ปล1. คราวกูรับจะทำผมทรงไรดีน่อ 55 June 24 ตายห่าไปแระ สาดมาถึงขั้นวิกฤตในช่วงหนึ่งของชีวิตกูแล้วสิเนี่ย
ชีวิตวัยสาว เอ๊ย สดสวยของกู ไรฟ่ะเนี่ย จะนี่ๆ นั่น โน่น เดี๋ยวก็โน่น นั่น นี่ นี้ โน่นๆ นั่นๆ โน้น นั้น นี่ นั่น โน่น เดี๋ยวก็ นั่นๆ โน้นๆ นี่ๆ โว้ย ไรฟ่ะเนี่ย นี่ก็จะทำ นี่ก็จะทำ ฮ่วย เลือกไม่ได้สักอย่าง
อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคน (คนละเรื่อง)
เดี๋ยวแม่งก็ห่วยทั้งสองอย่าง คาดหวังไว้กลัวมันพังทะลาย อะไรไม่ถึงก็เสือกระแวงกลัวไว้ก่อนอีก กูนี่มัน...... (บ่น พร้อมด่าตัวเองเสร็จสรรพ) คิดหนักยิ่งกว่าตอนรักคุดเสียอีก หึหึ ปล. เสด็จพี่คนไหนแม่งไปรับสปายโคนาว่ะ สาด กูรำคาญ June 22 เริงร่า กับสระว่ายน้ำแล้วเมื่อวานกูก็โดด วิชาอาจารย์ชนัญอีกเช่นเคย
เข้าเรียน 8.30 แต่กูก็ไป 10.30 เวรกรรม ไปไร้สาระตามประสากูอีกแล้ว เฮ้อ.... ตอนบ่ายไปซื้อของเป็นเพื่อนไอ้โบว์ มีแจนไปด้วย ที่MBK ตกเย็นไปหากอลั่มที่ตรอก พร้อมเพียงกันสู่ สระว่ายน้ำ ไอ้มดตามมาสมทบ พอไปถึง เด็กเยอะฉิบเป๋งมันมาเรียนว่ายน้ำ ต้องรอๆๆ แล้วน้องๆหนูๆมันก็กลับบ้านไป ส่วนพวกกูถึงได้ฤกษ์ลง เล่นตั้งแต่ 1 ทุ่ม - 3 ทุ่ม ทั้งเล่นทั้งว่ายเอาให้ตายไปข้าง ไอ้ตอนว่ายไม่เท่าไรหรอก เหนื่อยๆแป๊ปๆก็หาย สบาย ว่ายไปกลับหลายรอบ เล่นก็หลายรอบอยู่ แต่ไอ้ตอนขึ้นนี่เดะ ช่วยลากกูกลับบ้านทีเถอะ สุดยอดของความเหนื่อยล้า ดีกูไม่บ้าจี้ไอ้มด ว่าย 20 รอบตอนท้ายๆ ไม่งั้น เข็นกูเลย แล้วก็กลับบ้านกันไป ด้วยความเหนื่อยแทนที่จะพัก ต้องมาทำความสะอาดกรงหมา และอาบน้ำหมาอีก โอ้ว แม่ง...ฟิตเกินไปไม๊กู (ใจจริงไม่อยากทำหรอกสาด) กว่าจะอาบน้ำ ก็ตีหนึ่ง กว่าจะนอนก็ตีสอง เฮ้อ..วันนี้กูไม่ต้องไปเรียนไม่งั้นตายห่า. ปล. ศุกร์นี้ ถ่ายรูปๆ June 20 Silly FoolsSilly Fools จะยุบวงแล้วจริงหรืออออออ???
