| zantaluzia's profileLearning from the past -...PhotosBlogLists | Help |
|
August 26 ลัลล้าขณะนี้
ขอปิดทำการชั่วคราว
เนื่องจาก
เจ้าของไม่อยู่
ไปลัลล้า
วิ่งตามหาแรงบันดาลใจ
พักสมอง
ไตร่ตรองชีวิต
พินิจพิเคราะห์
เข้าญาณ สมาธิ
ทบทวนบางสิ่งบางอย่าง
ณ เมืองย่าโม
เป็นเวลา 4 วัน
ดุ่ย ดุ่ย ดุ่ย
August 24 ดวงประจำวันนี้ ถึง 31 สิงหาความรักของท่านก้าวหน้าไปในทางบวกยิ่งขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ท่านที่เป็นม่ายจะสมหวังดั่งใจปองในเดือนนี้ค่อนข้างแน่นอน อย่างไร ขอให้โชคดี ส่วนคนโสดก็จะได้จังหวะในอีกไม่ช้านี้แล้ว
ระยะนี้คอยไปก่อน ดูใจกันไปก่อน
จะได้ปรับตัวปรับใจเข้าหากันได้เมื่อแต่งงานแล้ว
(ห่า+++ กูมีจังหวะมานานมากล่ะ บังเอิญคำทำนายมันคือกลุ่มท่านที่เป็นโสดส่วนใหญ่ กูมันโสดส่วนน้อย เหอๆๆ)
เรื่องงานก็กำลังก้าวหน้าไปในทางบวกเช่นกัน โดยเฉพาะคนที่ตกงาน หรือ ยังไม่เคยทำงาน จะมีงานเป็นหลักแหล่ง ในไม่กี่วันนี้ (นับว่าตรงใช้ได้ นะครับพี่น้อง)
โดยทั่วไป ระยะนี้งานจะมีการเปลี่ยนแปลง อาจมีภาระงานมากขึ้น หรือต้องรับผิดชอบกว้างขวางขึ้น ไม่เช่นนั้นก็จะมีรายได้จากงานหรือการประกอบอาชีพมากขึ้นกว่าเดิม ถ้าไม่ใช่เรื่องงานหรือเรื่องเงิน ก็เป็นเรื่องความเป็นอยู่ส่วนตัวจะเปลี่ยนไปในทางดีจนท่านแปลกใจ (สาธุ ๆ)
ผู้ใหญ่ยังคงลังเลที่จะสนับสนุนท่านต่อไป ท่านจึงต้องดิ้นรนแก้ปัญหาในทุกเรื่องที่จะได้ผลประโยชน์ เพราะผลดีที่จะเกิดกับท่านมักต้องมีอุปสรรคเสมอ ท่านไม่ควรง้อหรือขอความเมตตาจากใครทั้งสิ้น (โอ้วววว แม่จะตัดหางปล่อยวัดกูแล้วหรือนี่)
เพราะท่านจะได้ดีด้วยดวงและบุญกุศล คุณงาม ความดีของท่านเอง ผู้สนับสนุนท่านล้วนไม่จริงใจ ท่านจะมีรายจ่ายเกี่ยวกับการปรับปรุงตกแต่งที่อยู่อาศัยใหม่ให้ดูสะอาดสะอ้าน อยู่สบายขึ้น หากเครื่องใช้ในบ้านเกิดขัดข้อง ก็จะมีผู้อาสาแก้ไขจนใช้ได้ดีดังเดิม
ลาภของท่านเป็นวัตถุโบราณที่มีค่าหายาก (คณะโบราณ รึ หรือคนมีอายุ กร้ากกกกกก)
เคราะห์ของท่านอยู่ที่ทรัพย์สินของผู้อื่น อย่าใฝ่ใจในทรัพย์สินของผู้อื่น เพราะจะนำโชคร้ายมาให้ท่าน (ทรัพย์ใครล่ะนี่ กูไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ ทรัพย์กูจาง)
แล้วงายยยย จะมีบอกไม๊ ว่า กูจะเจอคนหล่อ หรือเนื้อคู่ ในคลาสเรียน และ งานที่จะทำในครั้งนี้ กร้ากกกกกกกกกกกกก August 23 กำลังฝันอยากปลูกผักสวนครัวแดกเอง
บ้านไม้หลังน้อยท่ามกลางทุ่งหญ้าเขียวขจี
ภูเขาตัดลูกโต และเมฆลองล่อง
สีท้องฟ้าสดใส อากาศดี๊ดี
นอนอ่านหนังสือรับลม
บนเปลญวนแกว่งไกวไหวไปมา พร้อมแสงแดดอุ่นๆ พองาม
อากาศสบายๆ น่านอนหนุนหมอน
เสียงนกร้องเคล้าคลอเสียงกระทบของใบไม้
หมาน้อยวิ่งเล่น หยอกล้อไก่แถวบ่อปลา
ชีวิตเรียบง่ายสุขสำราญไม่ต้องกลัวสิ่งใด
อยู่ใกล้กับความสบายที่ไม่ต้องแสวงหา
แล้วสุดท้ายกูก็ต้องตื่นขึ้นมา
กูนี่หนา ตกงาน ไร้ทรัพย์เอยยยย
เฮ้อ......
