| Profilo di zantaluziaLearning from the past -...FotoBlogElenchi |  Strumenti  Guida |
|
30 settembre วันสุดท้ายของเดือนกันยามีคนกล่าวว่า
"อย่าใช้เวลาไปกับความเกลียด" "แต่จงใช้เวลาไปกับหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบของเรา" ประโยคนี้มันช่างเสียดแทงใจ กับสองสามวันที่ผ่านมา เมื่อไร บาดแผลที่โดนแทงจะหมดไปเสียที แต่สิ่งเหตุการณ์ที่ได้ผ่านมานั้น ทำให้ได้เรียนรู้บทเรียนอีกมากมาย ใช่แล้วล่ะ อย่าใช้เวลาไปกับความเกลียด ตอนนี้กูเลิกที่จะหนีเข้าป่าแล้วล่ะ เพราะ ขนาดปฎิวัติที่ผ่านมายังไม่ต้องหนีเลย กูจึงต้องอยู่ รับรู้สังคมอันเหี่ยวเฉาต่อไป กูมีหน้าที่มากมายที่ต้องทำ
กับครอบครัว แล้วก็รายงานที่กองท่วมหัว เมื่อวานนี้พวกเพื่อนมาเยี่ยมเป็นโขลง
เอ๊ย โขยง ไม่รู้ว่ามาเยี่ยมหรือถล่มโรงพยาบาล แต่ก็ขอบคุณมากๆที่เป็นห่วง เมื่อวานป๊า อยู่ๆก็หลับไม่รู้เรื่องรู้ราว อีนางพยาบาลมันแอบเอายานอนหลับให้ป๊ากูกินหรือเปล่า ย้ายไปห้องรวมวันเดียวก็ย้ายกลับมาไอซียูเหมือนเดิม ก็ดีเหมือนกัน บรรยากาศห้องรวมมันช่างมืดมนเหลือเกิน เตียงข้างๆก็หนีกลับบ้านจนยามต้องจับ เตียงถัดไปก็โอด โอย อยู่ไม่หาย อีกเตียง นอนไปสาปแช่ง อะไรไปก็ไม่รู้ เอาเป็นว่า มืดมน จริงๆ ย้ายมาห้องเดิม สงบ ดีแท้ เพราะผู้ป่วยมันนิ่งเลยไง เพราะเจ็บหนัก ร้องไม่ไหวแล้วล่ะอย่างงั้น สงบ พร้อมกับ บาดแผลอันใหญ่หลวง บรรยากาศไม่ได้ดีกว่าเท่าไร แต่ไม่แออัด เมื่อวาน ถามกิ๋ม นั่งรออะไร ดันตอบมาว่า "รอปฎิหาร" เครียดอีกแล้วแม่กู กูเลยตอบกลับไป รอทำไมปฎิหาร ปฎิหารกำลังนอน รักษาพยาบาลอยู่ กูก็ไม่รู้หรอกว่า ตอบไปงี้ดีหรือไม่ แต่กิ๋มกลับมาโหมดเครียด แต่วันนี้ป๊าอาการดีขึ้นเยอะ มากๆๆ ลืมตา พยายามสื่อสารตลอด แต่พวกกูก็ไม่เข้าใจอยู่ดี เฮ้อออออ อยากให้ป๊าหายเร็วๆ น่อ ปล. ไปสอบเวริกมาแระ กร้าก นั่งข้างหนุ่มเกือบหล่อ แต่ดูดีพอควร ให้คะแนนไป 75 โอเคใช้ได้ หึหึ น่ารักนะเธอ ปล1. ปวด ตึง ส้นตีนมาก ปล2. รายงาน รายงาน และรายงาน ปล3. อยากปิดเทอมแว้วว ปล4. ปล่อยวาง เลิกแคร์ทุกสิ่ง