จะไร้ชื่อ Silly Fools แล้วหรือไร โอ้ว ม่ายยยยย แต่ก็จริงไปแล้ว นี่หว่าาาาาาา เจ๊เด่น แห่งปุนปันบอกกูว่าพี่โตไม่อยากร้องเพลง กูก็ยังไม่เข้าใจเพราะไรถีงไม่ร้องว่ะ เป็นหอยไรหว่า แต่ตอนนี้ เกทๆๆๆ กูเกทแล้ว สาเหตุของการยุบวงครั้งนี้ พี่โตไม่อยากร้อง เพราะ ... ไม่อยากร้องเพลงให้คนเมา เคร่งค่ะเคร่ง แต่ถ้าเคร่งมากคงไม่ร้องเพลงนานแล้ว หง่าววว ไม่อยากร้องให้คนเมา ร้องให้กูฟังก็ได้ กูไม่มาววววว เสียดายมากถ้าเกิดพี่แกจะยุบวงจริงๆ อย่างงี้กูก็อดเห็นแป๊ะเล่นกีต้าร์แล้วเด หาก Silly Fools ไม่ใช่พี่โตร้อง มันก็จะไม่ใช่ Silly Fools OH No เค้าจะมีคอนเสริตสุดท้ายไม๊ว่ะเนี่ย แต่ตอนนี้ก็ยังไม่ประกาศเป็นทางการเลยนี่หว่า เผื่อๆบางทีเค้าอาจจะโผล่ออกอีกอัลบัมใครจะไปรู้ แต่ถ้าเป็นกูได้ออกเทป แล้วดังเปรี้ยปร้างจริงๆนะ กุจะออกแม่งชุดเดียว กูก็คงจะยุบวงเหมือนกัน 555 ให้มันดังค้างฟ้าไว้งั้นแหละ ให้เป็นความทรงจำเอาไว้ เกิดออกชุดสองแล้วเน่า หรือว่าออกมาแล้วสู้ชุดแรกไม่ได้ เสียครับเสีย ปล่อยให้มันค้างฟ้าไว้ดีกว่า..... แต่สำหรับ Silly Fools กูชอบทุกอัลบัม ฮื่อๆๆๆ อยากให้มีคอนเสริตมันส์ๆสักครั้งจัง สุดใจเลยกู ปล. ว๊าก ไอ้สำลี(ตัวเมีย)มันชอบไปไล่ปล้ำตัวผู้ว่ะ ปล1. เจ๊ก้อยไม่อยู่ 1 อาทิตย์ กูตายจมกองขี้หมา... June 19 ผู้มีความรู้วันนี้แต่เช้ามา เอ๊ย ไม่ใช่สิ แต่เที่ยงมา
ออกจากบ้านก็เจอแท๊กซี่ปาดข้าง บังคับให้หยุด ให้เป็นล่ามกับฝรั่ง โอ้ว...แมน เค้าอยากไป gold moutain monument อีเต็ม งง สิครับ gold mountain คืออะไร มีอนุสาวรีย์ไหนชื่อ gold mountain คุยๆสักพักฝรั่งจะไปแล้ว เกือบจะหมดหวัง ทำไมคนไทยอย่างกูช่วยไรมันไม่ได้ กูเลยถามว่า อนุสาวรีย์อะไร เค้าเลยตอบมา หลานหลวง กูเลยปิ๊งขึ้นมา อ่อ สาดดดดดดด ภูเขาทอง เออ กูก็โง่เนอะ เค้าพูดตรงตัวสะขนาดนั้นว่า gold mountain ดันไปสนใจคำว่าอนุสาวรีย์แทนสะนี่ งงอยู่นานว่าชื่ออนุสาวรีย์อะไร เวรกรรมๆ แต่ก็บอกทางแท๊กซี่เรียบร้อย ช่วงนี้มีแต่ฝรั่งมาถามทาง ไม่เข้าใจจริงๆ หน้าตากูคงดูมีความรู้มาก เอาเถอะ ฝึกภาษา เรียนอาจารย์ชนัญวันนี้ หลอกให้กูอ่านอิงค์ฟรีๆนี่หว่า ไหนบอกว่าสอบ เซ็งจริงโว้ย หนีอิงค์เจออิงค์ เย้ เมื่อไรการเรียนกูจะลงตัวสะที ฮึ่ม เจอป๊าแต่ไม่อยากทัก หมั่นไส้มีแฟนคลับเยอะ
กูตกรุ่น 55
ปล. โดนรุ่นน้องแซวรองเท้า ชะ
ปล1. หลานรหัสกูไปไหนว่ะเนี่ย สาดดดดดด ปล2. รองเท้ากัดกู สาด
ปล3. แค่เพียงนิดเดียวก็ทำให้ยิ้ม June 18 againแล้วกูก็ได้จับกีต้าร์อีกครั้งในห้องซ้อมมมมมมมมม