ชีวิต หนอ ชีวิต
ปล. เขียนไปมา กลายเป็นกลอนสะงั้น ห่า ......
August 20 ..ไร้แรงบันดาลใจ
ทำอย่างไร
จะได้แรงบันดาลใจ
กลับคืนมา
หรือว่ากูอยู่นิ่งนานเกินไป
สร้างแรงบันดาลใจ
อย่างไรดี
ปล. วะฮ่าฮ่า ชอบผู้ชายมีหัวแบบพระเอก เวอจิ้น August 17 แรดที่กาญเรื่องมีอยู่ว่า.........
กูเพิ่งพาอะคันตุกะเพื่อนอีห่าฮง
ไปเที่ยวที่กาญมา
หนุ่มชาวเยอรมัน มีนามว่า ทิ่ม .... ทิม
มันย๊ากกก ยากจะไป แม่น้ำแควเหลือเกิน
กูก็ไม่รู้ว่าทำไม แต่มันบอกว่า
มีคนบอกมามันก็เลยอยากไป
เจริญพร......
ออกเดินทางแต่เช้าด้วยสายการบิน
เอ๊ย... รถไฟไทย โป๊งชิ่ง
คนไทยฟรี ฝรั่งเสียตังค์ 100 บาท
ห่า จะแพงไปไหน ห่ะ
แค่นั่งรถไฟก็เสียวได้ เอ๊ย แค่นั่งรถไฟก็เหนื่อยได้
ห่า...ทั้งเลท และ ใช้เวลานาน
ทำเอาฝรั่ง อเมซิ่ง และ have a good new experience
ในการเยี่ยวห้องน้ำรถไฟ ก้าก
พอถึงสถานีแควใหญ่ ก็รีบลง หาข้าวแดก
พอได้แดกทีแม่งอารมณ็ดีทันใด
ผิวปาก..... อีตอนไมได้แดกล่ะหน้านิ่ง
เป็นอย่างนี้ประจำครับ
กูเลยรู้ว่า ถ้าแม่งได้แดกจะอารมณ์ดี
คราวหน้าพาแม่งไปทัวร์แดกแทนละกัน
แล้วกูก็ปล่อยให้มันได้เดินสะพานอย่างสมใจ
เอวัง แต่ความผิดพลาดก็คือ
กูนึกว่า รถไฟแฟร์มอง มันจะพากูสู่ ถ้ำกระแซ
เป็นทางรถไฟเลียบหน้าผา จั๊กหน่อย
ป่าวครับ ไม่ผ่าน อีห่า....
ไม่น่าลงก่อนเลยกู แต่มันอยากดูสะพานนิ
แล้วก็ต่อด้วยพิพิธภัณฑ์ ที่กูไม่น่าจะเข้า
แล้วก็เหมารถที่มันเสนอตัวจะพาไปเที่ยว
ต่อด้วยน้ำตกเอราวัณ
โอ้ววว พาฝรังมาทรมาน ก้ากกกก
หารู้ไม่ว่า กูจะพามันปีนขึ้นน้ำตก
เหนื่อยคร๊าบบบ ฝรั่งเหนื่อย
แรกก็นิ่งๆ หลังๆ ละอยากจะต่อ
จบแค่ชั้นห้าเพราะกลัวว่าไปที่อื่นไม่ทัน
มันคงสงสัยละมั้งว่า
อีนี่ทำไม ถึก อย่างเน่....
เพราะมันถามกูว่า กูเคยอยู่ที่นี่หรอ ห่า...
มาบ่อยแค่ไหน กร้ากกกกก
ต่อจากน้ำตกเอราวัณ ก็ไปโรแมนติกกันแถวสันเขื่อน
แต่งานนี้อดไปถ้ำกระแซครับ เพราะว่า
อีโชเฟอร์ไม่ยอมพาไปมันบอกไม่ทัน
แม่ง จะทันก็ทันได้เหอะ แสด
อีห่า เอากู 1200 ฟวยยยยยย
แต่อีกคันเอา 1800 พ่อมึง
พยาย้ามม พยายาม จะประหยัดค่าน้ำมันเสียจริง
เลวๆ สรุป ว่า ขับรถไปเองคุ้มกว่า
แถมจะดูพระอาทิตย์ตกดินแถวสันเขื่อนก็ยังได้
ไม่ต้องเร่งรีบไปที่อื่นต่อ
หงุดหงิดๆๆ จริงๆกูอยากจะไปถ้ำกระแซเอง
ฝรั่งมันไม่รู้ว่าเป็นไง ก็ปล่อยๆ มัน 555
พอถ่ายรุป ชมวิวแถวสันเขื่อนเสร็จ ก็มุ่งไปสุสานดอนรัก
เอ่อ มันก็เดินชมหลุมศพกันไป
จะหาญาติพี่น้องมั้ง ตั้งใจดูมาก
แล้วก็ปิดท้ายด้วย หาข้าวแดก
ผิวปากอีกละครับ อารมณ็ดีเมื่อได้แดก
แล้วก็นั่งรถบัสกลับกรุงเทพ ชะเอิงเอยยยย
งานหน้าเต็มสิริ เลย ขอจุดประกาย
ชักชวนพรรคพวก
นอนแพผึ่งสะดือ ณ กาญจนบุรีกันเถิด
ใครจะสนใจบ้าง วิ้วๆๆๆ
ทีนี้ วางแผนอย่างดีแน่นอน
ไปทุกที่ไปกับรถไฟไทย......
(ถึงทุกที่ แต่ก็ช้าทุกที่ --.)
August 13 ช่วงอยากลองของเหอๆๆๆ อยู่ๆ ก็ได้ฟอเวริดเมลห่าไรเนี่ยแหละ
ที่อารมณ์ประมาณเครือข่าย
คลิกๆ ต่อๆ กันไป แล้วได้เงิน
ด้วยความว่างจัดกระมั้งกู
อยากลองของ เลยสมัครแม่งเลย
ได้เงินก็ดี ไม่ได้ก็ไม่ได้อะไร
หงึกๆๆๆ
เดี๋ยวต้องหลอกล่อเพื่อนเข้ามา
กร้ากกกกกกกกกก
นี่เลย พวกมึง
ถ้าได้อ่านหรือไม่อะไรยังไง
จงคลิกเข้าไปสะ กร้ากๆๆๆ
ถ้ากูได้เงินจริง
เดี๋ยวจะพาไปเลี้ยงหนม
แต่ถ้าเกิดอะไรกับกู
ช่วยกูด้วยล่ะกัน
อิอิอิ
ว่างเนอะ เต็มสิริ
ปล. ขอแรงบันดาลใจจงบังเกิด
August 11 โดยรวมแล้วคือกูสุขเอ้อ....เอวัง อยากจะเบิ่งหนังเรื่อง สะดือโลก มาแสนนาน
ก่อนที่หนังจะฉายสะอีก เลยนัดกับเพื่อนลั่มไปดูเมื่อเสาร์ที่ผ่านมา
ทว่า.... อีเพื่อนบังเกิดเกล้ากูแม่งก็ชิ่ง
เอาว่ะ วันนี้นี่แหละจะดู พระรามสามดันเอาหนังออกไปแลว
กูผู้ซึ่งว่าจะเปื่อยๆ กับบ้าน เลยต้องถ่อสังขาร
ไปดูหนังถึงเซ็นทรัลเวิล.......... แว๊ก
แล้วกูก็ไปชิล ดูเรื่องนี้คนเดียวอย่างสบายใจ
แล้วก็มีคนเปลี่ยวๆ เช่นกู นั่งอยู่แถวเดียวกับกู
ถึง 4 คนรวมกูด้วย นั่งห่างๆ มาอย่างเดี่ยวๆ
พอดูจบ บอกได้คำเดียว
กูชอบบบบบมากกกกกกกกกกกกก
ส่วนตัวกูแล้ว กูเป็นพวกเพ้อฝัน อยากจะผจญภัย
ในโลกแห่งนี้สักครั้งหนึ่ง
แม้มันจะโอเว่อร์ เป็นเพียงแค่จินตนาการ
แต่หากวันหนึ่งที่เราสามารถไล่จับจินตนาการได้
มันคงจะวิเศษมิใช่น้อย
การเดินทาง การผจญภัย การพบสิ่งใหม่
อย่างที่หนังเข้าว่า
The world within The world
วันหนึ่งกูอาจจะได้ไล่จับ โลกอีกใบหนึ่ง
ที่ไม่เคยรู้เลยว่าอยู่ในโลกใบเดียวที่กูอยู่นี้
อ๊าคคคคคคคคค หนังผจญภัยของหนู
อีกอย่างกูชอบพระเอก ขอรับ
ชอบมันตั้งแต่ยังผอมหุ่นเท่ห์ เซ่อร์กว่านี้
ไม่เป็น แม้ตอนนี้มันจะพุงพลุ้ย แต่ก็ยังเท่ห์ มาดแมน
เอาไปเลยครับหนังเรื่องนี้ 4 ดาวครึ่ง วะฮ่าฮ่า
หลังจากดูจบกะชิลหาข้าวแดก เดินเล่นเพียงลำพัง
แต่เืนื่องจากมี อีใช้ เพื่อนสมัยวัยกระเต๊าะ
ที่แต่ก่อนเราเคยแรดด้วยกันอยู่บ่อยครั้งโทรมา
คาดว่าเจอกันครั้งหลังสุดเมื่อตอนกูอยุ่ปีหนึ่ง
เม้าท์ไปเม้าท์มา อ้าว ชวนแดกข้าว
อีห่า อยู่กันคนละโยช
แต่สุดท้าย ก็นัดเจอกันจนได้อย่างชุกละหุก
แล้วก็นัดเพื่อน ขนุน นัดไอ้มิ้น
จนมาถึงบักเนย เพื่อนรักทั้งหลาย
อย่างไม่มีหมายกำหนดการณ์ล่วงหน้า
อยากเจอก็โทรลากกันมาสะงั้น - -
ดีเสียจริงเพื่อนกู แรกว่าไอ้มิ้นจะมาไม่ได้
ลากไปลากมา ก็มาจนได้แหละเพื่อนกู
วะฮ่าฮ๋า แล้วทั้งโต๊ะ ก็มีแต่เสียง.... ขนุน
ก้าก เพราะมันเม้าท์แต่เรื่องรักของสาวเพลบอย
เอ้อ... แล้วก็จบปิดท้ายด้วยความอิ่ม
เสียงหัวเราะอีกเช่นเคย
ดีใจว่ะ ที่ได้เจอเพื่อน
แม้จะคุยกันน้อยกว่าที่ควรจะคุย 55
แต่โดยรวมแล้ว
กูสุขวะ
สุขใจ ทั้งเจอเพื่อน และดูหนังสนุก
สุขกาย เพราะมีไอ้ใช้ขับรถไปส่งบ้าน 55555
August 10 งานของผู้อื่น คืองานของเราณ งานรับปริญญาเพื่อนที่ ธรรมศาสตร์
ที่กูเต็มสิริ แงะร่างกายแต่เช้า
เพื่อนำใบหน้าของกูไปร่วมแสดงความยินดี
ให้ติดมีอยู่ในกล้องของพวกมัน
คนแรกเลย นังปิง เพื่อนสุทธิ
ที่ยังคงคบหาเป็นเพื่อนกันอยู่ กร้าก...