28 settembre หาววววง่วง หาว เหงา ซึม
หน้าตึง นมตั้ง งานเยอะ ใกล้สอบ อยากเที่ยว ทำไงดี
ปล. พี่ที่เจอที่ภูกระดึง โทรชวนไปเที่ยว ทีลอซู ใครสนใจติดต่อทริป นั่งกระบะคุณพี่เค้าไป มันส์
ปล1. โอ้ว ไอ้มดกับกิ๊กมาเมื่อวาน 24 settembre .....อะไรก็เกิดขึ้นได้กับคนเรา
วันนี้อาจจะสบายดี แต่อีกวันเราอาจจะเศร้า วันนี้เหตุการณ์เหมือนทุกวัน แต่อีกวันมีปฎิวัติ วันนี้ก็ยังคุย ทะเลาะหาเรื่องกับป๊า ยังพูดคุยเรื่องการเมืองอยู่เลย แต่วันนี้ป๊านอนอยู่โรงพยาบาล ไม่ว่าอะไร เหตุการณ์มันมักจะเปลี่ยนแปลงไปได้เสมอ รู้อยู่หรอกว่า ไม่มีอะไรที่ยั่งยืน แต่คนเรามักจะปรับตัวไม่ทัน วันแรกที่รู้ข่าว กูยังเหี้ยๆของกูเรื่อยๆ คิดว่าคงไม่หนักหนาเหมือนที่แล้วๆมา วันที่สองป๊ายังโทรมาให้เอาน้ำส้มให้เค้ากินหน่อย พูดไปพูดมา กูเริ่มจับใจความที่ป๊าพูดไม่ได้ กูฟังไม่ออกว่าป๊าต้องการสื่ออะไร กูไม่เข้าใจถึงตัวกูเหมือนกัน ทำไมกูถึงเป็นคนอย่างงี้ตลอดเวลา ทำไมกูถึงไม่กล้าจับตัว ไม่กล้าเรียกว่ากูมาหา กลัวว่าจะรบกวน กูได้แต่มองอย่างเดียว ไม่กล้าแสดงออก ไม่กล้าร้องไห้ ไม่กล้าแสดงสิ่งที่รู้สึก มันงี่เง่าเนอะ ที่จะแสดงออกแม้กระทั่งคนที่บ้าน กูเป็นบ้าไรว่ะ ปลอบคนไม่เป็น ไม่รู้จะพูดยังไง กลัวพูดไปแล้ว มันจะสะเทือนใจ น่าแปลกนะ คนอื่นตั้งมากมายกูเสือกกับเค้าไปทุกเรื่อง ช่วยแก้ปัญญาให้เค้า แต่กับคนใกล้ชิด กูโง่ไม่รู้ว่าต้องทำตัวแบบไหน เห็นกิ๋มมองป๊า คอยจับตัว คอยลูบหัว แล้วกูทำอะไรไม่ถูก กูไม่เคยเห็นกิ๋มเป็นแบบนี้ เมื่อวานป๊าไข้ขึ้น ป๊าพยายามจะลุกขึ้นมานั่ง พยายามจะขยับตัวตลอดเวลา พยายามแสดงให้หมอเห็นว่าเค้าไม่ได้เป็นอะไร วันนี้ยิ่งเจ๊ก้อยบอกว่า ป๊าร้องไห้ ป๊าเครียดมาก เลือดออกในกระเพาะ ยิ่งได้คุยกับหมอ แล้วหมอบอกว่าป๊าอาจจะไป ถ้าอาการยังไม่ดีขึ้น มันทำให้กูรับไม่ค่อยได้เท่าไร เพราะที่ผ่านมาคิดว่าคงไม่หนักหนาอะไร หลายครั้งกูเคยคิดว่าถ้าเค้าไม่อยู่จะเป็นยังไง หลายครั้งที่กูทะเลาะ เถียงกับป๊าอยู่ประจำ แต่วันนี้ไม่อยากให้มันเป็นอย่างงั้น อยากจะให้เค้าอาการดีขึ้นเรื่อยๆ อยากจะให้ป๊าลืมตามาดู และพูดคุยกับพวกเราได้ ไม่ใช่ได้แต่พยักหน้าอย่างเดียว อยากให้ป๊าหายดี หายไวๆ อยู่ถึงวันที่กูรับปริญญา อยู่ถึงวันที่กูสำเร็จในทุกด้าน ภาพหลายอย่างเข้ามาในหัว ภาพสมัยเด็กที่เคยสนิทกับป๊ามากๆ ขี่คอ เที่ยวเล่น ไปไหนมาไหนด้วยกัน ป๊ามักจะอุ้มให้กูไปนอนที่ห้องตัวเองเวลากูเผลอหลับ ป๊าจะจับกูเล่นน้ำทะเล ทั้งๆที่กูกลัวมาก ป๊าจะพากูไปกินข้าว เมื่อกูบอกว่าหิว ป๊าจะคอยซ่อมของทุกอย่างในบ้าน โดยใช้กูเป็นลูกมือตลอดเวลา แต่วันนี้ อะไรที่ทำให้กูกับป๊าห่างอย่างมากมาย เมื่อวานกิ๋มเครียด นอนไม่หลับเลย กูก็ไม่รู้จะทำยังไง เห็นทุกสิ่งที่เป็นไป กูควรที่จะทำตัวยังไง กูได้แต่หาเรื่องมาเล่าๆ พูดนู้นพูดนี่ ให้ฟัง เพราะไม่อยากจะพูดถึงเรื่องนี้ มันจะเหี้ยไปหรือเปล่า ????? วันนี้ พรุ่งนี้ จะเป็นยังไง ไม่รู้เลย 21 settembre คันปากเรื่องการปฎิวัติ ยังเป็น Talk of the town กันอยู่ในขณะนี้
จับกลุ่มแดกข้าวเกิน 5 คน ต้องรีบไล่เพื่อนฝูงไปแดกไกลๆ
กูจะอยู่กันแต่น้อยๆ แต่พองาม หึหึ
มีคนมากมายต่างสงสัยว่า ใครอยู่เบื้องหลัง
เอ่อ.. อย่ารู้มันเลย รู้แค่ว่าผลมันเป็นอย่างไรก็พอ
ชะ ชะ ชะ
เรื่องนี้มิใช่ประเด็นในวันนี้
ประเด็นในวันนี้ กูแค่อยากด่าคน
ตามอารมณ์คนเพิ่งพรีเซ็นงานด้านการสร้างชาติไป
เอาเหอะว่ะ วันนี้อยากจะประชาธิปไตย
เยี่ยง หม่อมราชวงศ์ คึกฤทธิ์ ปราโมช
กล่าว เรื่องของเรื่อง ณ วันนี้ ที่อาจารย์แพรบอก
มีกลุ่มรวมตัวกันระหว่างสองมหาลัยชื่อดัง
ภาครัฐบาล แถบสามย่านและท่าพระจันทร์
ไม่รู้ เลยมั้งเนี่ย ว่ากูเอ่ยใคร???