หลังจากทิ้งท้ายไว้ตั้งแต่ มค. ต้นปี แล้วก็สอบ แล้วก็ทำงาน แล้วก็........ แยกย้ายกันไปแกะเพลงแต่ก็ไม่ได้ซ้อมสักครั้ง เริ่มเข้าที่เข้าทางบ้างล่ะ เฮ้อออ อย่างแน่ล่ะ เพลงนึงที่แกะเล่นชัวร์ American idiot ใครว่าเก่าก็ช่างกูอยากเล่น อีกเพลงที่ปราถนาเหลือหลาย ติ๊กต๊อก ครับคุณพี่....ฟังครั้งแรกก็ออกสเตปไปกว่าครึ่ง แย่งกับไอ้โบนัสอยู่ แย่งกันผลักให้คนอื่นแกะ ไอ้โบนัสก็รอกูแกะ กูก็รอโบนัสแกะ แล้วเมื่อไรจะได้เล่น -*- แต่ผลกรรมทั้งหมด จะตกสู่น้ำหวาน กร้ากกก ไอ้ป้าแจนบอกว่าเพลง ooh ของปาล์มมี่มันส์ แรงดี เอ่อ คือว่า เท่าที่นู๋เต็มฟังมาเนี่ย มันมันส์และแรงยังไงวะ ฟังแล้ว ชะชะช่า ออกสเตปแบบ จังหวะพองาม สงสัย จะแรงสำหรับป้าแจนแล้วเพลงนี้ แรงตามยุคตามสมัย เข้าใจ...ป้าแจนแก่แล้ว เลยออกสเตปได้ช้าหน่อย กร้าก ว่าแล้ว ไปแกะเพลงของกูต่อดีฟ่า เม้าท์ชาวบ้านอยู่ได้ ปล. กีต้าร์กูเป็นไรไปเนี่ย สาดดดด ปล1. คิดถึงวันเวลาที่เคยเล่นหว่ะ วันนี้ จุ๊กกรู ปล2. พรุ่งนี้สอบบบบบบ กุตายยยย เพิ่งเปิดเทอมนะโว้ย ปล3. อยากเล่นฟัวล์อ่า... ปล4. ได้แต่ยอมรับความเจ็บปวดดดดดดด June 16 Feverฟุตบอลโลกกำลังฟีเว่อร์มาแทนคูฟีเว่อร์เสียแล้ว
หลายสิ่งหลายอย่างหลังจากเปิดเทอมเปลี่ยนไปบ้าง ทุกคนกำลังมุ่งหน้าทำสิ่งที่คาดหวังกันไป แต่ดันมาเปิดตอนนี้ อาจง อาจารย์กู ไม่มีกะใจสอน เนื่องจากอาจารย์อยากดูบอลโลก สนใจอยากสอนภาคค่ำสะงั้น เพื่อนผองต่างแยกย้ายเอก โท กันไป วันนี้กลายเป็นว่ากูโคตรเปลี่ยว ฮือออออออออ มาว่าต่อด้วยเรื่องบอลโลก เพื่อนฝูงแต่ละคน ต่างหายหน้ากันไป เพราะต้องดูบอลโลก แม้แต่เพื่อนสาวที่ไม่สาวก็ติดไปกับเค้า ยิ่งไอ้น้ำหวาน "บอลโลกที่กูรอคอยมาถึงแล้ว" ดีที่ไม่ใช่ไก่จะไปบราซิล........ มันคงจะทิ้งวงดนตรีหนีไปอังกฤษแน่นอน เค้าคนนั้นก็คงจะติดบอลโลกด้วยล่ะมั้ง ไม่กล้าโทรไปเลยเว้ย อยู่ในช่วง งิ๋ดดดดดด ดูดวงเล่นๆ ช่วงนี้มีแต่เรื่อง "กลืนไม่เข้า คายไม่ออก" เจริญกันต่อเนื่อง สาด เอาเถอะ กูก็ยังคงเป็นกูอยู่อย่างงี้ต่อไป ไม่ได้ไปอยุธยา แต่ส่งใจ หวังว่า หลานรหัสกูคงไปกับเขา ปล. คำเตือนถึงเพื่อน กรุณาอย่าทอดทิ้งให้เพื่อนรอบตัวท่านเปื่อย
June 14 เปิดเทอมแระโว้ยวันนี้เปิดเทอมเป็นวันแรกสำหรับพวกกู
เปิดเทอมมหาลัย มันช่างไม่ต่างกับเปิดเทอมมัธยม ทำอย่างกับไม่เจอกันนาน ต้องพูดคุยเป็นยุงตีกัน เมื่อตอนเอ๊าะๆ เปิดเทอมต้องนั่งเม้าท์กับเพื่อนยา สรุปกูโดดคาบเช้า จะเรียนคาบบ่ายเสือกย้ายไปวันจันทร์ กูล่ะเซ็ง อดหยุดวันจันทร์เลย แส่ดดดดดดด เอาเหอะว่ะ ช่างแม่งเหอะ มาเรียนก็มา ดีที่ได้เรียนบ่าย ได้เจอเพื่อนฝูงกันครบหมู่เหล่า ต่างคนก็กระจายทำหน้าที่ของตัว กูก็ ลอยชายไปวันๆ เออ ขำๆดี ตกเย็นถ่ายรูปวงส่งให้เจ๊อีก กว่าจะครบ แป๊ปๆ ก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว กูก็แก่ไปอีกปี แว๊กกกกกกก ไม่นะ ถ้าไอ้ป้าไม่ส่งแมสเสสมาเตือน กูคงคิดว่า กูยังเป็นเฟรชชี่หน้าละอ่อนตลอดเวลา หึหึ ตกเย็น โดนไอ้พวกห่าสามแยก แกล้งกูอีก แส่ด ไอ้รัสเสือกเรียกให้กูหยุดรอพวกมัน เพื่อ??? "เรานึกว่า น้องเค้าจะมีไรคุยกับเต็ม" เวรกรรม มันวิ่งมาแต่ไกล มาแกล้งกูสิไม่ว่า สาดดดดดดดดดดด วันนี้ทำไม ด่าบ่อยจังวะ ไอ้สาด แส่ดเนี่ย ปล. ล้างรูปออกมาแล้ว มันดีหรือไม่ดี หว่า ปล1. เจอแม่งครบทั้งสายวันนี้ แต่เฟรชชี่ปายหนาย June 13 ทรงพระเจริญสิ้นสุดการเดินทางตลอดระยะเวลาเกือบอาทิตย์ที่ผ่านมาของกู
เมื่อวานนี้กะว่าจะดูพระราชพิธีอยู่ที่บ้านดีกว่า จนแล้วจนรอด ก็มีคนโทรมาหากูถึง 3 คนด้วยกัน เหตุผลเดียวกัน "ไปดูเรือที่ไหน" ว่าจะพักสะหน่อย แต่ก็เอาว่ะ มาถึงขนาดนี้แล้วนิ รีบบึ่งออกจากบ้าน ไม่รู้จะหาทำเลดูพระราชพิธีที่ไหนเลย มุ่งไป มธ.ก่อนอันดับแรกตอนประมาณเที่ยง สรุป มหาชนชาวสยามสุดๆ หลังจากที่มองทุกทางแล้ว ก็ไม่มีวี่แววว่ากูจะได้ยืนที่ไหนเลย กูเลยไปเริ่มต้นที่ สะพานพุทธ รอไอ้มดอยู่บนกลางสะพานนั่นแหละ แล้วสายตากูก็เหลือไปที่ทางเดินริมน้ำฝั่งวัดประยูร ยาวสุดตา เอาว่ะ กูจะปักหลักที่นี่แหละ คนไม่ค่อยเยอะเลย มีปะปายมาก กูก็เดินสำรวจริมน้ำตั้งแต่ต้น จนหามุมได้เหมาะพอดี มุมที่คิดว่าถ่ายรูปสวย และเห็นเรือเป็นมุมกว้าง เอาว่ะๆตรงนี้ แล้วกูก็ยืนรอ นั่งรอเป็นหมูแดดเดียวอยู่นานตั้งแต่บ่าย ร้อนจนตัวไหม้ไปหมด เชื่อแล้วว่า คนไทยอึด สักพักครึ้มฟ้าครึ้มฝนเหมือนทำท่าจะตก แล้วลมแรงก็พัดผ่านเมฆไปเลย.... พอมาช่วงบ่ายสี่คนเริ่มแน่น แต่ที่กูอยู่กลับไม่มีใครเท่าไร ไม่รู้ว่ารังเกียจกู หรือว่ามันไปอุดกันที่ทางเข้าหมดเลย ไม่มีใครเดินมาตรงกลางๆอย่างกู ที่กูยืนเลยแทบนอนเล่นได้สบาย งานนี้ได้รู้จักกับพี่อีกคนนึงมาถ่ายรูปเหมือนกัน ชื่อพี่หยัง เลยได้เพื่อนร่วมทางเดินไปถ่ายรูปหลายๆที่ แล้วเวลาที่รอก็มาถึง เรือก็มาสะที ขบวนต้นๆมาจอดหน้ากูเลย สงสารคนที่อยู่ถัดไปแทบไม่เห็นอะไร เสียดายที่เรือใหญ่ไปจอดที่ท่าราชินี
แต่งานนี้มีผู้ใหญ่ใจดี พกกล้องส่องทางไกล อีกคนนี่อย่างกับพกกล้องดูดาว ใครอยากดูชัดๆก็มาขอกันดูได้ น้ำใจเรามีให้กันเสมอ เบื้องหลังของฝีพายทั้งหลาย.... พอจอดอยู่กับที่ปุ๊บ รื้อฝากระดานเรือ ข้างใต้มีทุกอย่างให้เลือกสรร ตั้งแต่อาหารยันกล้องถ่ายรูป ไอ้คนบนบกก็ถ่ายคนบนเรือ คนบนเรือก็ถ่ายคนบนบก ขำคนคุมเรือ บอกฝีพาย "เฮ้ยๆ อย่าพึ่งมัวแต่มองสาว" คนบนบกก็เฮ กันใหญ่ สนุกสนานกันไป.... หลังจากเรือหมดแล้ว กูก็เดินขยับไปทางศิริราชเรื่อยๆ เก็บภาพกันไป ไอ้มดเสือกหิวไปขอข้าวต้มมัดฝีพายอีก เค้าก็โยนให้เรากินอีก ตั้งหลายลูกแหน่ะ ใจดีจริงๆ.....หลังจากเดินไปถึงวัดกัลญา ไอ้เราก็อยากไปศิริราช แต่ก็ปิดถนน เลยเอาว่ะเดินก็เดิน อันที่จริงกูไม่รู้หรอกว่าปิดทำไม กูก็เดินกร่างอยู่กลางถนนเลย แล้วตำรวจก็ไล่ให้ขึ้นฟุตบาท จนมาถึงกรมอู่ กูก็ไม่เข้าใจว่าทำไมคนมันเยอะอย่างี้