และกำลังโกอินเตอร์ ณ นครเซียงไฮ้
คนสอง นังเจี๊ยบ แม้เธอจะลดน้ำหนักไม่ทัน
แต่ชีก็ยังสวยเด่นเริ่ดได้ แรดเหมือนเดิม
คนสาม สาวพูยา ที่บินตรงจากอินเดียเพื่อมาซ้อมรับ
และก็คงกลับไปเรียนต่อ และไม่กลับมาอีกนาน
ฮื่อๆๆ เศร้า จิต
คนสี่ สาวหลิน เงียบๆ นิ่งๆ แต่ได้ใจความ
วันนี้เราไปจกส้มตำกันมาชิมิฮิ
และก็เช่นกัน กูก็เปื่อยอยู่ในธรรมศาสตร์แม่งทั้งวัน
ทำเหี้ยไรของกูว่ะ .... นั่นสิทำเหี้ยไรของกู
แน่ๆ คือ นั่งถ่ายรูปกันเอง
มิใช่ถ่ายกับบัณฑิตนะ
ถ่ายพวกเพื่อนบัณฑิตกันเองนี่แหละ
อีพวกมาเชียร์ เอาหน้ามาให้บัณฑิตเห็นเหมือนกะกูนี่ละ
มีกู ไอ้เดียร์ ไอ้เมย์ หลักๆ
ตามมาด้วยไอ้มด
แถมไอ้แอนเพื่อนจากศิลปากร
มานั่งเนียนๆกันไป
น่าแปลกที่ว่า ถ้าไม่นับไอ้มดกับนังแอน
แต่ก่อนที่กูอยู่โรงเรียน
กูแทบจะไม่ค่อยได้พูดคุยกับพวกมันเลย
รู้จักกัน พูดคุยกัน ก็เปื่อยๆ ตามประสา
แต่วันนี้อย่างกับเพื่อนรักที่ไม่เจอกันมาแสนนาน
เพราะพูดกันน้ำลายไม่แห้งก็ไม่หยุด
ต่อยหอย จนหอยบวมปูดกันแล้วล่ะมั้งเนี่ย
แล้วความทรงจำอันวัยเยาว์ก็วิ่งเข้ามาอีกครั้งหนึ่ง
ทุกอนูที่อยู่รอบกาย เริ่มเปลี่ยนเป็นสีซีเปีย
มีแต่ภาพอดีต สมัยพระเจ้าเหาที่สามารถจะขุด
แม่งมาปลุกเล่ากันได้
เรื่องราวระหว่างเพื่อนถึงเพื่อน
ทั้งหัวเราะ ยิ้ม ให้กับเรื่องไร้สาระที่พูดกันไม่หยุด
แม้บางเรื่องอาจเป็นเรื่องที่เลวร้าย ซึ่งวันนี้กลับกลาย
"เฮ้ย มีด้วยหรอว่ะ"
อย่างไรก็เพื่อน ที่ห่างกันอย่างไร
กลับมาก็ยังมีสนุกสนานเหมือนเดิม
เพื่อนที่เมื่อมาอยู่รวมกัน ก็มีแต่เรื่องราวให้นึกถึง
จากเมื่อ 4 ปีก่อน ที่เราพูดจากันนับครั้งได้
แต่กลับมาสิ่งมากมายมาคุยกันในวันนี้
ก็อย่างว่าละนะ
เพื่อนก็เหมือนไวน์ชั้นเยี่ยม
เปิดอีกกี่ทีก็อร่อย
เอ้อ... วันรับปริญญาก็เหมือนวันรวมญาตินั้นแหละ
ว่าแต่เจอกันอีกคราวคงงานแต่งใครสักคน
แล้วใครล่ะ ???
ปล. ใครรับคนต่อไปวะ ห้องเรา 6/2 มุ่งมั่นๆกู...
จะ...
เขียน...
บทความ
ให้เสร็จ
ให้จง
ได้เว้ย
แสด...