มาตั้งการคัดค้านไม่เห็นด้วย เรียกร้อง
ห่าเหว อะไรทั้งหลาย ทั้งปวง ด้วยประการฉะนี้
ว่าไม่สมควรให้มีการรัฐประหาร และใช้ทหารออกมา
ทำการเยี่ยงนี้ มันไม่ Civilizationเอาสะเลย
อีควายยยยยยยยย ขอด่าหน่อยเหอะ
ส้นตีนเหอะมึง อีพวกปัญญาชน คนชั้นสูง
บางอย่างความ Civiliz ก็มิได้ช่วยอะไรเลย
ปกติกูรักแถวท่าพระจันทร์นะ เพราะท่าพระจันทร์สอนให้รักประชาชน
แต่วันนี้ กูเบื่อกับพวกคุณๆทั้งหลาย
เอาเป็นว่ากูด่าเฉพาะไอ้กลุ่มนั้นล่ะกัน
กูถามหน่อยเหอะว่า หากไม่ทำแบบนี้
แล้วอีหน้าด้านเหลี่ยมจัด นั้นมันจะยอมลงจากตำแหน่งไม๊
กูเห็นนักวิชาการมามาก ที่ขออยู่แกนกลาง
หรือขอทำด้วยสันติวิธีมานานล่ะ
แล้วผลล่ะ .....ไม่ต้องตอบ เหมือนเดิม
ออกมาประท้วงเรียกร้อง หาว่าแปลกแยก
พอเงียบก็บอกว่าสังคมเรากำลังมีภัย
ไอ้ตู๊ดๆๆ เอ๊ย
กูไม่เห็นว่า การพูดด้วยสันติกับอีควายนี่จะก่อให้เกิดผลอะไร
อีกอย่าง นศ. ทั้งหลาย วัยรุ่น ที่ได้แต่พร่ำต้านระบอบเหลี่ยม
ก็ไม่เห็นจะออกมาเรียกร้องอะไร
หรือออกมา มันก็แค่คนกลุ่มน้อยๆ เหมือนหิ่งห้อยใต้ต้นลำพูที่สวนสันติ
มันหมดยุคของ นศ. ไปนานแล้ว
หา ยาก ที่นศ. จะออกมาเรียกร้อง และเดินขบวนเหมือนเก่า
กูไม่รู้ว่าคนอื่น มีความคิดแตกต่างผิดแผก อย่างใด
แต่กูแค่รำคาญอีพวกดีแต่พูด แล้วไม่กระทำ
และการรัฐประหารในครั้งนี้ ดูมันจะสงบมากที่สุดแล้ว
เอาเหอะ อย่างน้อยก็ทำให้ CNN อ้าปากหวอ อะไรว่ะ ??
กูถามหน่อยเหอะว่า...........
ถ้าไม่ทำวิธีนี้ แล้วมึงจะทำด้วยวิธีไหน
เจรจาอย่างสันติ หรือ? คาดว่าหลายเดือนที่ผ่านมา
คงยังไม่ใช่การเจรจาอย่างสันติกระมัง
มันคงเป็นการเลี้ยงน้ำชากันพอน่ารัก
แล้วลองคิดดูว่า หากไม่เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น
กลุ่มชุมนุมของโนบิตะ เกิดปะทะ กับอังปังแมน
ณ วันที่ 20 กันยายนล่ะ
อะไรจะเกิดขึ้น คงไม่สร้างภาพว่าแค่คาร์บอมแล้วมั้ง
เหอออ เอาเป็นว่า กูแค่เบื่ออีพวกที่บอกว่าตนเองเป็นปัญญาชน
แต่ก็ไม่ได้ช่วยสรรสร้างจรรโลงจิตกับผู้เสียสละเลย
มึงลองกลับไปดู ปัญญาชนในสมัยเก่าเหอะ
ไปเรียนรู้ว่า ปัญญาชนแบบของจริงสะ
ส่วนกู มันเป็นพวกคนชั้นล่าง ติ้ส สุขสันต์ มหาลัยพื้นๆ
ที่ได้แต่พล่ามไปวันๆพอกัน ด่าคนเช่นกัน
.....
..........
................
........................