แล้วก็มีโทรทัศน์ของชาวบ้านเปิด ว่าในหลวงท่านกำลังจะออกจากงาน อ่อ....แล้วกูก็เข้าใจ อยู่กรมอู่นี่เอง ไอ้กูไม่รู้นี่หว่า ไอ้มดรู้เสือกไม่พูด กลายเป็นความโชคดีของเราไปที่ได้รับเส็จท่าน ดีใจมากๆ พยายามจะชะแง๊มองให้เห็นมากที่สุดแล้ว พอรถท่านเลี้ยวออกมา ก็จอดค้างไว้แถมเปิดไฟในรถให้ประชาชนได้เห็นอีกต่างหาก
ท่านนั่งมากับราชินี แล้วท่านก็มองมาหาทุกคน ท่านเห็นเราทุกคนจริงๆ คนตรงนั้นตะโกน "ทรงพระเจริญ" กันใหญ่ ถ้าเราไม่เดินมาคงไม่ได้ต้อนรับเสด็จท่านเป็นแน่ แล้วเราก็เดินต่อไปวัดระฆัง จนสุดท้ายก็แยกย้ายกับพี่หยังไป ถึงช่วงนี้มีอะไรมากมาย แต่เวลานี้กูแฮปปี้(ปนเศร้า)หว่ะ.... พรุ่งนี้จะเปิดเทอมแล้ว.......แว๊ก ปล. ตอนนี้ย้ายสำมะโน มาสเปชนี้แล้วเต็มตัว ปล1. มีปัญญาถ่ายรูป แต่กูไม่มีปัญญาล้างทำไงดี 6 ม้วน กรี้ด!! June 11 อยากเปลี่ยวสักพัก (แฮปปี้)วันนี้จุดมุ่งหมายกูอย่างเดียวคือ ต้องไปถ่ายพลุให้ได้
ข่าวล่าหนาหูมาหลายอย่าง บางว่าจุดจากสองสะพานมาบรรจบ แต่ข่าวบอกว่า จุดกลางแม่น้ำหน้าวัดอรุณ ด้วยความเห่อของกูเองแหละ จะต้องรีบไปให้ถึงโดยเร็วที่สุด ต้องรีบจับจองที่ในการถ่ายรูป แถมยังต้องสำรวจที่ทางอีก งานนี้เปลี่ยวอีกเช่นเคย ใครไปหรือใครจะไม่ไปก็เรื่องของคุณแล้ว าเจ๊ก้อยมาดูไม่ได้ ตามมาทีหลังไม่มีรถคันไหนยอมมาเลย สรุป กูมาเปลี่ยวของแท้และแน่นอน ลงเดินจากสะพานพุทธหวังปักหลักที่นี่ดีกว่า สักพักเดินหาทำเล ไล่จากปากคลอง ท่าราชินีเหนือ(อันนี้ทำเลดี) ถัดไปท่าอะไรต่อมิอะไร ท่าสุพรรณตรงข้ามวัดอรุณเป๊ะเลย แต่เสือกเก็บเงิน 100 บาท โคตรเชี้ย.... ท่าเตียนมีข้ามฝากไปวัดอรุณกูเลยลองข้ามไปดูวิว กูว่าถ่ายฝั่งพระนครจะมีฉากหลังเป็นวัดอรุณสวยกว่าเยอะ สุดท้ายข้ามเรือกลับมาไปเจอทำเลงามที่หนึ่ง แต่ตั้งกล้องได้ประมาณครึ่งชั่วโมง โดนไล่ที่สะงั้น สาด เพราะเจ้าของมันจะให้แขกมันมานั่งชม สุดท้าย กูกลับทำเลงามที่เก่า ท่าราชินีเหนือ ยืนรอตั้งแต่ 4 โมงกว่า ยืนไปก็พบผู้คนมากมาย ได้คุยกับหลายๆคนที่มาถ่ายรูป มันก็สนุกไปอีกแบบได้เจอเพื่อนใหม่ ได้คุยกับพี่อีกคน คุยกันหลายๆเรื่อง เรื่องกล้อง เรื่องไรสารพัด เออ หนุกดี พี่อีกคนนึง โอ้ว โดนใจอย่างแรง น่ารักดี เหอๆ นิสัย ท่าทาง อะไรต่อมิอะไร น่าร๊ากกก