| zantaluzia's profileLearning from the past -...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
September 26 9 daysอีกแค่ ..... 9 วันเท่านั้น
9 วัน
9 วัน
9 วัน
9 วัน............
นับถอยหลังทุกลมหายใจ ถึงเร็วไปก็น่ากลัว ช้าไปก็เหนื่อยแล้วกู เดือนตุลาที่รอยคอย ของหนู October waiting
ปล. บ่นบานศาลกล่าวต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ สาธุๆ เกรดเทอมนี้จดงามอย่างใจที่เถอะ September 24 presenter Mamaวันที่ 21 กันยายน วันที่ 22 กันยายน วันที่ 23 วันที่ 24 วันต่อไป..................มาม่ารสอะไรต่อไป. " มาม่าที่ดิฉันคู่"
ปล. ฉันเริ่มลืมได้ทีละนิด นี่แหละวิถีของเต็มสิริ September 19 miracle on 1st streetตบเท้าเข้าโรงหนังวันนี้
ชอบนางเอกคนนี้จัง ทรหด อดทน มาหลายเรื่องแระ
September 16 15 Septemberขอระลึกถึงอาจารย์ศิลป์ พีระศรี สัก 3 วิ.....อืมมมมม งานอาจารย์ศิลป์ปีนี้ เหตุการณ์ยังเหมือนเดิมๆ happy birthday to Silbirasri
September 14 วิธีการใช้ชีวิตที่สมบูรณ์แบบในรั้วศิลปากรแดกข้าวยูเนี่ยน จบข่าว
September 13 ละเมอเพ้อเจ้อไปวันๆเพิ่งดูเรื่องมนุษย์ต่างดาวจบ
มีคนว่า มนุษย์ต่างดาวมีจริง โลกจะมีอันเป็นไปในอีกไม่กี่ปี อะไรก็ว่าไป อืม.........มีจริงหรือเปล่าไม่รู้ แต่ก็น่าสนใจอยู่ไม่ใช่น้อย โลกเรานี้มันมีอะไรมากมายหลายสิ่ง ท้องฟ้า จักรวาล ดวงดาว ที่มันมีกว้างใหญ่แค่ไหน ไม่อาจจะวัดหรือทราบได้เลย ใต้ท้องทะเลจะมีเงือกน้อยแสนซนหรือเปล่า หรืออาจจะมีสัตว์ประหลาดซ่อนตัวในหุบเขาเร้นลับ มีพลังจิตที่อยู่คู่ขนานกับเรา อดีตที่ผ่านมาอันแสนไกลโพ้น หรืออนาคตที่ไม่อาจจะคาดเดา และความตาย.....ที่ไม่รู้ว่าจะตายเมื่อไร???? วันหนึ่งนั่งคิด อีก 10 ปีข้างหน้า ตัวฉันจะคงทำอะไรอยู่ หากวันหนึ่งฉันสูญเสียคนที่รักและรู้จักจะทำเช่นไร คนที่รู้จักกันมาตลอดเวลา....... และถ้าตัวฉันต้องกลายเป็นผงธุลีดินสักวันหนึ่ง ความตายแบบไหนที่คร่าชีวิตของกูไปกัน ไม่รู้ได้เลย กับชีวิต นี่ไมได้ขายประกัน แต่แค่คิดอยู่ในใจลึกๆ เมื่อพรุ่งนี้คุณรู้ว่าคุณจะต้องจากโลกนี้ไป สิ่งแรกที่จะทำคืออะไร ............... นึกคาดเดาถึงวันเหล่านั้นไม่ออกเลยจริงๆ แล้วความคิดของฉันก็กลับมาสู่ห้วงความจริงอีกครั้ง "จงทำงาน และอดทน แล้วจะดีเอง" อืม.....ทำงานดีกว่ากู............ ของเค้าแรงจริงวะ ปล. ตอบตัวเองไม่ได้ อยากร้องไห้ September 09 relaxเหมือนจะเศร้าแต่ก็ไม่ใช่
มือชาๆ เหมือนเป็นคนอกหักก็ไม่เชิง ไม่รู้เป็นอะไร......... อาจจะเพราะนอนน้อย และเหนื่อยจนเกินไป สิวที่มีมากมายเลยทำให้ร่างกายเฉื่อย (เกี่ยวไม๊) เฮ้อ....กลับไปทำงานต่อเถอะนะ ปล. ไปดู ฮานะซังมาแว้ว ฮื่อ ปล1. หายตัวไปจากวงการ MSN เข้าไม่ได้ไม่รู้เป็นห่าราย September 04 miss uหลายครั้งที่นั่งฟังเพลงนี้ กูก็ยังคงอินกับบทเพลงที่ร้องวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันพาลทำให้กูนึกถึงเรื่องราวบางอย่างขึ้นมาจริงๆ นานแค่ไหนแล้ว ที่เราลืมเรื่องราวของคนๆนึงออกไป ไม่ใช่สิ มันไม่ได้ลืม เพียงแค่เราห่างกันเท่านั้น เพื่อนคนหนึ่งที่เคยอยู่ด้วยกันตลอดเวลา แค่เปิดประตูบ้านมองออกมาก็เห็นกันแล้ว มีเหตุการณ์มากมายที่เคยทำร่วมกัน สนุก เฮฮา เสียน้ำตา ซึมเศร้า ทุกวันที่เราจะต้องเขียนกระดาษโต้ตอบ ตะโกนคุยกันผ่านหน้าต่างห้องนอน ให้ดอกไม้ที่ปลูกเองกับมือ เล่นกีต้าร์ ร้องเพลงที่หน้าบ้าน เและกอดคอกันเวลามีปัญหา ทุกอย่างมันมีการสิ้นสุดจริงหรือ? เวลามันมักจะเดินอยู่เสมอ กูก็มีหนทางที่มุ่งและต่างออกไป จนเมื่อถึงจุดๆหนึ่งของชีวิต อาจมีบ้างที่ต้องห่างกันไป จุดหนึ่งที่ทำให้เพื่อนคนนี้ต้องหนีจากความทุกข์ทรมาน หนีไปจากสังคมอันเสื่อมโทรม หนีไปจากการครอบครัวอันแสนหยาบช้า หลายปีผ่านไป จากที่เคยได้รับข่าวคราว เพื่อนคนนี้ ก็ได้หายไปจากชีวิตอย่างแท้จริง ไม่เหลือแม้แต่เบอร์ติดต่ออีกต่อไป แม้ชีวิตของกูตอนนี้จะมีเพื่อนมากมาย แต่กูก็ยังคงอยากรู้ ว่าตอนนี้เพื่อนคนนี้จะยังไง มันจะใช้ชีวิตอยู่แบบไหน ถ้าใครเห็นผู้หญิง ตาโตๆ หัวหยิกๆ เตี้ยๆ ผิวคล้ำๆ และมีเสน่ห์ มีนามว่า "ยุ้ย" ช่วยบอกกูด้วย เผื่อเธอคนนั้นจะเป็นเพื่อนกูเอง ปล. คิดถึงมึงวะ |
|
|