เอาเหอะ คนเรามันอยู่ในระบอบประชาธิปไตยเหมือนกัน
มีสิทธิ์มีเสียง ออกความคิดเห็น
แล้วคงติดตามผลบ้านเมืองกันต่อไป
จบด้วยประการฉะนี้
ด่าแล้วชิ่ง
คือวิถี กู กร้ากกกกกกกกก
ปล. น้ำหนักขึ้น กูเซ็ง
ปล1. หมดอารมณ์ใดๆ พ่อกูรถคว่ำ 20 settembre revolutionในที่สุด ก็เกิดการปฎิวัติ จนได้
รถถังล้อมไปหมด สถานีไทยปิดเงียบ ได้แต่เปิดดูแต่ช่องสถานีต่างประเทศ คนต่างชาติรู้ข่าวไวกว่าคนไทยเสียอีก สัญญาณโดนตัดทุกสิ่ง อินเตอร์เน็ตที่รักก็จะโดนไปด้วยหรือเปล่า ข่าวไม่กรอง สืบค้นข่าวมาถึงสุดทางนี่แหละว่ะ เพื่อนฝูง กูรักมึง (เกี่ยวไม๊เนี่ย) ทักษิณ หลบหนี อย่าได้กลับมาเชียวมึง DEADDDDDDDDD เก็บของหนีให้สุดๆ ได้โดนบอมม์ของจริงแน่มึง ไม่ต้องห่วงเลย แล้วในหลวงก็ได้แต่งตั้งนายกคนใหม่ อย่าได้มีเหตุการณ์ร้ายๆเกิดขึ้นเลย สาธุ กลายเป็นประวัติศาสตร์ให้จดจำ อีกครั้งหนึ่งในชีวิต รอบ 21 ปี ที่เกิดการปฎิวัติ ก็คราวนี้ วันนี้ เพิ่งพูดเรื่อง 16/6 ตุลา เรื่องการปฎิวัติกับอาจารย์สาลินี ชักชวนกันไปตั้งค่ายประท้วงอยู่หยกๆ ยังไม่ทันข้ามวัน มันก็มาจนได้ เพื่อนฝูง และ รุ่นน้อง ต่างเข้ามาถามไถ่ พรุ่งนี้หยุดหรือเปล่า เห็นกูเป็นกองข่าวหรือไงฟ่ะ ยังไง ก็ต้องติดตามข่าวกันต่อไป เด็กที่มหาลัยก็ยังคงเตะบอลอยู่ในนั้น รถถังจอดอยู่ข้างมหาลัยเลย ออกมาไม่ได้ แล้วมันจะกลับบ้านกันยังไง ดีที่วันนี้กลับบ้านเร็วเป็นพิเศษ ไม่งั้นคงท่านแม่ คงจะทรงพระกริ้ว ได้ เพื่อนรักที่นอนหลับสนิท มันจะรู้เรื่องกับเขาไหม แอน ฝน ขอให้พวกมึงโชคดี 55 กำลังทำรายงานเรื่อง การสร้างชาติ ไทย และ คำว่าสยามอยู่เลย เหตุการณ์มันช่างทันด่วนจริงๆ ได้พรีเซ็นเป็นแน่แท้ .... จะทำรายงาน เลิกทำ วางทุกอย่าง หันมาติดตามข่าวสารแทน เฮ้อ ตอนนี้คงมีแต่ในหลวงเป็นที่พักพิงให้กับพวกเราทุกคนแล้วล่ะ ว๊ากกกกกกกก ค่อยมาอัพเดท กันใหม่ - ยกเลิกประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินในกรุงเทพแล้ว แต่ประกาศกฏอัยการศึกทั่วประเทศแทน
- ในหลวงเซ็นนายกคนใหม่แล้ว อักขราทร จุฬารัตน ประธานศาลปกครอง เป็นนายกรัฐมนตรีคนใหม่ - เรื่อง ให้โรงเรียนและมหาวิทยาลัยทั่วประเทศปิดการเรียน เรียน กระทรวงศึกษาธิการ ตามที่สถานการณ์ น่าไว้วาง ณ.ขณะนี้ ให้มีนักเรียนนักศึกษาจำนวนมากจะเข้ามาชุมนุมกันที่เมืองหลวง ทางกองกำลังรักษาสามารฉันท์แห่งชาติจึงมีคำสั่งให้โรงเรียนมหาวิทยาลัยทั่วประเทศปิดการเรียนโดยด่วนตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป
จึงแถลงการณ์มาเพื่อทราบ กองกำลังรักษาสามารฉันท์แห่งชาติคณะปฏิวัติ - http://w3.manager.co.th/lite/ViewNews.aspx?NewsID=9490000118180 - บุชยินดี ช่วยเหลือ พร้อม ส่ง คอมมานโด ช่วยกู้สถานการณ์ ปายแระโว้ย เดี๋ยวเล่นเน็ตไม่ได้ ฮ่วย!!