แต่มากับแฟน -*- แต่จะเห็นได้ว่า ผู้ใดมากับแฟน แฟนมันจะหนีไปอยู่ที่อื่น หากแฟนหรือผู้ที่ติดตามไม่ใช่ผู้ที่มีอารมณ์มาแจม อารมณ์หนึ่ง "กูเมื่อย" อารมณ์สอง "กูเบื่อ" อารมณ์สาม "กูเหนื่อย" ประมาณเทือกๆนั้น เริ่มรู้สึกดีที่มาคนเดียว กร้ากกกกกกก รอพลุอยู่นานจนนาน ยืนจนขาเริ่มชา 2 ทุ่มครึ่งผ่านไปแล้วยังไม่โผล่ กว่าจะจุด 3 ทุ่ม 15 แต่นับว่าไม่เสียดายที่รอจริงๆ เรือที่จุดกลางน้ำนี่อยู่ตรงหน้ากูเลย ถ่ายแหลกครับงานนี้ องค์ประกอบเหี้ยไรไม่รู้ กูรีบ หมดไปสองม้วน ต้องถอย ไม่มีฟิล์มเหลือ แต่ประทับใจสุดๆ พลุสวยมากยิ่งกว่าเมื่อวานอีก เห็นตั้งแต่ขึ้นจากเรือแล้วแตกกระจาย เป็นมุมถ่ายภาพที่สวยจริงๆ รู้สึกดีสุดๆแม้กูจะมาเปลี่ยวก็เหอะ เป็นการรอคอยที่น่าประทับใจ หมื่นเจ็ดพันนัด ทำเอากูขาสั่นเลย งานนี้นอกจากได้ดูพลุสมใจ ถ่ายภาพมาอีก ยังได้พูดคุยกับหลายๆคนอีกต่างหาก แลกเปลี่ยนเบอร์โทร อีแมวกันเรียบร้อย เอาไว้แลกเปลี่ยนรูปกันดู ไม่ได้แดกหรอก 55 ถ่ายรูปเสร็จก็เดินไปหน้ามหาลัย นัดเจอเจ๊กับเฮีย พูดคุยกับพวกน้องๆสักพัก จนเจ๊มาก็พาเดินไปไหว้พระบรมรูป ทางเดินบรรยากาศดีสุดๆ น่ากรี้ด!@!! จะดีมากถ้ามีเพื่อนผองทุกหมู่เหล่ามาเดินด้วยกัน เพลินใจมาก แสงสวยอีกแล้ว คลั่งอยากถ่ายภาพอีก หลังจากไหว้เสร็จ ก็ต่อผัดไทยประตูผี อิ่มหน่ำแล้วค่อยกลับบ้าน ถึงเกือบตีสองเลยฉ้าน ปล. แฮปปี้ ลืมทุกข์ไป ปล1. พรุ่งนี้ไปไหนดีน้า ปล2. อยากเปลี่ยวสักพัก June 09 แสงไฟ แสงเทียน แสงพลุ แสงจากคนไทยวันนี้ละจากความไม่แน่นอนของตัวเอง กลับมาเป็นกูคนเดิม
ตื่นเช้ามาพร้อมกับดูถ่ายทอดสดที่บรมรูปทรงม้า รู้สึกเป็นอะไรที่แสนประทับใจแก่สายตาจริงๆ ภาพคนนับหมื่นที่ไปรอเฝ้าท่าน บางคนถึงกับร้องไห้ด้วยความปิติ ดูไปเล่นเอาถึงกับกูน้ำตาซึม.... จะดีมาก ถ้าไม่มีไอ้ทักษิณตะโกน "ทรงพระเจริญ" ตกบ่ายไปเอาขากล้องน้องที ช่างเป็นพระคุณหลาย ไปหาพวกไอ้แอน ฝน ที่ร้าน นัดกันตอนเย็นไปจุดเทียน พวกมันก็อยู่ร้านปล่อยให้กูเปลี่ยวไปที่สวนสันติคนเดียว คนเยอะมากมายรอดูการซ้อมเรือ แทบจะไม่ได้ดูเลยวันนี้ เบียดเสียดทะลักออกมา สุดยอด ลูกเด็กเล็กแดงใส่เสื้อสีเหลือง สุดท้ายกูก็ไม่ได้ถ่ายรูปซ้อมเรืออีกจนได้ เพราะถ่ายไม่ได้จริงๆ ประมาณทุ่มมุ่งตรงสู่สนามหลวง แต่ก็หยุดแค่ราชดำเนิน ภาพแสงตอนกลางคืนที่สว่างไสว พร้อมกับคนที่มารวมตัวกัน ทุกคนจุดเทียน ร้องเพลง แม้ทุกคนมาจากต่างที่ แต่รู้สึกถึงหัวใจของทุกคนที่เป็นหนึ่งเดียวกัน บุคคลคนหนึ่งที่ทำให้ทุกคนรักและเคารพได้มากเพียงนี้ แม้แต่ฝรั่ง ชาวญี่ปุ่น etc ก็ยังใส่เสื้อสีเหลือง คิดดู ตั้งกล้องรอพลุอยู่นานมาก จนสุดท้ายจุดลูกแรก ผิดหวังเล็กน้อยที่ท้องสนามหลวงจุดพลุอย่างกับเล่นโอ่ง พอจุดหมด อีกด้านหนึ่งของราชดำเนินก็จุดอย่างต่อเนื่อง สวยมากๆ ประทับใจจริงๆ ทั้งบรรยากาศ แสงสี รู้สึกดีที่มีเพื่อนมาอยู่ด้วยกัน และได้ดูพลุพร้อมเพื่อน จะยิ่งดีกว่านี้ถ้ามีใครสักคนอยู่ด้วย 55(เข้าโหมดเพ้อ) พอดูเสร็จก็เดินไปแถวมหาลัย บ้าถ่ายรุปตลอดทาง แหม...