แต่ตอนนี้
ขอ
นอนก่อน
-*-
August 06 I'm Backกูกลับมาสู่มาตุภูมิเป็นที่เรียบร้อยแล้วโว้ยยยยยย
เกือบจะไม่ได้กลับประเทศเสียแล้วกู
เพราะตั๋วมันยังไมได้มีการเปลี่ยนแปลง
หลังจากที่กู หาไรแดกกับเจ๊กูเสร็จ
กูก็นั่งรอเวลาเพื่อเข้าเกท
เครื่องออก 9.40
กูเลยเข้ามันสะ 9.00
นั่นแหละ ป้าดด ไปรอเลยครับ
ประตูที่ 18 ตามในตั๋ว
กว่าจะมาถึงประตูก็ เล่นไป 20 นาที
เป็นเวลา 9.20
แล้วก็ชิล นั่งเขียนไดอารี่
แล้วก็แอบตะหงิดใจ
กับประตูที่ 19 ทำไมก็ไม่รู้
แล้วกูก็ยังชิล
เอ๊ะ ถามแอร์กราวดีกว่า
เดินไปถามเลยครับ
เอ่อ.....เค้าเปลี่ยนไฟล์กูไปประตูที่ 19
แสดดดดดดดดดดด
จ้ำ อ้าว เลยสิกู
วิ่งขึ้นเครื่อง หึหึ
ได้ข่าวว่ากูขึ้นเครื่องเป็นคนสุดท้าย
อีก 5 นาทีต่อมา
เครื่องบิน ก็บินจากเซียงไฮ้ไป
โอ้ววววววว
บายๆ เซียงไฮ้ August 03 สารจากชั่งไฮ่ ฉบับฉี่ (ว่าด้วยเรื่องใต้ร่มผ้าที่อยู่เบื้องล่าง)แม้ว่ากูเป็นนักมานุษยวิทยาที่เคยเดินทาง
เห็นสิ่งต่างๆมาอยู่พอควร
แต่เรื่องของเนื้อหนังมังสาที่อยู่ใต้ร่มผ้า
กูคงไม่ค่อยถนัดนัก
อาจอ่านแล้วเหมือนสยิ้วกิ้ว
แต่เปล่าหรอก มันก็เรื่องของขี้ๆ เยี่ยวๆ นั่นแหละ
แม้ห้องน้ำจะบอกถึง Life style รวมถึงนิสัยใจคอ
แต่ ณ ที่แห่งนี้ มันช่างไม่ชินกะกูเอาเสียเลย
มีคนเคยบอกว่า ห้องน้ำของจีนเหี้ยมาก
แต่จากที่มาอยู่นี่ โอ๊ยๆ สบายๆ
สูสีกับศิลปากรได้เลย
เพียงแต่ศิลปากรมีน้ำให้กำจัดสิ่งล่อแหลม
ที่ขวางหูขวางตา และโผล่มาทักทาย
ชูคออยู่บนคอห่านได้
แต่.... ที่นี่ ไร้น้ำราดขอรับ
กูเคยเข้าห้องน้ำของแมค
กูก็ไม่เข้าใจบรรดามนุษย์อยู่เหมือนกันว่า
มึงจะจริงจังไปไม๊ ถึงทำให้มันซ่านกระเซ็น
ได้ถึงเพียงนี้ พอเปลี่ยนทำเลไปอีกห้อง
สะอาดแม้จะมีรอยเหยียบของส้นตีนบนฝา
กูก็แค่เอาฝาขึ้นสะ เยี่ยวได้สบ๊ายยยย
แต่....ก็อีกนั่นแหละ
พอเอาฝารองขึ้น....ขี้ที่ซ่านกระเซ่น จากผืนน้ำนั่น
มันตกกระทบขึ้นมาถึงหลังฝา โอ้ววว
ทีนี้ก็ต้องขึ้นอยู่กับวิชาความสามารถ
และขนาดของตูด แต่ละคนกันเองแล้วละว่า
จะเอี้ยวตัวหลบได้มากแค่ไหน
อย่ากระนั้นเลย มากล่าวถึงห้องน้ำของโรงแรม
ที่กูไปแอบเยี่ยวบ้างดีกว่า
แน่นอนมันต้องหรูหรา สะอาด สบายตูดอยู่แล้ว
ณ กลางดึกคืนหนึ่ง ที่ปวดเยี่ยวแทบทนไม่ได้
กูรุดไปโรงแรม 4 - 5ดาว ดิ่งตรงไปห้องน้ำ
เลือกสรรหาห้องน้ำที่ดีที่สุด