กรองไม่กรองไม่รู้
ใช้วิจารณญาณกันเอง
ปล. อักขราทร จุฬารัตน์ ----นายกรัฐมนตรีคนใหม่ (ใครว่ะ)
ปล1. ทุกมหาวิทยาลัย และโรงเรียนหยุดหมด แล้วคนทำงานได้หยุดป่ะวะ ปล2. เล่นเอ็ม คนขึ้นดิสธงชาติกันเป็นตับเลย สวยดี รู้สึกดี
17 settembre 15 กันยาเมื่อวานเป็นงานอาจารย์ศิลป์ 15 กันยายน ค่อนข้างเงียบเหงา ฝนตกเช่นเคย แดนซ์ย้อนยุคสะ ร้องเพลงไม่พร้อมเลยแฮะ เรื่อยๆมาเรียงๆ ขอให้ทุกคนรำลึก
เมื่อวานเป็นวันเกิดไอ้มด 15 กันยายน ได้แรดสมใจอยากแล้วล่ะสิ ครบ 20 แล้วสินะ แก่ขึ้นทุกวันเลยเรา แฮปปี้นะเพื่อน
เมื่อวาน ชิงชนะรอบที่ 1 ในวันที่ 15 กันยายน กูทำไปได้ 3.5 แอนทำไปได้ 2.5 ฝนทำไปได้ 1.9 ไอ้ฝนพกเงินมา 40 บาทหวังรวยงานนี้ แอนพกมา 120 บาทกะงาบ200 กูพกมาเป็นพัน จะเสียเงินเปล่าว่ะกู แต่สุดท้ายยยยยยย กูชนะ !!! ได้เงิน 200 เหอะ พวกมันไร้ทรัพย์ด้วยความประมาท และมั่นใจ เพราะฉะนั้น อย่าประมาทเกินไป กร้ากๆๆๆ เดี๋ยวจะหัวเราะทีหลังดังกว่า กร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก หัวเราะเสร็จ เตือนกูด้วยก็ดี เพราะการแข่งขันยังอีกยาวไกล อาทิตย์ใครจะได้ไปหนอ ศึกชิงเจ้าน้ำหนัก
ปล. อยากว่ายน้ำโว้ย 11 settembre วันแห่งการปลดปล่อย (09/09/06)วันปลดปล่อย..........
ได้เล่นดนตรีสมใจอยาก แม้จะรั่วๆไปบ้าง แต่ก็สนุกมากกว่าที่แล้วๆมา แฮปปี้ๆ เพื่อนฝูงยังให้การตอบรับเป็นหน้าม้าที่น่ารักเหมือนเคย ปีนี้เล่นเป็นวงที่ 2 ไอ้อายุดันไม่พร้อม ปีที่แล้วเสือกเล่นก่อนกู -*- วงน้องปี1ขึ้น กูก็แดนซ์เรียกความด้านออกมาก่อน พอน้องเล่นเสร็จ กูก็วงต่อไปเลย ตอนกูกำลังเช็คซาวอยู่นั้น เพื่อเรียกอารมณ์และความถนัดของฝ่าตีน ถอดรองเท้าเลยค้าบบบบบบ อ๊ากกกก ไฟดูดดดดดดดดดด . สาด ไม่ถอดรองเท้าก็ได้ว่ะ กูยอมๆๆ พอตั้งเสร็จก็อัญเชิญท่านเดียร์มาร้องเพลง สลับกันรั่วบางคราว แต่รู้สึกดีมากๆ พอลงจากเวที ก็ไปรั่วต่อหน้าเวที วงไหนเล่น กูก็แดนซ์จนไส้บิด เอาล่ะว่ะ ถึงเวลาปลดปล่อยสะที หลังจากเรียนๆๆๆ เครียดๆๆ ขอสักวัน ก่อนจะไปเผชิญกับโลกแห่งความจริงในวันถัดไป อยู่จนมืดค่ำ แดนซ์ให้กับทุกวง เพลงช้าๆ กูกับไอ้มดพยายามแล้ว พยายามหาจังหวะให้ลงให้ได้ วงไอ้เปาปิด ลากเพื่อนฝูงสะบัดสะเลย ไม่ได้เฮ ด้วยกันมานานมากแล้ว
ไขมันจะกระเซ็นออกบ้างไม๊ว่ะเนี่ย แดนซ์เสร็จไม่พอ ออกไปนั่งร้าน ช.