นึกว่าเดินอยู่ ชองเซสิเซ่ สะอีก แต่เสียอยู่อย่าง จัดงานที่สนามหลวงอย่างกับงานวัด ดนตรีแจ๊สที่โดนกลบด้วยเพลงอีสาน หมดมู๊ดเลย อารายก็ไม่รู้ แต่ช่างมันเหอะ แค่วันนี้รู้สึกดีก็เพียงพอแล้ว..... พรุ่งนี้ต้องไปดักถ่ายรูปพลุให้ได้..... 2 หมื่นนัดแหน่ะ ปล. ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน June 08 ตัน...กลืนไม่เข้าคายออก อึดอัดอย่างบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะเลือกสิ่งไหน ไม่รู้ว่าจะทำอะไร คิดไม่ออก ทุกอย่างมันตัน สิ่งที่ตัดสินใจได้แล้ว กลับกลายเป็นว่า มันคือทางออกที่ดีที่สุดจริงหรือ แล้วกูก็มีอารมณ์แบบนี้เกิดขึ้นแล้วสิน่า สิ่งที่ใจมันเรียกร้องให้ทำ มันรายล้อมด้วยความกังวลทั้งสิ้น ความเป็นตัวของตัวกูเองหายไปไหนหมด อยากจะจบทุกอย่าง หรือปล่อยให้ดำเนินต่อไป 4 ปีกับสิ่งที่เป็นมาอยู่มาได้ตั้งนาน มาถึงวันนี้แค่จุดเล็กๆทำให้กับตันไปหมด ไอ้บ้าเอ๊ย.......... "เท่ากับที่เดิม อย่าเริ่มดีกว่า"
ปล. พรุ่งนี้ปิ๊จะกลับแล้วอ่ะ T_T ซึ้งไอ้พิงค์เอามาให้ดู
โห น้ำตาซึมเลยฉัน
ปล. จะเอายังไงดี อึดอัดไปหมดแล้ว June 07 น่องนักบอลสุดย๊อด เพค่ะ กับ 10 ชั่วโมง ในการเดินถ่ายรูปของเดี้ยน
ไม่เหนื่อย แต่ตีนเปิดมากมาย เหงื่อไหลไคลย้อยสุดๆ ชักชวนไอ้น้องเปามาถ่ายรูป เพื่อนกูหายไปไหนกันหมดเนี่ย ถึงมหาลัยประมาณบ่าย 2 กว่าได้ เดินไปเอากล้องที่วัดราชนัดดา ไอ้ห่าเปาเสือกลืมซื้อฟิล์ม เดินตามหาฟิล์มไปถึง สตรีวิทย์ แล้วก็เดินย้อนกลับมาไป ยูเอ็น ต่อด้วย พระบรมรูปทรงม้า สุดท้ายฝนตกครับพี่น้อง อยากให้มันตกมานานแระ ครึ้มฟ้าครึ้มฝนอยู่นาน ถ่ายรูปออกมาไม่งามเลยให้ตาย กูตามหาตะปูที่ตอกกับพื้นตอนประท้วงรัฐธรรมนุญเจอแล้วเฟร้ย หลบฝนใต้เต้นท์ใครก็ไม่รู้อยู่นาน จนหยุดตกก็เดินเลาะไปทางเขาดิน หวังใจอย่างยิ่งแสนนานว่ากูต้องไป สวนจิตลดาให้ได้ เดินวกไปถึงเลยครับ ไม่ผิดหวัง งามสุดๆ จะไม่งามได้ไง วังของท่านนี่หน่า เดินเลาะ ถ่ายไปเรื่อยๆ จนไปหยุดที่ประตูหน้าวัง มีนายทหารสองคนถือปืนประจัน ประตูหน้าวังแสนงดงาม กูอยากถ่ายเหลือเกิน ไม่รู้เค้าให้ถ่ายได้หรือเปล่า ยังไงก็ตามกูก็เสือกแอบถ่ายมาได้นิดนึง เหอๆ หาเรื่องให้แก่ชีวิต ถ้าหากกูหายไปไม่ต้องสงสัยนะพี่น้อง กูโดนอุ้มไปยิงแล้ว เหอๆ แล้วก็นั่งรถแท๊กซี่จากสวนจิตลดา ไปที่ป้อมพระสุเมรุ เพื่อถ่ายเรือ แต่....