เอาว่ะ ห้องกลางนี่ละ
แล้วกูก็ต้องเจ๊อะกับ
"จิ๋ม"
ของหญิงคนหนึ่ง อาจมีอายุสักหน่อย
แต่ลักษณะสันฐานยังดกดำยิ่งนัก
น่าจะยังไม่แก่ โอ้วววว แม่จ้าววววว
กูตกใจกับจิ๋ม ผู้อื่น ที่กำลังยืนทำไรจังก้าสักอย่าง
แต่เจ้าของจิ๋มผู้นั้น กลับนิ่งเฉย
ไม่สนใจอะไร กูก็ดั๊นนนน เปิดประตูปุ๊บ
ตาจ้องตรงจุดจริงๆ แล้วกูก็เข้าอีกห้องหนึ่ง
ใจเต้นระทึก ห่าแล้วกู+++ ของรักของคนอื่น
ที่กูกลับหวงของเค้ามากกว่าตัวเค้าเอง
เอ้อ... ตอนกูออกจากห้องน้ำแล้ว
เจ๊แกก็ยังคงขี้อยู่ละมั้ง แต่ข้องสงสัยก็คือ
มึงทำไมไม่ล็อกประตูครับ
พ้นจากเรื่องจิ๋มๆ อีกวันที่กูมารอรถไป Yiwu
พลันขอเยี่ยวก่อนขึ้นรถ เห้ยยย คนไม่เยอะมาก
เดินเข้าไปเลยครับ
"ตูด"
ตูดมากมายเรียงข้างกันหลายตูด
ภายใต้ฉากที่กั้นตูดของกันและกัน
ไม่มีประตู มีแค่ที่กั้นมาเล็กน้อย
และรางน้ำให้เรายืนหรืออยากนั่งคร่อมก็ลองดู
แล้วแต่ถนัด แล้วน้ำก็ไหลผ่านห้องแล้วห้องเล่าไป
แบบนี้นี่เอง ที่พี่โน๊ตเคยบอก
กูค้นพบมันแล้ว ตูดหลายตูด นั่งขี้ เยี่ยวกันอยู่
อย่างไม่ใยดีคนมอง ส่วนกูก็พยายามหาทำเล
ที่ดีที่สุด ทำใจไม่ได้
เลยออก สุดท้ายยย ตระหนักถึงการต้องนั่งรถ 4 ชั่วโมง
และวิญญาณของนักมานุษยวิทยา
ต้องเนียนชิมิฮิ เอาฟ่ะ เยี่ยวก็เยี่ยว
คนจีนเค้ายังไม่อายเลย
แล้วก็คำนึงว่าหากเพื่อนๆมา คงได้ส่องตูดของกันและกันเป็นแน่แท้
แล้วกูก็จับจองห้องท้ายสุด ท่าปลอดผู้คน
ผ่านห้องแล้วห้องเล่า
อีเจ๊ห้องแรกเล่นนั่งเบ่งสะมันส์ ในอารมณ์
ของเค้าแน่จริงๆ ส่วนกูได้แต่อิงแอบ ชิดฉาก
ให้ตูดขาวๆของกูนั้นพ้นจากสายตาผู้คน
แต่ใครจะมาจ้องดูว่ะ นอกจากกูจ้องเค้า
(อยากถ่ายรูปอยู่เหมือนกัน)
และแล้วครั้งหนึ่งในชีวิตของเต็มสิริ
ก็ได้ฉี่แบบหวิว ณ ที่ ชั่งไฮ่
กูมั่นใจแล้วว่าคนจีนเป็นคนเปิดเผยจริงๆ
และไม่ชอบล๊อกประตูเป็นอย่างมาก
มันเป็นเพียงเครื่องประดับที่กั้นอิสระสู่ภายนอก
ก็แน่ละ วัฒนธรรมห้องน้ำ เหนียมๆ
มันมาจากตะวันออกนิหว่า
มันคือ ค่านิยม
ฉะนั้น ชาวตะวันออกอย่างเรา ห้ามอาย
จงโชว์ตูดขาวๆ และเอาจิ๋มประชันหน้าสู้ฟ้ากับผู้อื่นกันเถอะ
Let's go
จบเรื่องใต้ร่มผ้า
ps. ห้องน้ำเห้ แค่ไหนไม่บ่น ขออย่าให้เห็นของเก่าเพื่อให้ของกูชนะอยู่บนยอดก็พอ
ps. ขณะนี้กูอยู่ห้องคนลาวที่ หนานจิง เฮฮาปาร์ตี้ ดี น่ารักกันทุกคนนนนนน
|
|
|