มีเรื่องราวอะไรบางอย่างนิดหน่อย ได้ด่าคนฟรีๆ ไม่เสียเงิน ไม่คิดดอกเบี้ย อยากเล่นกับใครไม่เล่น หึหึ ทำเป็นโชว์พาว ทำเป็นโชว์เก๋าว่าเพื่อนกู ทำเป็นโชว์แมน สุภาพบุรุษ โอ๊ย สาด อยากเอาตีนทาบหน้า กูไม่สนหรอกว่ามึงเป็นใคร ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของชีวิตกู โทษที ที่เป็นคนพูดตรงไปหน่อย
อย่าให้กูกับไอ้มดได้อยู่ด้วยกันเชียว หมาวิ่งเล่นพล่าน ไงล่ะมึง โดนไปกี่ดอกล่ะวันนั้น อย่าลองของ กูกับไอ้มด มีของอยู่มาก หึหึ สบายใจ รู้สึกดีจริงจริ้งงงง ได้ด่าคนเนี่ยยยยยยยยยย นั่งอยู่บนรถก็เม้าท์เรื่องเหี้ยนั้นไม่จบ รู้สึกพึงพอใจอย่างมากกับการได้ด่ามัน หึหึ ลูกส่ง กับ ลูกรับ โล่งโว้ย หลังจากแยกย้ายร้าน ช. แล้ว กะจะไปต่อแถวพระอาทิตย์กับพวกไอ้น้องเก๋สะหน่อย ฝนดันมาตกสะนี่ ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ไอ้ร้านใกล้ๆก็เริ่มปิดแระ สาดดดดด ทั้งกีต้าร์ และ เอฟเฟคกูจะแย่เอา เลยต้องจากจรกันเวลา ตี1 กลับบ้านก็ได้ฟ่ะ ไว้คราวหน้า ไม่พลาดแน่ หึหึ โอ้ววววว สุขใจ ลัลลา ปล. เสียงแหบ -*-
ปล1. ยกที่หนึ่งเริ่มแล้วววววว จะเป็นลมกับน้ำหนัก -*- ปล2. แต๊ง เพื่อนฝูง ที่ยังตะลุยมาดูกูเล่น ซึ้งจาย
ปล3. พบกับวันอาจารย์ศิลป์ 15 กันยายน นี้ จบข่าว 07 settembre อาจารย์ หนูผิดไปแล้ววววววหลายอาทิตย์นี้ ทำตัวเปล่าๆ ปรี้ๆมาเลยกู
ไม่ร่ำไม่เรียน โดดเรียนเป็นอาจิณ เรียนอยู่วิชาเดียว คือ ประวัติศาสตร์ยุโรป แต่ลงไปทั้งหมด 7 ตัว อีเต็มมมมม อีกหกตัวหายไปไหน พร่ำๆๆ คนเดียว อาทิตย์ที่แล้ว จันทร์เที่ยงอาจารย์สอน แต่กูร้อนขี้เกียจเข้า วันอังคารบ่ายเข้าเรียน วันพุธเช้าอาจารย์ชนัญ เข้าไปทำไมเค้าตรวจงาน วันพฤหัสเช้า กูตื่นไม่ทัน พฤหัสเย็น ไหนๆก็อยู่บ้านก็นอน + ทำรายงานสะเลย วันศุกร์เช้า เข้าทำไม อาจารย์สอนชั่วโมงเดียวเสือกไปสาย ศุกร์บ่าย วิทยากรมาพูด เดี๋ยวเสียมารยาทเข้าสาย ดนตรีสิมาก่อน จะเล่นแล้ว...