เรือมันผ่านไปแล้ว......ฮูกๆๆ กูอดอีกแล้วหรือเนี่ย กูไม่ได้ถ่ายซ้อมเรืออีกแล้วหรือ ไรว่ะ ๆ อยากจะกรี้ดคลั่งกลางสวนสันติ แต่เอาว่ะ ถ่ายอย่างอื่นไปพลาง ต่อจากสวนก็เดินไปตรอก เลาะออกราชดำเนิน .... โอ้ว งามจัด เดินถ่ายรูปกันไปเรื่อยๆ ขากล้องเสือกมีอันเดียว แบ่งปันให้ไอ้เปาได้ใช้ก่อน คนมาถ่ายรูปเยอะมาก เจอเจ้า ที ปุย เกริกด้วย ก็อยู่ด้วยกันสักพักก่อน น้องๆฟิล์มหมดแล้วแยกย้าย
แสงสียามค่ำคืนสุกสะกาวพราวพรายมากมาย กว่าจะถ่ายเสร็จ เดินทั้งถนน ก็ 5 ทุ่มกว่า เดินกลับไปที่มหาลัย เวรกรรมของฉ้าน มีซ้อมขบวน รยล. ต้อนรับต่างประเทศ ก็เตร่ นั่งเล่นนั่งคุยสักพักคนถึงเที่ยงคืนกว่า เพราะมันนานเหลือเกิน สรุป รถไม่มีครับ แท๊กซี่ลูกเดียว เฮ้อ....ถึงบ้านตีหนึ่ง แล้ววันนี้ก็ผ่านไปอย่างมีความหมาย...สนุกสนานดี โชคดีมีไอ้เหี้ยเปาน้องเลิฟร่วมเดินทาง ไม่งั้นกูคงฟุ่งซ่านไปไกล ปล. เจ็บบ่อยๆค่อยๆชิน กูก็มีแค่นี้
ปล1. ผลของการเดินวันนี้ น่องนักบอล สุดงาม June 01 คำสอนของพ่อประสบการณ์ดีๆที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
ได้ทรงรับสั่งให้กำลังใจในการทำงาน องคมนตรีสุเมธท่าได้เล่าให้ฟังว่า
"ตอนนั้นผมกำลังทำงานอยู่ในสภาพจิตใจที่แย่ มันไม่มีกำลังใจจะทำอะไร ท้อแท้กับงานมากไม่มีใครเข้าใจ เหมือนทำดีแต่ไม่ดี" ในหลวงท่านทรงเสด็จมาพอดี และท่านได้เห็นสีหน้าผมไม่สู้ดี ท่านได้สอบถามจนได้ความว่าผมกำลังท้อแท้กับงาน ท่านจึงตั้งคำถามและรับสั่งว่า ท่านสุเมธเคยขายเศษเหล็กไหม
เศษเหล็กเหล่านั้น เวลาขายคุณค่ามันต่ำมาก คงได้เงินมาไม่กี่บาท แล้วถ้าเราเอาเศษเหล็กเหล่านั้นมาหลอมรวมกันเป็ฯแท่ง เวลาหลอมนี่ เหล็กมันคงรู้สึกร้อนมาก พอหลอมเสร็จเรานำมาทำเป็นดาบ คงต้องนำมาตีให้แบนอีก เวลาตีก็ต้องคอยเอาไปเผาด้วย ต้องตีไป เผาไป อยู่หลายรอบกว่าจะเป็นรูปร่างดาบที่เราต้องการ ต้องผ่านความเจ็บปวด ความร้อนอยู่นาน แถมเมื่อเสร็จแล้วถ้าจะให้สวยงามดังใจ ก็ต้องนำไปแกะสลักลวดลาย เวลาที่แกะลวดลายก็คงต้องใช้ของแข็งมีคมมาตีให้เป็ฯลวดลาย แต่เมื่อเสร็จเป็นดาบที่งดงามก็จะมีคุณค่าที่สูงมาก เทียบกับเศษเหล็กคงจะต่างกันลิบลับ จะเห็นว่ากว่าที่เศษเหล็กไม่มีคุณค่ามากนัก จะกลายเป็นดาบอันงดงามนั้น ต้องผ่านอุปสรรคมากมาย ทั้งความเจ็บปวดต่างๆกว่าจะประสบความสำเร็จ ดังนั้น
ขอให้จำไว้อย่างหนึ่งว่า "ใครไม่เคยถูกตี ถูกทุบ เจอเรื่องเลวร้ายในชีวิตมาเลยนั้น จงอย่าได้หาญคิดทำการใหญ่" ขอพระองค์ทรงพระเจริญ
ปล. รูปที่เอามาลงมากมายเนี่ย.....ตูจะโดนสั่งเก็บไม๊น้ออ
|
|
|