ไม่ต้องเข้าล่ะกัน ส่วนอาทิตย์นี้ จันทร์ เข้าทำไมเขาไม่สอนแล้ว อังคารเข้าตามเดิม พุธมีไอ้ปูแล้วนิ มารับงาน พฤหัส วันนี้กูเข้าเรียนโว้ย พฤหัสเย็นอย่าพูดถึง พวกไอ้ฝนเสือกเลิกเร็วโทรมา อยากเรียนให้จบก่อน แต่พวกมันก็รอ โว้ยๆๆ ก่อนเข้าเรียนก็มัวแต่แดก ตอนออกจากห้องนี่สิ " ไอ้เต็ม ขาดเรียนสองอาทิตย์ เข้าก็สาย แล้วยังออกก่อน" กรี้ดดดดดดดดด สายตาจิกพิฆาตจากอาจารย์แพร แถมเช้าพรุ่งนี้อาจารย์ยกคลาส ตอนบ่ายโดดไปซ้อมดนตรีอีก ชีวิตนี้ช่างเปล่าเปลี่ยว
ตายห่าล่ะกู!!! เอาว่ะ จะเริ่มต้นใหม่แล้วนะ เป็นคำแก้ตัวที่ดี น้องหนูทั้งหลายอย่าลอกเลียนแบบ
วันเสาร์เล่นดนตรีแล้วสิน่ะ เหอะๆๆๆ ปล. จะไป Work and Travel ดีไม๊อ่า ปล1. ไอ้สัด ตู๊ดๆ คิดจะทำอะไรปรึกษาเพื่อนหน่อยป่ะ กูรู้ว่ามึงเก่ง ปล2. ไอ้ป้าร้องไห้ !!!! ไอ้แอน มึงผิดคนเดียว กร้ากๆๆๆ ปล3. เหนื่อย..ล้า... 03 settembre วันนี้วันที่ 2 อ่ะวันนี้บ้าไรของกูไม่รู้เว้ย
วันนี้ไม่ได้สิ เมื่อวานต่างหาก
ไปช็อปกับป้า ที่เจเจ
กลับมาเหนื่อยไม่พอ ไปร้านเจ๊
ให้พี่เต่าช่วยเรื่องเพลงนิโหน่ย
นั่งยาวจนเที่ยงคืนฟ่าๆ เฮ้อ
ระหว่างว่างดู อะคาเดมี่
ร้องอะไรกันค๊าบบบบ
แต่ก็แสดงความสามารถกันดี
ฟังแล้วก็เฮ้อ...
อยากฟังไอ้เจี๊ยบร้องเพลงอีกจัง
อยากฟังเสียงมัน
คิดถึงเสียงมัน หลังจากงาน มธ.
เอาเฉพาะเพลงพาวๆนะ
เพลง แด๊งๆ ไม่ต้อง
อยากฟัง
อยากดูพี่ปุ้มเล่นกับวงพี่เต่าด้วย
อะไรของกู
เสาร์หน้าก็เล่นดนตรีแล้ว
ดันเป็นวันเสาร์อีก
กูเซ็ง......
ใครมันจะมาดูกูว่ะ
เอาเถอะ ใครจะมาก็มาล่ะกัน
ปลงๆ ชิวๆ ครับเพ่
ปล. เงิบๆ
|
|
|
